قراقورام 2026: آموزش نظامی مشترک چین و پاکستان در سین کیانگ

در 14 اکتبر، چین و پاکستان آموزش نظامی مشترک موسوم به Karakoram 2026 را آغاز کردند. به گفته منابع رسمی، مراسم افتتاحیه این آموزش در شهر کورلا، سین کیانگ، چین برگزار شد. به گفته وزارت دفاع ملی چین، هدف اصلی این آموزش تمرکز بر عملیات مشترک ضد تروریستی در مناطق مرتفع است. این رزمایش 9 روزه شامل مجموعه ای از فعالیت های آموزشی عملیاتی و تاکتیکی بود که نه تنها برای همکاری های نظامی دوجانبه بلکه در زمینه تغییر محیط امنیتی منطقه ای نیز حائز اهمیت است. سابق نظامی دوجانبه

جنگ بین پاکستان و چین یکی از ویژگی های تثبیت شده و تکرارشونده همکاری دفاعی آنهاست. دو کشور در اوایل سال جاری مانور دریایی Sea Guardian IV را برای ارتقای قابلیت همکاری و همکاری دریایی انجام دادند. مانورهای مشترک ضد تروریسم نیز یکی از ویژگی‌های ثابت همکاری دفاعی آن‌ها است، نمونه قبلی آن Warrior IX بود که در دسامبر 2025 برگزار شد. Karakoram 2026 به‌ویژه بر ضد تروریسم مشترک در مناطق مرتفع متمرکز بود، با «آموزش مهارت‌ها در عملیات پهپاد [پهپاد بدون سرنشین]، جستجوی هدف در حال حرکت و شلیک بلند،

به گفته سخنگوی وزارت دفاع چین، تیراندازی خشم، و تمرین‌های فرماندهی و نیروی زنده مشترک. کانال نظامی تلویزیون مرکزی چین گفت که چین تمام تجهیزات را از جمله تفنگ‌های نوع ۱۹۱، مسلسل‌های جوخه نوع ۲۰۱، خودروهای تهاجمی زرهی نوع ۱۱، سیستم‌های جنگی ضدپیاده تایپ ۰۸ و خودروهای جنگی ضد سرنشین و ضد مرد، فراهم کرده است.

استفاده از تجهیزات چینی و متعاقب آن آشنایی پاکستان با تجهیزات می تواند احتمال خرید پاکستان در آینده را افزایش دهد. با این حال، قابل توجه ترین ویژگی Karakoram 2026 این است که این اولین بار است که هر دو کشور از آموزش مبارزه با تروریسم توسط یگان های تخصصی به نیروهای ارتش عادی دور می شوند. این توسعه همکاری دفاعی را بیشتر تقویت می کند و مشارکت استراتژیک گسترده تر در همه شرایط آب و هوایی بین پاکستان و چین را تقویت می کند. هدف اصلی این امر افزایش قابلیت همکاری و همکاری مشترک در مورد موضوعات مرتبط با تروریسم است.

قراقورام 2026 بازتابی از همگرایی گسترده بین چین و پاکستان بر سر نگرانی های امنیتی مشترک در منطقه است. تصورات مربوط به تهدید آنها ممکن است یکسان نباشد، اما آنها منافع مشترکی در جلوگیری از سوء استفاده سازمان های تروریستی از آسیب پذیری های سرزمینی دارند. پکن همچنان نگران احتمال حملات در چین است، در حالی که اتباع چینی فعال در افغانستان و پاکستان گاهی اوقات با حملات مواجه شده اند.

آموزش مشترک ضد تروریسم مکانیزمی نهادی برای تبدیل این نگرانی های مشترک به همکاری نظامی عملی فراهم می کند. یکی از اجزای کلیدی این تمرینات، عملیات پهپاد بود. با توجه به ظهور جنگ هواپیماهای بدون سرنشین در منطقه مرزی افغانستان و پاکستان، به ویژه استفاده از پهپاد توسط گروه های تروریستی، انگیزه آن آشکار است. آموزش در این حوزه آگاهی موقعیتی را افزایش می دهد و همزمان از عملیات نظارتی پشتیبانی می کند.

در عین حال، شناسایی و درگیری هدف متحرک هماهنگی را در شرایط میدان نبرد پویا تقویت خواهد کرد. تمرینات تیراندازی دوربرد و نیروی زنده، مهارت تاکتیکی، تصمیم گیری و قابلیت همکاری را بیشتر آزمایش می کند. برای نیروهای شرکت کننده، این تمرین در هماهنگی واکنش و بهبود ارتباطات در طول عملیات پیچیده مفید خواهد بود.

با نگاهی به همه قابلیت‌های درگیر در قراقورام 2026، مشخص می‌شود که این تمرین‌ها به‌ویژه در ارتباط با مناطق دشوار شمال پاکستان و منطقه مرزی چین سین‌کیانگ طراحی شده‌اند. منطقه مرزی چین و پاکستان دارای مناطق سخت و کوهستانی با شرایط آب و هوایی شدید است که عملیات امنیتی را پیچیده می کند. با این حال، نباید این رزمایش ها را دلیلی بر آمادگی چین و پاکستان برای عملیاتی خاص در منطقه دانست.

در عوض، قراقورام 2026 عمدتا به دلیل بهبود آمادگی برای مقابله با تروریسم مشترک و تقویت آشنایی نظامی به نظامی مهم است. یکی دیگر از ابعاد مهمی که صحنه را برای این رزمایش ها آماده می کند، محیط امنیتی پرتنش بین افغانستان و پاکستان است که تلاش های پاکستان در برابر تروریسم را پیچیده کرده است. اسلام آباد بارها در مورد حضور شبه نظامیان تحریک طالبان پاکستان (TTP) در خاک افغانستان و توانایی آنها برای انجام حملات برون مرزی ابراز نگرانی کرده است.

برای پاکستان، افزایش اخیر حملات هواپیماهای بدون سرنشین به ویژه توسط ستیزه جویان در سراسر مرز، چالش دیگری را ایجاد می کند که باید به آن پرداخته شود. گزارش سال 2026 توسط تیم نظارت بر تحریم ها و پشتیبانی تحلیلی سازمان ملل متحد، تشدید حملات فرامرزی شامل پاکستان و افغانستان را مستند کرد و از ادامه حمایت از تحریک طالبان پاکستان توسط دولت عملی طالبان افغانستان خبر داد. در این زمینه، آموزش مشترک در عملیات هواپیماهای بدون سرنشین ممکن است به پاکستان کمک کند تا هم نظارت و هم دفاع را بهبود بخشد.

ارزش چنین تجربه ای تا حد زیادی به این بستگی دارد که آیا واحدها و نیروهای پلیسی که بار این حملات را تحمل می کنند، آموزش عملی در دفاع ضد هواپیماهای بدون سرنشین دیده اند یا خیر. با این حال، بزرگترین پیامد Karakoram 2026، آموزش خاص دریافت شده نیست. نهادینه شدن همکاری است. چین و پاکستان با تمرینات آموزشی هوایی، دریایی و اکنون ارتش چارچوبی را ایجاد کرده اند که هر سه سرویس را پوشش می دهد.

پاکستان در جریان درگیری مه 2025 با هند از سکوهای چینی استفاده کرد و قابلیت همکاری در سطح ارتش گام بعدی طبیعی و منطقی در همکاری دفاعی است. قراقورام 2026 صرفا یک آموزش نظامی نیست، بلکه بازتاب گسترده‌تری از اولویت‌های امنیتی در حال تحول چین و پاکستان است. با ظهور مجدد حملات تروریستی، همکاری ضد تروریسم در خط مقدم نگرانی های امنیت ملی اسلام آباد قرار دارد.

از سوی دیگر، پکن همچنان تحت کریدور اقتصادی چین و پاکستان (CPEC) سرمایه گذاری زیادی در پاکستان دارد و امنیت اتباع چینی در پاکستان یکی از ابعاد مهم روابط دوجانبه است. بدتر شدن محیط امنیتی در منطقه اهمیت همکاری نظامی چین و پاکستان را تقویت می کند.

آموزش مرتبط با پهپاد، هماهنگی در فرماندهی و تمرینات میدانی واقع بینانه در Karakoram 2026 را می توان در برابر نیاز گسترده تر برای بهبود آگاهی موقعیتی، هماهنگی تاکتیکی و پاسخگویی به تهدیدات نوظهور درک کرد. با این حال، اثربخشی آموزش نظامی را نمی توان تنها با تکمیل یک تمرین سنجید. ارزش پایدار آن بستگی به میزانی دارد که نیروهای شرکت‌کننده درس‌هایی از آموزش مشترک را در شیوه‌های عملیاتی خود گنجانده و با چالش‌های امنیتی در حال ظهور سازگار می‌شوند.