«ماموریت‌های بیشتر، اغلب»: ناسا در حال بازنگری در نحوه انتخاب مأموریت‌های علمی است

ناسا در حال بازنگری در نحوه انتخاب و توسعه ماموریت های علمی با تغییراتی است که به منظور کاهش هزینه ها، ساده سازی رقابت و ارسال سریعتر ماموریت ها به فضا است.

رویکرد جدید که Competition Model 2.0 (CM 2.0) نام دارد، در 21 اکتبر در نامه ای سرگشاده از سوی نیکی فاکس، معاون مدیر اداره ماموریت علمی ناسا (SMD)، به جامعه علمی ناسا اعلام شد. این تغییرات که توسط مدیر ناسا، جرد آیزاکمن انجام شد، می‌تواند نحوه رقابت دانشمندان، دانشگاه‌ها، مراکز ناسا و شرکت‌های تجاری برای ماموریت‌های آینده را به‌طور قابل توجهی تغییر دهد.

فاکس در این نامه گفت: "ما شما را شنیدیم. ما گوش دادیم. می دانیم که بار پیش بردن ایده های بزرگ برای مدت طولانی بسیار سنگین بوده است." هدف فرآیند جدید اولویت‌بندی شایستگی علمی بر برنامه‌ریزی مهندسی و مالی بی‌رویه پیچیده در ارزیابی‌های اولیه و کاهش زمان‌بندی انتخاب برای تشویق نوآوری است.

فاکس و دیگر مقامات ارشد علمی ناسا، امروز (26 اکتبر) ساعت 2 بعد از ظهر در تالار شهر مجازی مروری بر اصلاحات ارائه خواهند کرد. EDT (1800 GMT). پخش زنده این رویداد در اینجا در دسترس خواهد بود، با فرصتی برای عموم برای ارسال سوالات در اینجا.

ناسا در حال حاضر بسیاری از ماموریت های علمی خود را از طریق اعلام فرصت های رقابتی (AOs) انتخاب می کند و از دانشمندان و مؤسسات تحقیقاتی برای ارائه پیشنهادات دعوت می کند. بر اساس فرآیند دو مرحله‌ای موجود، تیم‌های رقیب باید جزئیات مهندسی و مالی کامل را به عنوان بخشی از پیشنهادات خود قبل از انتخاب فینالیست‌های ناسا برای مطالعه بیشتر در نظر بگیرند. این فرآیند می‌تواند تقریبا سه سال طول بکشد، و مستلزم سرمایه‌گذاری قابل توجهی در زمان و منابع از تیم‌هایی است که در نهایت ممکن است هرگز انتخاب نشوند.

هدف CM 2.0 کاهش این بار با تأکید بر تمایز علمی در طول ارزیابی‌های اولیه است و به تیم‌ها اجازه می‌دهد تا بسیاری از برنامه‌ریزی‌های مهندسی و مالی را به بعد موکول کنند. در عوض، پیشنهادات اولیه بر اهداف علمی یک مأموریت و یک طرح اولیه برای چگونگی انجام آنها تمرکز خواهد کرد.

ناسا مأموریت های علمی خود را بر اساس اندازه، هزینه و اهداف به کلاس های مختلف سازماندهی می کند که روش های انتخاب بین آنها متفاوت است. اینها از ماموریت های کاوشگر کوچکتر تا پرچمداران بزرگ و گران قیمت مانند تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) را شامل می شود.

تحت CM 2.0، برنامه‌هایی شامل ماموریت‌های سیاره‌ای کوچکتر Discovery، فضاپیمای New Frontiers بزرگتر و Astro-Probes، برنامه‌ای که بر ماموریت‌های نجومی با اندازه متوسط ​​تمرکز دارد، یک نسخه ساده از فرآیند دو مرحله‌ای موجود را حفظ می‌کند، اما با تقریبا نیمی از مواد مورد نیاز برای پیشنهادات اولیه. فاکس نوشت: «این بدان معناست که جدول زمانی 35 ماهه اولیه به حدود 19.5 ماه کاهش می‌یابد، در حالی که در زمان انتخاب، مأموریت قوی‌تر و بالغ‌تری خواهد داشت.

در همین حال، مأموریت‌های شاخص به دنبال رویه‌های فعلی خود ادامه خواهند داد، که اخیرا بر اساس درس‌های آموخته‌شده از مطالعه بهترین شیوه‌ها در بررسی توسعه JWST تجدیدنظر شده است.

مجموعه ای از مفاهیم هنرمند که رویکردهای جدید پیشنهاد شده توسط برندگان جایزه NIAC 2026 را برجسته می کند. (اعتبار تصویر: ناسا) مأموریت‌های کاوشگر کلاس متوسط (MIDEX) و Earth Explorer برای طیف وسیع‌تری از متقاضیان، از جمله دانشگاه‌ها و سازمان‌های تجاری باز خواهند شد و تغییرات مشابهی برای فرآیند انتخاب دو مرحله‌ای آنها اعمال خواهند شد.

ناسا در نظر دارد توسعه دهندگان ماموریت آینده نگر را بر اساس سوابق آنها با پروژه هایی با اندازه، هزینه و پیچیدگی مشابه ارزیابی کند و به تیم های محقق اصلی این فرصت را بدهد که از مرکز پرواز فضایی گدارد ناسا یا آزمایشگاه پیشرانه جت (JPL) در مرحله اول انتخاب درخواست پشتیبانی کنند.

برنامه‌های علمی کوچک‌تر و کم‌هزینه‌تر شاهد تغییرات اساسی در فرآیند انتخاب خواهند بود. فاکس نوشت: «کوچک‌ترین مأموریت‌های ما سوار بر شتاب اقتصاد فضایی تجاری در حال رشد خواهد بود و حتی سریع‌تر پیش خواهد رفت.

تحت CM 2.0، این برنامه‌ها به یک فرآیند انتخاب تک مرحله‌ای منتقل می‌شوند و نیاز به دور دوم پیشنهادهای رقابتی را کاملا از بین می‌برند.

اینها شامل ماموریت های Small Explorer (SMEX) و Earth Venture هستند که تحقیقات نجومی و هلیوفیزیک و مطالعات هدفمند زمین و آب و هوای آن را انجام می دهند. Missions of Opportunity، که به محققان اجازه می‌دهد تحقیقات علمی را بر روی سایر ماموریت‌ها و همچنین محموله‌های میزبانی شده و اشتراک‌گذاری‌های سواری انجام دهند، تحت همین چتر یک مرحله‌ای قرار می‌گیرند، که انتظار می‌رود زمان‌بندی انتخاب نهایی را از تقریبا 32 ماه به تنها 19 ماه کاهش دهد.

فاکس نوشت: «این به معنای مأموریت‌های بیشتر، اغلب، با علم باورنکردنی‌تر با هزینه کمتر است.

فراتر از کوتاه شدن زمان مسابقات، تغییرات تاکید ویژه ای بر نقش گدارد و JPL برای توسعه ماموریت های علمی ناسا دارد. ناسا امیدوار است که مشارکت مستقیم این مراکز در بلوغ ماموریت ها، رقابت بین مراکز را کاهش دهد و در عین حال تخصص نیروی کار آژانس را حفظ کند.

این اصلاحات همچنین با نظارت سخت‌گیرانه‌تری همراه است و ناسا بر «کنترل دقیق هزینه و برنامه» در کلاس‌های مأموریت خود اصرار دارد. فاکس نوشت: «نقض آستانه‌های کنترل پیامدهای واقعی را به همراه خواهد داشت.

این تغییرات در کنار هم نشان دهنده تلاشی برای تغییر فرآیند انتخاب ماموریت ناسا به سمت اولویت بندی شایستگی علمی است. این آژانس امیدوار است که نتیجه بلندمدت رویکرد جدید، بار مالی و فنی را بر تیم های تحقیقاتی رقیب کاهش دهد و در نهایت ماموریت ها را از ایده ای به مدار دیگر با کارایی و سرعت برساند.

فاکس نوشت: «این یک لحظه فرصت واقعی است. ما مدیری داریم که به ما قدرت می‌دهد تا سریع‌تر حرکت کنیم و بازاری تجاری داریم که آماده کمک است. ما مراکز ناسا با تخصص بی‌نظیر و جامعه‌ای علمی داریم که ایده‌های آن گسترش و بازتعریف مرزهای دستاوردهای انسانی در کیهان است."