مامان گفت که به بارداری پایان بده تا درمان را شروع کنیم. تصمیم او همه چیز را تغییر داد

در هفته ۱۴ بارداری، یک زن فلوریدا با یک تصمیم غیرممکن مواجه شد.

آلیسیا هریس سی و هفت ساله از تامپا به تازگی به نوع تهاجمی سرطان سینه مبتلا شده بود و پزشکان به او گفتند که پایان دادن به بارداری او باعث می‌شود که درمان بلافاصله شروع شود.

اما هریس حاضر نبود فرزندش را رها کند. او مسیر متفاوتی را انتخاب کرد و تحت عمل جراحی و شیمی درمانی قرار گرفت در حالی که هنوز نوزادش را حمل می کرد.

هریس به نیوزویک گفت: "اولین دکتری که با او صحبت کردم گفت که سرطان درجه سه است، و بنابراین آنها به من توصیه کردند که بارداری را خاتمه دهم." "من برای خودم تصمیم گرفتم که ببینم آیا این درست است یا نه و نظرات دیگری را برای دیدن آنچه برای من و خانواده‌ام مناسب است، دریافت کنم."

هریس که قبلا مادر دو پسر بود، به جستجو رفت و در نهایت دکتری را پیدا کرد که قبلا چند ماه قبل یک زن باردار را معالجه کرده بود.

پس از بررسی دقیق گزینه‌های او، پزشک در نهایت تصمیم گرفت او را در همان رژیم درمانی قرار دهد که قبلا برای بیمار دیگر استفاده کرده بود.

هریس گفت: "با علم به اینکه زن جلوتر از من این مشکل را پشت سر گذاشت و نوزادش خوب بود، ما بهترین کار را برای خود انجام دادیم."

انجام درمان سرطان در سه ماهه سوم بارداری بسیار دشوارتر از آن چیزی بود که هریس پیش بینی می کرد.

در کنار نیازهای فیزیکی بارداری، شیمی درمانی باعث شد که او احساس ناخوشی شدیدی داشته باشد، با حالت تهوع و استفراغ مداوم که نگه داشتن غذا را دشوار می کرد.

او همچنین خونریزی های مکرر بینی، سردرد و یک سری نگرانی های بهداشتی را تجربه کرد که نیاز به نظارت دقیق پزشکی و مراجعه مکرر به پزشکان و اورژانس داشت.

چالش‌ها زمانی تشدید شد که او در طول درمان به کووید-19 مبتلا شد و او را مجبور کرد تا زمانی که بهبود می‌یابد، شیمی‌درمانی را موقتا متوقف کند.

هریس گفت: «برای من و خانواده‌ام بسیار سخت بود، اما ما از آن عبور کردیم. "خوشبختانه، من اعضای خانواده داشتم که دور هم جمع شدند و سعی کردند تا جایی که می توانند کمک کنند."

گذراندن دوره درمان نیز برای هریس زمان تنهایی بود. برای او یافتن کسی که حاملگی و شیمی درمانی را پشت سر می گذارد، چالش برانگیز بود.

هریس گفت: "حتی پزشکانی که با آنها صحبت کردم... برخی از آنها حتی نمی دانستند چه بگویند." آنها می گفتند، "اوه، حامله سرطان هستید؟ اجازه دهید به شما برگردم." بسیاری از آنها نمی دانستند چگونه با آن کنار بیایند."

او در جستجوی حمایت، یک جامعه آنلاین برای بیماران سرطانی باردار پیدا کرد که در آن زنان تجربیات خود را از انجام شیمی‌درمانی و سایر درمان‌ها در حین انتظار به اشتراک گذاشتند.

این گروه به منبع مهمی از حمایت عاطفی تبدیل شد. هریس گفت که ارتباط با دیگرانی که ترس، عدم اطمینان و چالش های منحصر به فرد سرطان در دوران بارداری را درک می کردند به او کمک کرد کمتر احساس تنهایی کند.

در حالی که او همیشه برای تصمیم‌گیری‌های درمانی به تیم پزشکی خود متکی بود، دوستی‌ها و تجربیات مشترکی که از طریق جامعه پیدا کرد، در یکی از سخت‌ترین دوره‌های زندگی او باعث اطمینان خاطر شد.

سال‌ها بعد، هریس اکنون یک پرستار انکولوژی در همان بیمارستانی است که زمانی تحت درمان قرار می‌گرفت و به بیماران کمک می‌کرد تا چالش‌هایی را که از نزدیک تجربه می‌کرد، عبور دهند.

سفر او همچنین به کار وکالت او دامن زد.

هریس با الهام از دخترش جورنی که اکنون 4 ساله است، Journi for Two را تأسیس کرد، یک سازمان غیرانتفاعی که از زنان باردار مبتلا به سرطان حمایت می کند.

او همچنین در کمپین «درباره زمان لعنتی» شرکت دارد که بر مرحله‌ای از سفر سرطان که اغلب نادیده گرفته می‌شود تمرکز دارد: بقا.

هریس معتقد است که بیشتر توجه به درمان فعال معطوف می شود، در حالی که واقعیت های طولانی مدت بهبودی، از جمله داروهای مداوم، جراحی های بازسازی، بهبود عاطفی و بازسازی روابط، حمایت بسیار کمتری دریافت می کنند.

هریس گفت: "شما زنگ را به صدا در می آورید، همه چیز خوب است، شما به حالت عادی بازگشته اید، اما در واقع یک لایه دیگر برای آن وجود دارد." "بقا یک چیز ابدی است. ناگهان، شما با تمام آن احساسات باقی می‌مانید... و من فقط احساس می‌کردم همه به نوعی ناپدید شده‌اند. خوشبختانه، دخترم را آنجا داشتم."

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: کارا دولمن و گری آر توماس