قاچاق، قدرت، سود: مهاجرت غیرقانونی به خارج از شرق لیبی

امسال، تقریبا 20000 نفر در حال حاضر تلاش کرده اند تا از لیبی در شمال آفریقا به جزیره یونانی کرت عبور کنند.

روزنامه یونانی Kathimerini اخیرا گزارش داد این مسیر که از سواحل شرقی لیبی به یونان امتداد دارد، به کریدور مهمی برای مهاجرت غیرقانونی به اروپا تبدیل شده است.

تنها در 20 اکتبر، مقامات یونانی 710 نفر را در 14 قایق ثبت نام کردند. روز بعد صدها نفر دیگر وارد شدند.

این مسیر خاص تا حدی به دلیل سرکوب معابر جایگزین محبوب تر می شود.

پس از اینکه نیروهای مسلح شرق لیبی در سال 2023 علیه قاچاقچیانی که به سمت ایتالیا حرکت می کردند، اقدام کردند، شبکه های قاچاق روش خود را تغییر دادند و از قایق های کوچکتر استفاده کردند و به جای آن به سمت کرت حرکت کردند.

به گفته ابتکار جهانی علیه جرایم سازمان‌یافته فراملی، یک اتاق فکر مستقر در سوئیس، گروه‌های دیگری نیز از آن زمان وارد تجارت قاچاق انسان شده‌اند، از جمله افرادی که قبلا بیشتر کالاها، وسایل نقلیه یا مواد مخدر را جابه‌جا می‌کردند.

قاچاق انسان در لیبی ارتباط نزدیکی با آنچه به عنوان «اقتصاد درگیری» نامیده می شود، دارد.

این امر باعث می شود که بازیگران مسلح منابع اقتصادی و نفوذ سیاسی را با کنترل بازارهای غیررسمی و مسیرهای حمل و نقل به دست آورند. همچنین می بیند که دلالان قدرت محلی از تدابیری علیه قاچاق برای به دست آوردن حمایت مالی یا سیاسی برای خود استفاده می کنند.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

محققان در اندیشکده بریتانیایی چتم هاوس پس از بررسی عمیق در سه مرکز مختلف ترانزیت لیبی نوشتند: «تعارض و بی‌ثباتی متعاقب آن در لیبی، محیطی مساعد برای توسعه فعالیت‌های قاچاق مهاجر و «قاچاق افراد» ایجاد کرده است که به نوبه خود منجر به رشد قاچاق در مکان‌های دیگر در امتداد مسیر مشخص شده است. این امر منجر به افزایش تعداد مهاجران ورودی به لیبی و گسترش اقتصاد درگیری لیبی شده است.

هاگر علی، محقق موسسه آلمانی مطالعات جهانی و منطقه ای یا GIGA به دویچه وله گفت: «این موضوع همچنان ادامه دارد که کل یک تجارت حول مسیرهای قاچاق توسعه یافته است، صرف نظر از اینکه این [قاچاق] شامل سلاح، کالا، افراد یا مواد مخدر می شود.

علی گفت که اگر قبلا تماس ها، حمل و نقل و ترتیبات امنیتی وجود داشته باشد، می توان از آنها برای فعالیت های غیرقانونی مانند قاچاق افراد نیز استفاده کرد. از سال 2014، لیبی به دو بخش تقسیم شده است. در غرب، دولت تحت حمایت سازمان ملل در طرابلس مستقر است. و در شرق، در طبرق، دومین رهبری لیبی توسط خلیفه حفتر، جنگ سالار سابق که تبدیل به سیاستمدار شده است، حمایت می شود.

حفتر توانسته است کنترل بر شبه نظامیان مسلح مختلف را تحکیم کند و با مشت آهنین حکومت کند. پسران او نیز مناصب مهمی دارند. با این حال، هیچ ارتباط ثابت شده ای بین شبکه های حفترها و قاچاقچیان انسان در آن ساحل وجود ندارد.

اما، همانطور که علی توضیح داد، حتی ظاهرا تأثیرگذاری بر این بخش‌ها می‌تواند تأثیر سیاسی بگذارد.

علی به دویچه وله گفت: «هر چه فرد کنترل ظاهری بیشتری بر این بازار داشته باشد، نفوذش بیشتر است.

آن دسته از لیبیایی‌هایی که می‌توانند بر خروج‌ها تأثیر بگذارند، یا حتی از آن جلوگیری کنند، اهمیت خود را به دیگر بازیگران نشان می‌دهند. به عنوان مثال، عملیات های پرمخاطب علیه شبکه های قاچاق می تواند به عنوان نشانه ای از مشروعیت سیاسی عمل کند. علی خاطرنشان کرد: «آنها خود را به عنوان فردی معرفی می کنند که می تواند نظم را برقرار کند و مهاجرت را مهار کند.

همچنین رقابت ژئوپلیتیکی در شرق مدیترانه در حال افزایش است. در اواخر اکتبر، دولت طبرق یک قرارداد دریایی با ترکیه امضا کرد، قراردادی که ترکیه در اصل با دولت دیگر لیبی در طرابلس منعقد کرده بود.

ترکیه قبلا در جریان جنگ داخلی لیبی با شبه نظامیان حفتر جنگیده بود و این توافق نشان دهنده نزدیکی بین این دو است. این همچنین راهی برای ترکیه برای رسیدن به آنچه می خواهد در یک موقعیت رقیب در این منطقه دریایی است - یونان این توافق را رد می کند و می گوید که این توافق حقوق اقتصادی یونان را در اطراف جزایری مانند کرت و رودس نقض می کند.

ارتباط مستقیم بین توافقنامه جدید و افزایش تعداد مهاجران غیرقانونی در کرت مشخص نیست. با این حال، علی پیشنهاد کرد که غیرقابل تصور نیست که از مهاجران غیرقانونی به عنوان اهرمی در این نوع درگیری های ژئوپلیتیکی استفاده شود.

اتحادیه اروپا با لیبیایی ها همکاری می کند تا از ورود مهاجران غیرقانونی به اروپا جلوگیری کند - علیرغم ارتباط بازیگران لیبیایی با گروه های مسلح و مشروعیت سیاسی مورد مناقشه آنها.

آندریاس دیتمن، استاد بازنشسته دانشگاه گیسن و متخصص جغرافیای انسانی و توسعه، استدلال می‌کند که یک تناقض آشکار در آن وجود دارد. چنین همکاری بین اتحادیه اروپا و لیبیایی ها می تواند به عنوان کنترلی بر مهاجرت غیرقانونی عمل کند، اما همچنین به قدرت محلی لیبیایی ها می افزاید.

دیتمن به دویچه وله گفت: «اگر مسئولین شرق لیبی واقعا بتوانند بر مقیاس و زمان چنین تحرکات [مهاجران] تأثیر بگذارند، اهمیت استراتژیک خود را برای دولت های اروپایی نشان می دهند.

گزارشی از سوی سازمان بین المللی مهاجرت سازمان ملل متحد یا IOM نشان می دهد که وضعیت برای بسیاری از مهاجران چقدر مخاطره آمیز است.

بر اساس این گزارش که بر اساس داده های ماه های می و ژوئن سال جاری میلادی است، حدود 950 هزار مهاجر و پناهنده به عنوان ساکن در لیبی ثبت شده اند. بسیاری از آنها فقط دسترسی محدودی به مراقبت های بهداشتی دارند و تمایل دارند اجازه اقامت یا کار نداشته باشند، که همه اینها وابستگی آنها به بازارهای غیررسمی و همچنین خطر استثمار را افزایش می دهد.

این داستان در اصل به زبان آلمانی منتشر شده است.