مارگارت همیلتون، برنامه‌نویس پروژه آپولوی ناسا درگذشت
مارگارت همیلتون، دانشمند ارشد علوم رایانه در برنامه آپولوی ناسا، در ۹۰ سالگی درگذشت. همیلتون نقشی تعیین‌کننده در برنامه سفر به ماه از سوی سازمان فضایی ناسا داشت و از پیشگامان علوم رایانه به شمار می‌رفت.
طبق اعلام دانشگاه ام‌آی‌تی، مارگارت همیلتون، دانشمند ارشد علوم رایانه در برنامه آپولوی ناسا، در ۹۰ سالگی درگذشت. همیلتون نقشی تعیین‌کننده در برنامه سفر به ماه آپولوی سازمان فضایی ناسا داشت و از پیشگامان علوم رایانه به شمار می‌رفت .
به گزارش موسسه فناوری ماساچوست (MIT) ، همیلتون روز ۳۰ سپتامبر (۸ مهر) درگذشته است.
در همین رابطه، آیزاکمن، رئیس سازمان فضایی ناسا، با انتشار پستی در شبکه اجتماعی ایکس از همیلتون به‌عنوان پیشگامی یاد کرد "که فعالیت‌هایش به تحقق برنامه آپولو و نخستین سفرهای بشر به ماه کمک کرد".
اولیویه دو وک، رئیس بخش مهندسی هوانوردی و فضانوردی موسسه فناوری ماساچوست، نیز از دستاوردهای همیلتون تجلیل کرد و گفت : «این که بگوییم مارگارت همیلتون یک پیشگام بود، یا اینکه بگوییم از زمان خود جلوتر بود، به‌شدت حق مطلب را ادا نکرده‌ایم.»
او در ادامه با بیان این که همیلتون در زمانی توسعه‌دهنده نرم‌افزار بود که این حوزه هنوز در مراحل ابتدایی شکل‌گیری قرار داشت گفت: «همیلتون نه‌تنها خود کدهای پیشرفته‌ای نوشته بود، بلکه سرپرستی تیمی را نیز بر عهده داشت که با استفاده از این فناوری نوپا، یکی از پیچیده‌ترین سامانه‌هایی را توسعه داد که بشر تاکنون ساخته است . »
همیلتون پس از تحصیل در رشته ریاضیات، در سال ۱۹۵۹ به شهر بوستون در ایالت ماساچوست نقل مکان کرد و از سال ۱۹۶۵ در موسسه فناوری ماساچوست روی توسعه برنامه‌های رایانه‌ای برای فرودهای برنامه‌ریزی‌شده بر ماه کار می‌کرد .
او در سال ۱۹۶۸ سرپرستی گروه پژوهشی مسئول نرم‌افزارهای رایانه‌ای تعبیه‌شده در فضاپیماهای ماموریت‌های آپولو را بر عهده گرفت . ایالات متحده در سال ۱۹۶۹ با ماموریت آپولو ۱۱ موفق شد نخستین فرود انسان بر ماه را محقق کند .
همیلتون در زمان فعالیت حرفه‌ای خود در بخش فضایی ناسا عضو تیم کوچکی بود که مسئولیت توسعه نرم‌افزار ماموریت آپولو را بر عهده داشت . چنین نرم‌افزاری تا آن زمان وجود نداشت و اصولا مهندسی نرم‌افزار نیز در آن سال‌ها در هیچ موسسه‌ای به‌عنوان یک رشته تحصیلی ارائه نمی‌شد.
تیم مارگارت همیلتون مسئول این بودند که اطمینان حاصل کنند فضاپیما از مرحله دشوار فرود بر ماه با موفقیت عبور می‌کند و بازگشت به زمین نیز به‌صورت ایمن انجام می‌شود .
در آن زمان رایانه‌های فضاپیماهای آپولو در مقایسه با دستگاه‌های امروزی، قدرت پردازشی فوق‌العاده پایینی داشتند. با وجود این محدودیت‌ها، همیلتون و تیمش موفق شدند مفهومی انقلابی توسعه دهند. سامانه‌ای که آن‌ها ابداع کردند قادر به نظارت بر عملکرد خود بود و ارتباط مستمر میان سخت‌افزار، نرم‌افزار و فضانوردان را امکان‌پذیر می‌کرد .
رویکرد همیلتون بر کنترل کامل دیجیتالی استوار نبود، بلکه بر تعامل متعادل میان انسان و ماشین تکیه داشت . این مفهوم که در زبان علمی "انسان در حلقه کنترل" (Man-in-the-Loop) نامیده می‌شود، به فضانوردان اجازه می‌داد در هر لحظه در فرایندهای خودکار مداخله کنند . این قابلیت در مرحله حساس فرود بر ماه اهمیت تعیین‌کننده‌ای پیدا کرد.
در نتیجه این ابداع نرم‌افزاری، هنگامی که رایانه محل فرودی را انتخاب کرد که بالقوه خطرناک بود، نیل آرمسترانگ، فضانورد پروژه آپولو توانست مداخله کند و به‌صورت دستی مکانی ایمن‌تر را برای فرود روی ماه تعیین کند .