قبلا از فارغ التحصیلی از یک مدرسه بازرگانی خجالت می کشیدم. اما اکنون حرفه من از هوش مصنوعی در امان است.

Sade Slack می گوید شغلش از هوش مصنوعی در امان است. با حسن نیت از Sade Slack Sade Slack مدرسه تجارت را بیش از یک کالج چهار ساله انتخاب کرد و یک تکنسین جراحی شد.

او اکنون هیچ بدهی وام دانشجویی ندارد، اما گاهی اوقات به خاطر عدم شرکت در کالج احساس خجالت می کند.

او از هوش مصنوعی احساس امنیت می کند زیرا کارش به خواندن افراد و واکنش در زمان واقعی بستگی دارد. این مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با Sade Slack، یک تکنسین جراحی 38 ساله مستقر در کالیفرنیا است. برای طول و وضوح ویرایش شده است.

من با بار سنگینی از کلاسهای AP و افتخارات وارد دبیرستان شدم. نمرات مدرسه راهنمایی من را در مسیری شتابان قرار داده بود و من به سختی به خودم فشار آوردم تا از این راه پیش بروم.

تا کلاس دهم، من سوخته بودم.

من از مدرسه به خانه آمدم و ساعت ها خوابیدم تا بهبود پیدا کنم. من وسواس زیادی در ساختن A دارم. سپس فشار شروع به تأثیر بر نحوه انجام آزمایشات کرد. من آنقدر مضطرب شدم که شروع به اجتناب از آنها کردم.

نیمی از ترم تمام کلاس هایم را رها کردم.

این طرز فکر من در مورد موفقیت را تغییر داد. دیگر نگران چیزهایی بودم که روی کاغذ چشمگیر به نظر می رسیدند و از خودم می پرسیدم واقعا چه نوع زندگی می خواهم.

آن زمان بود که به این نتیجه رسیدم که یک مدرسه بازرگانی گزینه بهتری برای من است.

وقتی گفتم نمی‌خواهم در یک کالج چهار ساله شرکت کنم، خانواده‌ام ناامید شدند

دبیرستان من راه دومی داشت: سالمندانی که به دانشگاه نمی رفتند می توانستند با نمایندگانی از مدارس تجاری، کالج های محلی و شرکت هایی که مستقیما از دبیرستان استخدام می کردند ملاقات کنند.

ناگهان می‌توانستم گزینه‌هایی را ببینم که قبلا به آن فکر نکرده بودم. دوباره در مورد آینده ام هیجان زده شدم.

ورود به مدرسه بازرگانی نیز بسیار ساده تر بود. بدون SAT. بدون انتظار برای شنیدن از دانشگاه انتخاب اول یا دوم. آنها رونوشت و درخواست من را بررسی کردند و من را در یک برنامه 18 ماهه فناوری جراحی پذیرفتند.

شهریه حدود 23000 دلار بود.

والدینم نمی‌دانستند که چرا من آنقدر پول برای مدرسه بازرگانی قرض می‌کنم، و از دادن وام دانشجویی من امتناع کردند، بنابراین من خودم وام را گرفتم.

پس از شروع کلاس ها، انتخاب منطقی تر شد

آناتومی، فیزیولوژی و جامعه شناسی بر روی موضوعاتی ساخته شده بودند که قبلا در دبیرستان مطالعه کرده بودم، اما اکنون می توانستم از آنچه یاد می گرفتم استفاده کنم.

ما با دست تمرین کردیم. من فقط برای قبولی در یک امتحان اطلاعات را حفظ نمی کردم. من در حال یادگیری مهارت هایی بودم که در نهایت در اتاق عمل با بیماران واقعی از آنها استفاده می کردم.

اکنون که دانش‌آموزان می‌توانند از هوش مصنوعی بخواهند تقریبا هر چیزی را در عرض چند ثانیه توضیح دهد، برای من اهمیت بیشتری دارد. هوش مصنوعی می تواند یک ابزار یادگیری عالی باشد، اما در کار من، در نهایت، شما باید خودتان مطالب را بدانید. وقتی بیمار روی میز است، میانبری وجود ندارد.

زمانی که در مدرسه بودم، برای تامین مخارج زندگی‌ام در Best Buy با قیمت 7.25 دلار در ساعت کار می‌کردم.

من اولین کارم را قبل از فارغ التحصیلی دوستانم از دانشگاه پیدا کردم

مسائل خانوادگی باعث شد بعد از فارغ التحصیلی بین دو ایالت جابجا شوم، بنابراین تقریبا دو سال طول کشید تا اولین شغلم را پیدا کنم.

من هنوز اولین چک حقوق را به یاد دارم: حدود 1100 دلار. فکر میکردم پولدارم

دوستانم را برای شام و نوشیدنی بیرون بردم. آنها هنوز در سال دوم دانشگاه بودند. من قبلا مدرسه را تمام کرده بودم و شروع به کسب درآمد کردم.

حتی والدینم نیز در نهایت اعتراف کردند که خوشحال بودند که به آنها گوش نداده بودم.

الان دارم کار رویایی ام رو انجام میدم

امروز، من 38 ساله هستم. هیچ بدهی وام دانشجویی ندارم. من بیمه درمانی، 401(k) و مستمری از طریق یک سیستم بیمارستانی بزرگ کالیفرنیای جنوبی دارم.

برخی از دوستان من هنوز در حال پرداخت وام های دانشگاه هستند.

روزهای کاری من می تواند وحشیانه باشد. یک شیفت معمولی 12 ساعت است و من ممکن است شش عمل جراحی را در یک روز انجام دهم. برخی از روزها، وقفه ها به سختی شبیه به وقفه هستند. اما من عاشق کارم

من به عنوان یک تکنسین جراحی، ابزار، تجهیزات و لوازم را آماده می کنم. من همچنین مطمئن می شوم که جراح در طول یک عمل، آنچه را که نیاز دارد، داشته باشد.

بخش بزرگی از کار، پیش بینی اتفاقات بعدی است. چهره ها را تماشا می کنم به تغییرات لحن گوش می دهم. وقتی انرژی اتاق عمل تغییر می کند متوجه می شوم. گاهی اوقات من می دانم که جراح به چه چیزهایی نیاز دارد قبل از اینکه وقت داشته باشد آن را بگوید.

این یکی از دلایلی است که من متقاعد نیستم که هوش مصنوعی به این زودی برای کار من بیاید.

هوش مصنوعی احتمالا وظایف اداری بیشتری را بر عهده خواهد گرفت. ممکن است در اتاق عمل نیز بیشتر درگیر شود. اما جراحی فراتر از تکمیل یک چک لیست است.

باید اتاق را بخوانید. باید تشخیص دهید که یک لحظه معمولی ناگهان جدی می شود. شما باید قبل از اینکه کسی توضیح دهد به چه چیزی نیاز دارد پاسخ دهید. آن غریزه انسانی هنوز اهمیت دارد.

سال‌ها وقتی همکاران می‌پرسیدند کجا مدرسه می‌روم، خجالت می‌کشیدم

من در کنار پزشکان با مدرک نخبه کار می کنم. برخی از آنها فرزندانی هم سن و سال من دارند که در دانشگاه های آیوی لیگ تحصیل می کنند.

گفتن "مدرسه بازرگانی" باعث شد احساس کنم به نوعی کوتاهی کرده ام. دیگر نه - به خصوص اکنون با ظهور هوش مصنوعی.

مدرک چهار ساله می تواند یک سرمایه گذاری عالی باشد. همینطور مدرسه تجارت. نکته مهم این است که بدانید چه چیزی می‌خرید.

کار هنوز مرا به چالش می کشد. من هنوز در حال یادگیری هستم. هجده سال بعد، این تصمیم هنوز ارزش آن را دارد.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید