مادر به کودک 3 ساله گفت که سرفه های طولانی مدت آسم است - سپس همه چیز تغییر می کند

برای ماه ها، علائم یک کودک 3 ساله به یک بیماری طولانی مدت در دوران کودکی منتقل می شد.

اما زمانی که پنه لوپه دان زمانی شاد، بازی را متوقف کرد، غذا نخورد و تلاش کرد تا نفس خود را بگیرد، والدینش متوجه شدند که چیز بسیار جدی تری در حال آشکار شدن است.

کورتنی شروود و توماس دان به نیوزویک گفتند دخترشان پنی برای اولین بار در حوالی کریسمس 2025 ناخوش شد.

او مانند بسیاری از کودکان خردسال دچار سرماخوردگی معمولی شد. اما بر خلاف یک حشره معمولی زمستانی، هرگز به طور کامل از بین نرفت.

کورتنی می‌گوید: «در چند ماه بعد، او شب‌ها آنقدر سرفه می‌کرد که مریض می‌شد و چند ماه با یک کاسه بیمار در تختش زندگی می‌کرد.

با گذشت ماه ها، علائم پنی به تدریج بدتر شد.

کورتنی پس از اینکه استفراغ بیشتر شد و روی اشتهای او تأثیر گذاشت، او را دو بار در ماه می و ژوئن نزد دکتر برد.

کورتنی گفت که او به سرعت در یک ماه سه کیلوگرم وزن کم کرد.

در ابتدا، پزشکان معتقد بودند که پنی از یک بیماری رایج دوران کودکی رنج می برد.

پس از افزایش درجه حرارت، آنتی بیوتیک برای او تجویز شد و بعدا با ادامه سرفه های مداوم، داروهای استنشاقی به او داده شد.

کورتنی گفت: "آنها همه بررسی ها را انجام دادند و نتوانستند چیزی را بشنوند." "چون او خیلی سرفه می کرد و مدت زیادی بود که سرفه می کرد، آنها آن را به آسم رساندند."

او می‌گوید: «وقتی دیگر نمی‌خواهد بازی کند، متوجه شدم که او حتی چیزهای مورد علاقه‌اش را نمی‌خورد چون از مریض شدن می‌ترسید.»

تنها چند هفته بعد، وضعیت پنی به طرز چشمگیری بدتر شد.

در 29 ژوئن، او برای اولین روز ورزشی او به مهد کودک رفت.

اگرچه او شرکت کرد، اما پس از تکمیل یک دور زمین بازی، نفس خود را از دست داد.

ساعاتی بعد، پنی دو قسمت را تجربه کرد که شبیه تشنج به نظر می‌رسید و سریعا به بیمارستان منتقل شد.

در همان شب، او تحت حمایت زندگی قرار گرفت.

پزشکان بعدا تشخیص دادند که او مبتلا به کاردیومیوپاتی متسع است، بیماری که بر عضله قلب و تاکی کاردی بطنی تک شکلی تأثیر می‌گذارد، یک ریتم غیرطبیعی قلب بالقوه تهدیدکننده زندگی.

در حالی که تیم‌های پزشکی برای نجات جان او می‌جنگیدند، دستگاهی کار قلب و ریه‌های او را بر عهده گرفت.

علیرغم تلاش آنها، بدن پنی شروع به خاموش شدن کرد.

تنها هشت روز پس از اینکه تحت حمایت زندگی قرار گرفت، به خانواده گفته شد که او آسیب فاجعه‌بار مغزی ناشی از کمبود اکسیژن را متحمل شده است.

کورتنی گفت: "ما هنوز هیچ پاسخی در مورد اینکه چرا قلب پنی در وهله اول ضعیف بود، زیرا آزمایشات بسیار گسترده هستند، نداریم." "آنها گفتند که به احتمال زیاد او یک اشتباه املایی در DNA خود داشته است که به این معنی است که قلب او هر کاری انجام می‌دهیم به این شکل تمام می‌شود."

والدین گفتند که "خوش شانس" هستند که متوجه نشدند پنی در خواب بر اثر ایست قلبی در خانه از دنیا رفته است، در حالی که آنها نمی دانستند مشکلی وجود دارد.

در حالی که کورتنی به جستجوی پاسخ ادامه می‌دهد، او می‌خواهد مردم پنی را نه به خاطر بیماری‌اش، بلکه به خاطر شخصیتی که او بود، به خاطر بسپارند.

کورتنی گفت: «او همان چیزی بود که شما آن را «زندگی مهمانی» می نامید. هرکسی که در اطرافش بود، لبخندی بر لب داشت، چه به خاطر کارهای محبت آمیزی که انجام داده باشد، چه چیزهای گستاخانه ای که می گفت، یا صرفا از این که او بود.

پنی اخیرا خواهر بزرگ بابی شده بود و دایناسورها را دوست داشت. او می‌توانست تا 30 بشمرد، روزهای هفته و ماه‌های سال را بخواند و بی‌پایان درباره دنیای اطرافش کنجکاو بود.

کورتنی گفت: "او واقعا بهترین دوست من بود." "دلم براش خیلی تنگ شده. خیلی دلم براش تنگ شده. دلم برای گذاشتن پاهایش توی صورتم تنگ شده، دلم برای صدایش که می گفت "مامان" تنگ شده است، حتی دلم برای عصبانیت های کودک نوپا تنگ شده است. فقط دلم برایش خیلی تنگ شده است."

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: Sirena Bergman و Emma Lee-Sang