ماموریت ژاپن برای ربودن یک نمونه از ماه مریخی امروز پرتاب می شود. در اینجا نحوه تماشا آمده است

مریخ نوردها برای نزدیک به 30 سال از زمین های صخره ای مریخ عبور کرده اند و نمونه های سطح را تجزیه و تحلیل می کنند تا به دانشمندان در کشف تاریخ زمین شناسی سیاره سرخ کمک کنند. اما دو قمر آن، فوبوس و دیموس، تا حد زیادی ناشناخته باقی مانده اند. این در نهایت در حال تغییر است.

آژانس اکتشافات هوافضای ژاپن (JAXA) قصد دارد ماموریت کاوش قمرهای مریخی (MMX) خود را امروز در ساعت 3:41 بعد از ظهر پرتاب کند. ET. اولین تلاش در نوع خود، یک فضاپیما را برای بررسی هر دو قمر مریخ ارسال می کند، نمونه ای از فوبوس را جمع آوری می کند و آن را برای تجزیه و تحلیل گسترده تر به زمین باز می گرداند. اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، MMX می تواند اولین ماموریتی باشد که از مدار مریخ به خانه باز می گردد و اولین ماموریتی است که نمونه هایی از سیستم مریخ را برمی گرداند.

MMX با موشک H3 از مرکز فضایی تانگاشیما ژاپن پرتاب خواهد شد. JAXA پخش زنده راه اندازی را در ساعت 2:45 بعد از ظهر آغاز خواهد کرد. ET، و می‌توانید همین‌جا تماشا کنید.

بسیاری از اسرار در مورد سیاره سرخ حل نشده باقی مانده اند، اما این سوال که مریخ چگونه قمرهای خود را به دست آورده، یکی از داغ ترین بحث ها است. دانشمندان در حال حاضر در مورد اینکه آیا فوبوس و دیموس سیارک‌های باستانی هستند که میلیاردها سال پیش توسط گرانش مریخ به دام افتاده‌اند یا بقایای منعقد شده یک ضربه عظیم روی مریخ که موادی را به مدار منفجر کرده است، اختلاف نظر دارند.

ماموریت MMX نه تنها می‌تواند به دانشمندان کمک کند تا بفهمند این قمرها چیست و از کجا آمده‌اند، بلکه بینشی از خود مریخ نیز ارائه می‌کند.

کریس زاکنی، معاون سیستم‌های اکتشافی در Honeybee Robotics که یکی از استخراج‌کننده‌های نمونه MMX را ساخته است، اخیرا به Science گفت: «این فقط یک مأموریت بازگشت نمونه فوبوس نخواهد بود. "این فوبوس و مریخ خواهد بود."

این به این دلیل است که قمرها - صرف نظر از منشأ آنها - احتمالا در مواد منفجر شده از سیاره سرخ غبارآلود هستند. کیوشی کوراموتو، دانشمند سیاره‌شناسی در دانشگاه هوکایدو و رهبر تیم بین‌المللی دانشمندان این مأموریت، به Science گفت که 1 درصد از مواد MMX که از فوبوس بازیابی می‌شود، می‌تواند از مریخ باشد.

این امر MMX را به اولین ماموریتی تبدیل می کند که مواد سیاره سرخ را به زمین باز می گرداند. ماموریت بازگشت نمونه مریخ ناسا در ماه ژانویه لغو شد و ده ها هسته سنگی جمع آوری شده توسط مریخ نورد Perseverance در هاله ای از ابهام باقی ماند. نمونه MMX حاوی گنجینه ای از اطلاعات در مورد منظومه مریخ خواهد بود که امید جدیدی را برای دانشمندان سیاره ای که برای درک تاریخچه و قابلیت سکونت گذشته آن تلاش می کنند، ارائه می دهد.

علاوه بر این، تام استاتلر، مدیر اجرایی برنامه MMX و دانشمند برنامه در ناسا، در بیانیه ای گفت، ترکیب پیدایش فوبوس و دیموس "به روشن کردن دوران اولیه کمک می کند که زمین و سایر سیارات داخلی ممکن است بیشتر آب و ترکیبات آلی خود را به دست آورند."

اگر پرتاب امروز طبق برنامه پیش برود، فضاپیمای MMX سفری 10 ماهه به مریخ را آغاز خواهد کرد. اولین ایستگاه آن فوبوس خواهد بود، جایی که حدود سه سال را صرف مطالعه ماه کوچک خواهد کرد. MMX حداقل یک بار برای استخراج نمونه از فوبوس تلاش می کند، اما در حالت ایده آل دو بار فرود می آید تا نمونه هایی از مکان های مختلف استخراج کند. این به دانشمندان کمک می کند تا ترکیب ماه را بهتر تجزیه و تحلیل کنند.

پس از جمع آوری حداقل 10 گرم مواد، MMX فوبوس را ترک می کند و به رصد Deimos می پردازد، اگرچه سعی در فرود بر روی این ماه کوچکتر نخواهد داشت. سپس فضاپیما پرواز طولانی بازگشت به زمین را آغاز خواهد کرد. JAXA در حال حاضر بازگشت سال 2031 را هدف قرار داده است، اما باید دید.

MMX چالش برانگیزترین ماموریتی است که JAXA تا به حال انجام داده است. رسیدن به منظومه مریخ به خودی خود یک شاهکار خواهد بود و دفعه قبل چندان خوب پیش نرفت. تنها ماموریت قبلی این آژانس به مریخ نتوانست وارد مدار سیاره شود، بنابراین یک مجسمه شکسته شد. این بار، فضاپیمای JAXA همچنین باید بر روی یک ماه کوچک با زمین خائنانه و حداقل گرانش فرود بیاید، به علاوه سفر بازگشت به زمین را کامل کند.

راه‌های بی‌شماری وجود دارد که این ماموریت می‌تواند به اشتباه انجام شود، اما اخیرا مأموریت‌های بازگشت موفق نمونه سیارکی - که دو مورد از آنها توسط JAXA پرتاب شد - راه را برای MMX هموار کرده است. ماموریت هایابوسا و هایابوسا 2 ثابت کردند که آژانس می تواند نمونه هایی از اجسام کوچک و سنگی منظومه شمسی را بازگرداند، اگرچه MMX بسیار دورتر از زمین حرکت خواهد کرد.

پرتاب امروز می تواند آغاز یک دوره جدید برای اکتشاف مریخ باشد. نگه داشتن بخشی از منظومه سیاره سرخ در دست به دانشمندان اجازه می دهد تا تحلیل هایی را انجام دهند که فضاپیماهای مریخ نورد قادر به انجام آن نیستند و آنها را به پاسخگویی به سوالات دیرینه درباره مریخ، قمرهای آن و منظومه شمسی نزدیک تر می کند.