مانند نیکیتا هند، جین دو از پرونده کرنل یا به طور غیر معمول شجاع است یا یک سادومازوخیست
مردانگی سمی واقعی است و ما نباید از گفتن آن هراس داشته باشیم. آنچه نیاز به تجدید دارد نحوه استفاده از این اصطلاح است
حتی در آزادترین قرائت، شرایطی که در آن هفت پسر برادر دانشگاه کورنل ادعا میشود به یک دانشجوی زن تجاوز کردهاند، کابوس تنفرآمیز و متناقض آداب و رسوم جنسی مدرن را تشکیل میدهد. ظاهرا قرار یک زن 20 ساله در یک خانه فرات با منابع فراوان کتامین به سرعت تبدیل به یک سه نفری با دانش آموز پسر دوم شد و با چند مرد جوان دیگر در اتاق به پایان رسید.
زمانی بود که زن جوان شرمسار – معروف به جین دو – چند هفته بعد در حال مرور یک انجمن آنلاین کالج بود که برای اولین بار با پست هایی مواجه شد که وقایع آن شب را به عنوان تجاوز گروهی توصیف می کرد.
طوفان رسانههای اجتماعی ناشی از یک نکته از قانون نیویورک است که میگوید مسمومیت داوطلبانه مانعی برای رضایت نیست.
جایی در آنجا یک حقیقت اصلی در پیام اسنپ چت وجود دارد که در آن شب ارسال شده بود و نشان می داد که یک مرد متهم به زن داروخورده ای که هنوز در خانه برادری آنها است: "بیدمشک رایگان در طبقه بالا". بدن یک زن آسیب پذیر و مست به عنوان چیزی برای گرفتن، استفاده، لاف زدن و تجارت دیده می شود.
مانند نیکیتا هند در ابتدای حسابرسی با کانر مک گرگور، این جین دو یا به طور غیر معمول شجاع است یا یک سادومازوخیست سرد. سیلی از زن ستیزی تهدیدآمیز و مملو از نفرت توصیفی بسیار ملایم از واکنش به این خبر است که او علیه دانشگاه، خانه فرات، هفت دانشجوی فعلی و سابق و دیگران شکایت کرده است.
گزارشهایی مبنی بر آغاز بعدی تحقیقات جنایی در هفته گذشته خبرساز شد. مرکز بحران تجاوز جنسی دوبلین (DRCC) در همان زمان در حال انتشار یک نظرسنجی بود که نشان میداد تقریبا نیمی از مردان 18 تا 24 ساله ما معتقدند که «بسیاری از» ادعاهای تجاوز جنسی نادرست هستند. تقریبا چهار نفر از هر 10 نفر از آنها معتقدند که قربانی تحت تأثیر الکل یا مواد مخدر تا حدی مسئول تجاوز به عنف است - یعنی می تواند به طور کامل به رابطه جنسی رضایت دهد. و از هر 10 نفر، سه نفر ادعای تجاوز جنسی را اگر به گاردای گزارش نمیشد، باور نمیکردند.
ارقام سرسام آور هستند. تردید به نظر می رسد که هر یک از این مردان جوان شکاک حتی تیترهای صفحه دادگاه را اسکن کرده باشند یا تشویق شده باشند که جزئیات یک پرونده تجاوز جنسی را جذب و در مورد آن صحبت کنند یا با یکی از بستگان زن که مورد تجاوز قرار گرفته صحبت کرده باشند.
آنها چگونه به پرونده یک دختر ایرلندی 14 ساله که قبلا مست و آسیب پذیر بود، پاسخ خواهند داد، زمانی که یک مرد 19 ساله در یک مهمانی خانگی قبل از اینکه به او تجاوز کند، الکل بیشتری به او داده بود - و سپس به او گفت که اگر آنچه اتفاق افتاده را فاش کند، "زندگی او را خراب می کند". آیا او نیز مسئولیت جزئی تجاوز جنسی خود را بر عهده دارد؟ اتهامات بسیار آشنا شامل دو فقره خفه کردن غیرکشنده، و همچنین دو مورد تجاوز به عنف دهان و دو مورد تجاوز جنسی بود.
همانطور که قابل پیشبینی بود استفاده متجاوز از پورنوگرافی بود که به گفته وکیل مدافع او، دیدگاه او را نسبت به آنچه در یک رابطه جنسی سالم طبیعی و قابل قبول است، منحرف و منحرف کرده بود.
محاکمه توسط همه: پرونده کورنل نشان می دهد که چرا قوانین سختگیرانه گزارش دادگاه ایرلند اهمیت دارد
قاضی تونی هانت با صدور حکم شش سال حبس به این نکته اشاره کرد که چگونه مردان جوان آنچه را که در پورنوگرافی آنلاین می بینند انجام می دهند و همچنین در معرض «نوعی مردانگی سمی نشان داده شده توسط اینفلوئنسرها...»
قابل توجه بود که یک قاضی با تجربه احساس کرد که مجبور به استفاده از اصطلاح "مردانگی سمی" است. این در زمانی اتفاق میافتد که ترجیح داده میشود به هر قیمتی از آن اجتناب شود، به دلیل ترس از سوق دادن مردان جوان به سمت رادیکالسازی عمیقتر و خشم آندرو تیت و امثال آن.
در مصاحبه ای با RTÉ هفته گذشته، راشل موروگ، مدیر اجرایی DRCC، پیشنهاد کرد که برای همه ما کار وجود دارد که "در آوردن این مردان با خودمان بسیار بهتر عمل کنیم... صرفا انتقاد از آنها کارساز نیست". او گفت که ما باید به آنها کمک کنیم تا واقعیت تجاوز جنسی را بدون ایجاد احساس سرزنش یا سوء استفاده جنسی درک کنند.
چگونه دانشگاه کرنل هفت مرد متهم به تجاوز جنسی را مجازات کرد؟
اما برای برخی از زنان، این به نظر نسخه تازهای از تفاهم دیرینه بین دو جنس است: زنان و دختران باید رفتار خود را اصلاح کنند و احساسات و زبان خود را مدیریت کنند تا «مردان را با خود همراه کنند» نه اینکه صرفا از آنها انتقاد کنند. موروگ این را نگفته است، اما پیشنهاد در بسیاری از این گفتگوها این است که ما باید از عصبانیت بیشتر مردان اجتناب کنیم – زیرا این دختران و زنان هستند که ناگزیر این خشم را تحمل می کنند.
اما این تقصیر زنان نیست که پسران با تأثیرگذاران سمی یا هرزهنگاری خشونتآمیز بمباران میشوند، یا اینکه برخی به چیزی مبتلا میشوند که محقق مردانگی مایکل کیمل آن را «حق آسیبدیده» مینامد.
مردانگی مسموم واقعی است و مانند قاضی نباید در گفتن آن کوتاه بیاییم. آنچه نیاز به تجدید دارد نحوه استفاده از این اصطلاح است. این کاملا مضحک است که بگوییم مردانگی بد است. آنچه آن را سمی می کند، انتظارات ناسالم اجتماعی از آن است، نوعی که مردان «واقعی» را ملزم به سرکوب احساسات، مسلط بودن، بی ارزش کردن زنانه و اثبات موقعیت از طریق تهدیدهای فیزیکی و تسخیر جنسی می کند. برای نمونههای برجسته، به رئیسجمهور ایالات متحده یا کار لکهدار وزیر جنگ ایالات متحده، پیت هگزث، که غربالگری تستوسترون برای "جنگجویان" اولویت دارد، مراجعه کنید.
یا آن پسران را وادار کنید تا پست های متعددی از اندرو تیت که به طرز مضحکی ناله می کند، که در حال حاضر در یک زندان فدرال ایالات متحده در انتظار استرداد به ده ها اتهام جنایت علیه زنان است، بررسی کنند.
مهمتر از همه، به آنها بگویید که افشاگری های این نظرسنجی DRCC عواقب واقعی برای دختران و زنانی دارد که دوستشان دارند. به آنها بگویید که جرایم جنسی ثبت شده در سال گذشته به شدت کاهش یافته است و درمورد دلیل آن صحبت کنید. پاسخ ممکن است آنها را شگفت زده کند.
متن اصلی (انگلیسی)
Like Nikita Hand, Cornell case’s Jane Doe is either uncommonly brave or a sadomasochist
Toxic masculinity is real and we should not be afraid to say so. What needs refreshing is how the term is used