مامور ICE متهم به ارائه گرین کارت به زن برای رابطه جنسی قبل از حمله ادعایی شد

یک زن 21 ساله لبنانی یکی از افسران بازداشتگاه مهاجرت تگزاس را متهم کرد که به او تجاوز کرده و به او پیشنهاد کمک برای دریافت کارت سبز در ازای رابطه جنسی داده است.

رهاف علی المرهیج، که لوسی وایز را انتخاب کرد و پذیرفت که شناسایی شود، این اتهامات را در مصاحبه با نیوزویک و در یک بیانیه سوگند خورده ارائه شده به دفتر بازرس کل وزارت امنیت داخلی (DHS) به عنوان بخشی از چندین شکایت به دیده بان داخلی این وزارتخانه مطرح کرد.

او ادعا می کند که مارکل والاس افسر اخراج ICE او را به اتاقی منزوی و در خود قفل در بازداشتگاه ال واله در ریموندویل، تگزاس برد، جایی که بدون رضایت او او را لمس کرد. او همچنین ادعا می‌کند که او شوهرش را تهدید کرده است که در صورت امتناع از پیش‌پرداخت‌های او، به زندان و اخراج خواهد پرداخت.

آلمرهیج به نیوزویک گفت: «او به من گفت، من به تو گرین کارت می دهم. او گفت افسر به او گفت: "شوهرت پیرمردی است. او نمی تواند کاری با تو بکند. من کسی هستم که می توانم به تو کمک کنم."

وزارت امنیت داخلی (DHS) که بر ICE نظارت دارد، این اتهامات را رد کرده است. یکی از سخنگویان DHS به نیوزویک گفت: "ادعاهای سوء رفتار در بازداشتگاه ال واله نادرست است."

سخنگوی وزارت امور خارجه افزود: "حوادث سوء رفتار با نهایت جدیت برخورد می شود و به طور کامل بررسی می شود. در صورت اثبات، اقدامات مقتضی انجام می شود."

این اتهامات به طور مستقل توسط نیوزویک تأیید نشده است. این حساب بر اساس مصاحبه و اظهارنامه سوگند آلمرهیج است.

سوابق ICE که توسط Newsweek به دست آمده است والاس را به عنوان یک افسر اخراج با عملیات اجرایی و حذف در دفتر میدانی هارلینگن شناسایی می کند. دو منبع به طور مستقل تایید کردند که والاس توسط آژانس استخدام شده است.

وقتی نیوزویک با هویت این افسر به DHS مراجعه کرد، وزارتخانه گفت که «هرگز تلاش‌ها برای کلاهبرداری با افسران مجری قانون ما را تأیید یا رد نمی‌کند» و افزود که انتشار هویت افسران «جان آنها و خانواده‌هایشان را در معرض خطر جدی قرار می‌دهد».

نیوزویک همچنین مستقیما از طریق تلفن با والاس تماس گرفت.

او به تماس پاسخ داد و گفت: "عامل ICE محله دوستانه شما" و هویت خود را تأیید کرد. هنگامی که خبرنگار شروع به پرسیدن درباره اتهامات آلمرهیج کرد، والاس به تماس پایان داد.

در 5 نوامبر، نیوزویک لیست مفصلی از سوالات در مورد اتهامات را به والاس ایمیل کرد. او پاسخی نداد.

DHS گفت که گشت مرزی آلمرهیج را در نزدیکی دره ریو گراند در 19 فوریه 2026 دستگیر کرد. آژانس گفت که او در آگوست 2024 به طور غیرقانونی از مونترال وارد ایالات متحده شد. شوهرش گفت که او در دانشگاه A&M تگزاس تحصیل می کرد و به دنبال پرستاری بود. وی افزود که او به عنوان مدیر کل در کلینیک دندانپزشکی او استخدام شده است.

آلمرهیج گفت که حمله ادعایی پس از انصراف وکیل سابق او از پرونده مهاجرتی او در آوریل 2026 رخ داد و او را بدون وکالت قانونی رها کرد. او گفت که والاس قبل از مصاحبه با سایر بازرسان او را برای بحث در مورد پرونده اش فراخواند، سپس او را به اتاق کوچک و ایزوله ای در ال واله برد.

آلمرهیج در بیانیه سوگند خود اتاقی با میز کوچکی را توصیف کرد که در آن او و والاس تنها بودند. او گفت که هیچ دوربین امنیتی ندیده و معتقد است که هیچ دوربین امنیتی وجود ندارد، اگرچه نمی‌دانست که آیا کسی بیرون می‌تواند آنها را بشنود یا خیر.

در بیانیه سوگند آلمرهیج آمده است که والاس «دستش را داخل شلوارم کرد و انگشتش را فرو کرد»، سپس «شلوار و لباس زیرم را پایین کشید تا قسمت پایین بدنم برهنه شد» و «شروع به پایین انداختن شلوار خود کرد».

المرهیج در بیانیه سوگند خود گفت: "من به هیچ یک از اینها رضایت ندادم، نپذیرفتم و به او گفتم که دست از کار بکشد." من یک بازداشتی بودم و او افسری بود که بر پرونده من، آزادی و مراقبت های پزشکی من تأثیر داشت و من احساس نمی کردم که بتوانم با او همراه شوم یا اتاق را ترک کنم.»

او ادعا می کند که والاس از موقعیت خود و وضعیت مهاجرت خود برای تحت فشار قرار دادن او استفاده کرده است و پیشنهاد می کند که او می تواند به آزادی او کمک کند و گرین کارت ارائه دهد. او گفت که شماره تلفن شخصی خود را به او داده و به او پیشنهاد داده است که در صورت تغییر نظر به مکزیک سفر کند.

او همچنین مدعی است که او تهدید کرده است که در صورت امتناع شوهرش، او را زندانی و اخراج خواهد کرد.

آلمرهیج گفت: «احساس می‌کنم تمام زندگی‌ام نابود شده است. "من همه چیز را متوقف کردم. نمی توانم با کسی صحبت کنم."

آلمرهیج در شکایات اولیه خود در زمانی که در بازداشت بود، ادعای تجاوز جنسی را به طور کامل فاش نکرد. شوهرش، سام وایز، گفت که برای اولین بار در اواخر اوت 2026، ماه‌ها پس از ترک بازداشت او از ICE، از آن مطلع شد. او گفت که از طریق یکی از دوستانش که آلمرهیج به او محرمانه گفته بود، متوجه شده است که چه اتفاقی افتاده است.

وایز گفت که او آن را از او دور نگه داشته است زیرا می‌ترسید سرزنش یا شرمنده شود یا اینکه او او را ترک کند. او گفت که در فرهنگ آنها، زنانی که مورد تجاوز جنسی قرار می‌گیرند ممکن است با انگ شدید و در برخی موارد با خشونت به نام ناموس مواجه شوند.

وایز به نیوزویک گفت: «دلم شکسته و عصبانی هستم. "من احساس گناه دارم که نتوانستم از او محافظت کنم، و دردی که او ماه ها در تنهایی و سکوت تحمل کرد. اما شرم از آن اوست، نه او. من به شجاعت او افتخار می کنم و هرگز او را ترک نخواهم کرد."

این زوج ماه ها قبل با نهادهای نظارتی فدرال تماس گرفته بودند، اما آن شکایات بهاری مربوط به معالجه پزشکی و شرایط آلمرهیج در ال واله بود، نه ادعای دقیق تجاوز جنسی که او بعدا مطرح کرد.

در 26 فوریه، شوهرش در مورد امتناع مرکز از پذیرش قطره های چشمی تخصصی او و سایر نگرانی های پزشکی و رفاهی، به DHS OIG ایمیل زد.

در ماه آوریل، شوهرش این شکایت‌ها را به خاطر بدتر شدن بینایی‌اش تشدید کرد و گزارش‌های بیشتری درباره شرایط بازداشت ارائه کرد، از جمله ادعاهایی مبنی بر اینکه کارکنان مرد می‌توانند زندانیان زن برهنه را در حمام و دوش ببینند.

آن شکایات بهاری حاوی شرح مفصل بعدی آلمرهیج از تجاوز جنسی نبود. شوهرش می‌گوید که در آن زمان از تجاوز ادعایی بی‌اطلاع بوده و در آن شکایت‌ها آن را گزارش نکرده است.

آلمرهیج گفت که او آنقدر از انتقام می ترسید که نمی توانست جزئیات کامل را در زمان بازداشت به صورت کتبی ارائه کند. او در اظهارنامه خود گفت که کارکنان مرکز از او خواسته اند در صورت آزار و اذیت شکایتی بنویسد. او بیانیه ای در حدود سه صفحه ارائه کرد اما نام و جزئیات را حذف کرد زیرا می ترسید آسیبی به او وارد شود.

در بیانیه او آمده است: "من نوشتم که چیزهایی وجود دارد که نمی توانم در مورد آنها صحبت کنم یا بنویسم مگر در مقابل شخصی که به او اعتماد دارم، زیرا می ترسم آنها به من آسیب بزنند یا از من تلافی کنند."

او در مصاحبه ای گفت: "من نمی توانم همه چیز را بگویم. زیرا می ترسم کسی به من صدمه بزند."

او گفت والاس تا زمانی که مرکز را ترک کند در پرونده او و درخواست هایش برای مصاحبه درگیر بود.

Almerhij همچنین ادعا می کند که این حادثه منزوی نبوده است.

او در بیانیه سوگند خود نوشت: "این تجاوز تنها مورد نبود. پس از آن، والاس من را مورد آزار و اذیت جنسی قرار داد یا حداقل در دو نوبت دیگر مرا لمس کرد."

در 9 اکتبر 2026، پس از اطلاع از حساب Almerhij، شوهرش شکایت هایی را به طور خاص به ادعای سوء رفتار جنسی توسط والاس به دفتر بازرس کل DHS، دفتر مسئولیت حرفه ای ICE، دفتر حقوق مدنی و آزادی های مدنی DHS، و دفتر بازرس بازداشت مهاجرت ارسال کرد. روز بعد، آلمرهیج یک بیانیه سوگند یاد شده را امضا کرد که در آن حمله ادعایی توصیف شده بود. در 19 اکتبر، وایز این بیانیه را به عنوان مکمل رسمی برای آن نهادها و دفتر مشاور حقوقی اصلی ICE ارسال کرد.

آلمرهیج در 1 مه 2026 به طور داوطلبانه خروج کرد. او متعاقبا قبل از سفر به مکزیک عازم استانبول شد. او اکنون در مکزیک است، در حالی که همسرش که مقیم دائم قانونی است، در تگزاس باقی مانده است.

DHS گفت که او بازگشت داوطلبانه را پذیرفت و ICE آلمرهیج را از کشور خارج کرد.

در 23 اکتبر، Almerhij در یک مصاحبه حضوری با دفتر بازرس کل DHS در بندر ورودی Anzalduas در Mission، تگزاس شرکت کرد تا در مورد اتهامات سوء رفتار جنسی صحبت کند.

Almerhij می گوید که این مصاحبه توسط ماموران ویژه Carissa Villagomez و Jaime Perez انجام شده است. وکیل او، ران آرمسترانگ، و یک مترجم عربی از طریق تلفن شرکت کردند.

آلمرهیج همچنین دفتر خاطرات دست نویس 59 صفحه ای خود را از زمان بازداشت خود به همراه رونویسی عربی و ترجمه انگلیسی به بازرسان ارائه کرد.

روز بعد، المرهیج گزارشی 12 صفحه ای از مصاحبه را از حفظ دیکته کرد. او می‌گوید که بازرسان درباره حادثه ادعایی، جدول زمانی و محل وقوع آن، تعاملات قبلی او با کارمند، تهدیدهایی که توصیف کرده، تلاش‌های او برای شکایت، و اینکه آیا او از زنان دیگری با تجربیات مشابه می‌شناسد سؤال کرده‌اند.

آلمرهیج گفت: "هنوز احساس می کنم مثل یک جسد مرده هستم؛ این چیزی است که احساس می کنم. هرگز اینطور نبودم."

"من شادترین بانوی جهان بودم و ناگهان همه چیز را از دست دادم."

وایز گفت که بیانیه سوگند آلمرهیج در 5 نوامبر به آنت سی هینوجوزا، دادستان ناحیه والاس و آنت سی. هینوجوزا ارسال شد. به گفته وایز، هینوجوسا در 9 نوامبر پاسخ داد و گزارش را به اداره پلیس ریموندویل، که به گفته او صلاحیت قضایی دارد، ارسال کرد و گفت که دفترش با سازمان کمک به قربانیان Almerjhiit تماس خواهد گرفت.

Almerhij همچنین ادعا می کند که در ابتدا از قطره های چشمی تخصصی محروم شد و با وجود هشدارها در مورد از دست دادن احتمالی دائمی بینایی، با تأخیر در دریافت مراقبت های تخصصی در زمان بازداشت ICE مواجه شد.

آلمرهیج در ژوئن 2025 در نیویورک تحت عمل کراتوپیگمانتاسیون، یک روش رنگ آمیزی زیبایی چشم، قرار گرفت. او گفته است که پس از جراحی عوارضی را تجربه کرده و به گلوکوم مبتلا شده است.

پس از دستگیری او در فوریه 2026، سوابق پزشکی بازداشت شکایاتی از درد چشم، تاری دید، اشک ریزش و حساسیت به نور، همراه با تغییر اندازه‌گیری‌های حدت بینایی را ثبت کردند.

شوهرش گفت که او در 23 فوریه سعی کرد قطره های چشمی تخصصی مشتق شده از فرآورده های خونی او را به ال واله بیاورد، اما کارکنان مرکز از پذیرش آنها خودداری کردند. DHS این تلاش را تأیید کرد و گفت که طبق قوانین تأسیسات، این قطره‌ها مجاز نبودند.

در 20 مارس، دکتر الکساندر موشوویچ، چشم پزشک هشدار داد که علائم او می تواند خطر آسیب برگشت ناپذیر عصب بینایی را نشان دهد. او ارزیابی فوری متخصص و انتقال فوری به یک مرکز پزشکی واجد شرایط را توصیه کرد و پیشنهاد داد که او را به صورت اورژانسی معاینه کند.

آلمرهیج بعدا بازداشت خود را در دادگاه فدرال به چالش کشید و مدعی شد که او مراقبت های تخصصی مناسبی دریافت نمی کند. دولت با استناد به معاینات بیرونی، درمان و مراقبت‌های بعدی برنامه‌ریزی شده، با این توصیف مخالفت کرد.

DHS گفت که دفتر بازرس کل آن (OIG) در آوریل 2026 شکایتی دریافت کرد، اتهامات را بررسی کرد و "هیچ نادرستی" پیدا نکرد. همچنین گفت که المرهیج یک افسر را به عنوان موضوع ادعاهای خود در جریان آن بازبینی مشخص نکرده است.

بررسی ماه آوریل شکایات قبلی در مورد مراقبت های پزشکی، شرایط بازداشت و نقض حریم خصوصی، از جمله مشاهده برهنه زنان بازداشت شده توسط کارکنان مرد را پوشش می دهد. آلمرهیج تا اکتبر ادعای تجاوز جنسی را علیه والاس مطرح نکرد. بنابراین، بررسی آوریل به آن اتهامات بعدی رسیدگی نکرد.

DHS در رابطه با بررسی این اتهامات، Newsweek را به OIG ارجاع داد. نیوزویک چندین بار با OIG تماس گرفته و به دنبال نظر در مورد دامنه و یافته های بررسی آن است، اما در زمان انتشار پاسخی دریافت نکرده است.

یک قاضی فدرال دادخواست habeas را که توسط رهاف علی آلمرهیج در 14 مه 2026 ارائه شده بود، رد کرد و حکم داد که ایرادات مربوط به مراقبت های پزشکی که او در بازداشتگاه ICE دریافت کرده است، از طریق این نوع پرونده قابل طرح نیست.

آلمرهیج در دادخواست خود که در دادگاه منطقه ای ایالات متحده برای ناحیه جنوبی تگزاس ارسال شد، استدلال کرد که مقامات عملا از دسترسی او به مراقبت های تخصصی لازم جلوگیری کرده اند و او با خطر قریب الوقوع نابینایی دائمی مواجه است. قاضی فرناندو رودریگز جونیور گفت که طرفین به شدت در مورد کفایت درمان پزشکی او اختلاف نظر دارند، اما به این نتیجه رسیدند که ادعاهای مربوط به شرایط حبس، از جمله مراقبت های پزشکی، باید از طریق یک دادخواست حقوق مدنی به جای رسیدگی به دادرسی هابیاس پیگیری شود.

قاضی همچنین ادعای جداگانه او مبنی بر اینکه ادامه بازداشت او بدون جلسه ضمانت نامه نقض متمم پنجم است را رد کرد. این حکم حل نمی کند که آیا مراقبت های پزشکی او کافی بوده است یا خیر.

DHS ادعاهای مربوط به مراقبت های پزشکی ناکافی در ال واله را رد کرد و گفت: "ادعا در مورد شرایط کم هزینه یا مراقبت های پزشکی در بازداشتگاه ال واله نادرست است. هیچکس از دسترسی به مراقبت های پزشکی محروم نیست."

آژانس گفت که آلمرهیج برای عوارض مربوط به جراحی زیبایی چشم انجام شده قبل از بازداشت، از یک ارائه دهنده خارجی درمان دریافت کرد، در سه قرار ملاقات پزشکی شرکت کرد و چهارمین قرار ملاقات را رد کرد. DHS افزود که او پس از دستگیری به افسران گشت مرزی گفت که هیچ شرایط پزشکی ندارد.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: دانیل اورتون، مایک هیست و جفری رولند.