قطارهای اوکراین که توسط پهپادهای روسی مورد آزار و اذیت قرار گرفته اند، به حرکت خود ادامه می دهند

مسافری در طول یک توقف برنامه ریزی نشده پس از تخلیه یک قطار خوابیده شبانه که توسط شرکت راه آهن دولتی Ukrzaliznytsia به دنبال تهدید هواپیماهای بدون سرنشین روسیه اداره می شد، در بحبوحه حمله روسیه به اوکراین، در منطقه دنیپروپتروفسک، اوکراین در 21 اکتبر 2026 منتظر می ماند. رویترز/توماس پیتر

در قطاری بین DNIPRO و ODESA، اوکراین، 28 اکتبر - آنتونینا ویتر، صاحب سالن زیبایی اوکراینی عادت کرده است که برنامه های سفر خود را به دلیل تهدید حملات هواپیماهای بدون سرنشین روسیه مختل کند، زیرا او از طریق راه آهن از کشور عبور می کند تا تجارت خود را ادامه دهد.

او در قطاری از شهر جنوب شرقی دنیپرو به اودسا در دریای سیاه توضیح داد: «در هر سفر سوم، یک، دو یا حتی سه بار تخلیه می‌شویم.

"چه کاری می توانید انجام دهید؟ دیگر چگونه به مشتری خود می رسید؟"

کیف قوانین جدیدی را برای مسافران راه‌آهن در هنگام هشدار حمله هوایی وضع کرده است و مطمئنا بلافاصله پس از صحبت‌های او، این زن 36 ساله بیرون در زیر آسمان سیاه ماه اکتبر ایستاده بود و در یک پتو پیچیده شده بود و منتظر "همه روشن" بود.

در کشوری که مدت‌ها متکی به شبکه ریلی گسترده‌اش است، تأخیرهای چند ساعته و تخلیه مکرر با به صدا درآمدن آژیر حمله هوایی راه دیگری است که در آن حملات موشکی و پهپادی روسیه در حال افزایش زندگی روزمره غیرنظامیان است.

پهپادهای جدید جت روسی که به سختی سرنگون می شوند، به همه چیز از مراکز خرید و ایستگاه های سوخت گرفته تا نیروگاه ها و دیگر زیرساخت های حیاتی حمله کرده اند. و راه آهن نیز از این قاعده مستثنی نیست.

راه‌آهن اوکراین 1700 بار در سال جاری مورد حمله قرار گرفت

اپراتور دولتی Ukrzaliznytsia می‌گوید روسیه در سال جاری به بیش از 1700 تأسیسات ریلی از جمله ایستگاه‌ها، لوکوموتیوها و واگن‌های مسافربری حمله کرده است. روسیه می گوید که اهدافش اشیایی هستند که توسط ارتش کیف استفاده می شود.

سفری در خط دنیپرو به اودسا، در حدود 400 کیلومتری (250 مایلی) جنوب غربی، نشان داد که چگونه اوکراینی‌ها با این اختلالات کنار می‌آیند.

سفر بیرونی شامل هشت تخلیه تقریبا 30 دقیقه ای بود، سفر برگشت - یک بار دیگر.

حملات مستقیم، مانند حمله هواپیماهای بدون سرنشین که در 13 اوت باعث کشته شدن دو راننده قطار در خط Dnipro-Odesa شد، یک تهدید همیشه حاضر است.

اما هشدارهای حمله هوایی می تواند به طور غیرمنتظره ای زمان سفر را در هر مسیری دو برابر کند و برخی از ایستگاه ها در شرق و جنوب با نزدیک شدن به درگیری به طور نامحدود بسته شده اند.

احتمال ضربه خوردن لاریسا کنستانتینووا، کارمند فناوری اطلاعات 41 ساله - که با پسر نوجوانش در آغاز سفر تعطیلات خود به اروپا از دنیپرو به اودسا سفر می کرد - ترجیح می دهد به آن فکر نکند.

مانند ویتر، که حداقل شش بار در ماه برای مدیریت دو سالن در کیف و دنیپرو سفر می‌کند، او می‌گوید در حال سازگاری است.

"ذهن شما اینگونه کار می کند: شما فقط سعی می کنید مثبت اندیش باشید و با شرایط موجود زنده بمانید."

حملات دیگر شامل حمله به قطاری به مقصد ورشو در نزدیکی مرز لهستان در ماه سپتامبر است.

برای برخی، سفرهای شبانه ریلی - که زمانی فرصتی برای استراحت با حواس‌پرتی کم بود - اکنون در انتظارات مضطرب سپری می‌شوند.

در هنگام هشدار حمله هوایی، مسافران ممکن است بیدار شوند و مجبور شوند در مزارع یا خاکریزها بالا و پایین بروند، گاهی اوقات با کودکان یا حیوانات خانگی. در زمستان، دما اغلب زیر صفر است.

سفرهای راه آهن با خطر مرگ تصادفی

ویتر که با یکی از همکارانش بیرون قطار خود جمع شده بود، یک پهپاد مجاور را پس از شنیدن صدای متمایز آن بر روی یک برنامه تلفن همراه ردیابی کرد.

او که می‌دانست روز بعد باید در یک کارگاه زیبایی در اودسا تدریس می‌کرد، گفت: «بهتر است یک ساعت در یک مزرعه بایستیم تا اینکه ریسک کنیم که ساعت بعد را نبینی».

در واقع، اگرچه تاخیرهای 5 تا 12 ساعته در مسیر Dnipro-Odesa غیرعادی نیست، اما این قطار تنها با یک ساعت و 20 دقیقه تاخیر وارد شد.

با این وجود، خطر مرگ تصادفی با گسترش حملات پهپادی و موشک های بالستیک روسیه و سوء استفاده از کمبود موشک های دفاع هوایی کیف، افزایش یافته است.

به گفته وزیر زیرساخت اوکراین، تنها در سال جاری بیش از 50 کارگر راه آهن در حین انجام وظیفه جان خود را از دست داده اند و کارکنان متعهد مجبور به تطبیق روال خود برای حفظ شبکه ای هستند که به نظر می رسد به قلب آنها نزدیک است.

در ابتدای هر سفر، هادی ها در واگن ها پرده ها را می بندند تا جلوی نوری را بگیرند که ممکن است پهپاد روسی را هشدار دهد.

اولها بونیوک، 49 ساله، مهماندار قطار، با هوای مادری که فرزندش را آرام می کند، گفت: "آنها می توانند ما را ببینند، بنابراین ما باید کمی پنهان شویم."

پس از هر بار تخلیه، میکولا زاخارچنکو، رهبر ارکستر، 47 ساله، در غرفه تنگ خود می نشیند و با جدیت وقفه را ضبط می کند.

با این حال، او با یادآوری مکالمات با مسافران لبخند می زند و همچنان از تماشای سپیده دم از پنجره کالسکه لذت می برد: "به قول آنها کار قطار عاشقانه است."

راننده لوکوموتیو میکولا کووالنکو این را به گونه ای دیگر بیان کرد.

او گفت: "اگر من استعفا بدهم، چه کسی قطارها را می راند؟" رویترز