"ماهیگیر نگهبان است": ماهیگیران رودخانه در تلاش های جدید برای نجات ذخایر ماهی قزل آلا ایرلندی

در رودخانه آفتاب‌گرفته لی، ماهی قزل آلا در زیر بنای بلند سد Inniscarra در آب می‌جهد. آنها به قول آلن نولان ماهیگیر، "سلطان ماهی" هستند. وقتی او در مورد ماهیگیری ماهی قزل آلا صحبت می کند که "یک دین" است، شوخی نمی کند.

آیا تا به حال این جمله را شنیده‌اید که «قلب من یک ضربان را از دست داده است؟» می پرسد، چشمانی که پشت عینک آفتابی اش برق می زند.

"تنها چیزی که می توانید ببینید این است که خطی مانند یک چاقو از میان آب عبور می کند ... و می توانید 10 دقیقه در دعوا باشید و یک فلش را ببینید و بگویید: "اوه عیسی، او 15 پوند است." و بعد می گویید "بسیار خوب، مشکلی نیست" و سپس - بوف! - قلاب از او بیرون می آید."

و یه خنده اونی که فرار کرد

این داستانی به قدمت زمان است، اما برای اعضای باشگاه ماهی‌گیران لی سالمون که در این بخش خاص از رودخانه ماهی می‌گیرند – که عمدتا از یک ظرف سبز در کنار یک حیاط کاری کار می‌کنند و با چای و بیسکویت سوخت می‌شوند و در حالی که رودخانه را از زیر درخت چنار مشاهده می‌کنند، داستان می‌تواند تغییر کند. مشاوره در مورد پیشنهادات برای مدیریت ماهیگیری ماهی قزل آلا اقیانوس اطلس وحشی ایرلند از سال 2027 در اکتبر بسته شد.

این به دنبال بررسی شبکه مدیریت ماهی قزل آلا اقیانوس اطلس توسط Inland Fisheries Ireland (IFI) انجام شد که نشان داد "جمعیت ها در سراسر محدوده اقیانوس اطلس شمالی تحت فشار هستند".

بسیاری از جمعیت‌ها را در پایین‌ترین سطح خود در دهه‌های اخیر یافت و گفت که برای متوقف کردن این کاهش به «تغییر فوری و دگرگون‌کننده» نیاز است.

اعداد واضح هستند. بازگشت ماهی آزاد وحشی به ایرلند از بیش از یک میلیون در سال در دهه 1970 به کمتر از 200000 در سال های اخیر کاهش یافته است، در حالی که تنها 28 درصد از رودخانه های ماهی قزل آلا ایرلند دارای ذخایر سالم هستند.

گزارش IFI همچنین بر نیاز به حداکثر رساندن تعداد ماهی آزاد یا ماهی آزاد تولید شده از رودخانه های ما برای ورود به اقیانوس و بهبود سلامت و انعطاف پذیری آنها تاکید کرد.

ماهی قزل آلا وحشی در آستانه انقراض است

طیف وسیعی از پیشنهادات وجود دارد، اما اقدامات می‌تواند شامل کاهش فصل، بستن رودخانه‌ها، یا فقط اجازه صید و رهاسازی باشد. رودخانه های منفرد در زمان های مختلف و گاهی در تاریخ های مشخص باز می شوند.

رودخانه لی در پایان سپتامبر برای ماهیگیری ماهی قزل آلا بسته شد، اما به گفته پل لاتون - راننده اتوبوس و رئیس باشگاه ماهیگیران لی سالمون - قبلا 12 اکتبر بود. این در سال‌های گذشته کاهش یافت و اکنون نگرانی این است که بیشتر محدود شود.

همانطور که سگ مالتی او، هالی، در اطراف ساحل رودخانه پرش می کند، لاتون برگه ای با اعداد روی آن، سهمیه و داده های اضافی برای همه رودخانه ها، و همچنین تجزیه و تحلیل اینکه چه کسی چه چیزی را بین ماهیگیران و ماهیگیری تجاری تولید می کند، تولید می کند. "مثلا، چرا به ماهیگیران ضربه بزنید؟" لاتون می پرسد.

او مسائل مبرم تری را در جاهای دیگر می بیند - صید بزرگتر از انواع دیگر ماهیگیری، فرار شپش از ماهی قزل آلا پرورشی و تاثیرگذاری بر ماهی قزل آلا وحشی، عدم حفاظت از رودخانه ها و زیستگاه ها، و آلودگی.

ری برنز، همچنین یکی از اعضای باشگاه، می‌گوید که اکنون یک "طوفان عالی" وجود دارد.

او با تشریح یک «زنگ آهسته» در اکوسیستم کشور می گوید: «رودخانه های ما مانند رگ های کشور ما هستند.

ماهی قزل آلا در آب شیرین متولد می شود و سپس هزاران کیلومتر به اقیانوس سفر می کند تا در بزرگسالی زندگی کند و سپس به همان رودخانه ای که برای تخم ریزی از تخم در آن بیرون آمده است بازگردد.

اعضای باشگاه احساس می‌کنند که محدودیت‌های جدید برای ماهی‌گیران به سادگی میزان کمی ماهی را که در یک فصل متوسط ​​صید می‌کنند، بدون رسیدگی به مشکلات بزرگ‌تر کاهش می‌دهد.

شان ناسون در پاسخ به این سوال که در فصل گذشته چند ماهی قزل آلا صید کرده است، می‌گوید: «می‌توانم مستقیما به شما بگویم. من سه تا گرفتم و بعد از 14 ژوئن ماهی نگرفتم.

«اینجا گاهی سوزنی در انبار کاه است. شانس محض مکان مناسب، زمان مناسب.»

لاتون می‌گوید این باشگاه 150 عضو دارد که «از هشت تا 80 سال» دارند، اما مشخصات سنی در حال افزایش است.

امروز ریچارد هور و دوستش پتسی کویلیگان در ساحل رودخانه هستند. هور 60 سال در کورک است و به شوخی می گوید که پتسی - او هم در 80 سالگی - مدام می گوید که او "یک ضربه زننده" است.

او با اشاره به اسکله اش در ساحل رودخانه می گوید: «هر روز، اگر بتوانم، بیرون می آیم. "من فقط در یک مکان می نشینم."

کویلیگان قبلا یک بارانداز و یک ماهیگیر بود. "پدربزرگم ماهیگیر بود، پدرم ماهیگیر بود. من از طریق ماهیگیری امرار معاش می کردم. تمام تاییدیه های بچه ها، اولین عشایر، همه چیز با ماهیگیری خریداری شد." لاتون، که همچنین رئیس فدراسیون ماهی‌گیران ماهی قزل آلا و سیتروت ایرلندی است، می‌گوید این باشگاه «مثل آلونک مردانه» است.

"سپس آن‌ها روی نیمکت‌ها می‌نشینند و می‌توانند یک فنجان چای، فنجان قهوه، فنجان سوپ، هرچیزی درست کنند. یک بطری آبجو بیرون می‌آورند، و آنجا می‌نشینند و چند ساعتی با هم گپ می‌زنند."

باشگاه ماهیگیران لی سالمون دلایل مختلفی را برای "رد کامل" پیشنهادها، عدم پاسخگویی به کیفیت و آلودگی آب، موانع ساخته دست بشر که مانع از بازگشت ماهی قزل آلا به هنگام تخم ریزی (سد Inniscarra و سرریزها و سدهای مختلف دیگر) و همچنین شکار غیرقانونی، ادارات و ادارات غیرقانونی می شود، فهرست کرده است. با این حال، سالمون واچ ایرلند (SWI) از آنچه که "جهت اصلاحات پیشنهادی و تاکید آنها بر حفظ ماهی آزاد اقیانوس اطلس وحشی" نامیده، استقبال کرده است.

این سازمان گفت که از مدیریت رودخانه به رودخانه حمایت می کند. جان مورفی، مدیر اجرایی آن، می گوید که یک بافر - یک حاشیه احتیاطی که تضمین می کند کل مازاد تخمینی ماهی قزل آلا نمی تواند صید شود - ضروری است.

او می‌گوید: «ما پیش‌بینی می‌کنیم که همه رودخانه‌ها برای ماهیگیری باز باشند، اما برداشت نشوند، مگر در مواردی که داده‌ها نشان می‌دهد که ذخایر مازاد با یک بافر وجود دارد.» "با این حال، ما، همانطور که می گوییم، نمی خواهیم فصل کاهش یابد. ما از برداشت با وسایل تفریحی در محدوده های فردی واقعی حمایت می کنیم."

SWI همچنین محدودیت ملی سالانه نگهداری سه ماهی آزاد برای هر ماهیگیر در تمام رودخانه‌ها و محدودیت روزانه یک ماهی را پیشنهاد می‌کند و از حرکت برای کاهش برداشت در سپتامبر حمایت می‌کند.

مورفی، قبل از اینکه توجه خود را به محیط های آب شیرین معطوف کند، می گوید: «اگر شرایط و بقا به میزان قابل توجهی در دریا افزایش پیدا نکند، هرگز فراوانی وجود نخواهد داشت.

ناامید کننده است که جمع آوری داده ها تنها حدود 50 درصد از ماهیگیران است - این باید مورد توجه قرار گیرد. بازگشت صید حیاتی است.

در کنار لی، یک چرخش کوتاه به سد Inniscarra می‌کنیم، تأسیسات وسیعی که به ماهی قزل آلا در پایه آن اجازه می‌دهد تا مسیر خود را به سمت رودخانه طی کند.

. هم او و هم نولان، منشی باشگاه، بر این باورند که بستن یک رودخانه کمکی به کاهش تعداد ماهی قزل آلا نخواهد کرد.

نولان می‌گوید: «ماهی‌گیران مانند افرادی هستند که می‌بینند در رودخانه چه اتفاقی می‌افتد و آن را گزارش می‌کنند. "اگر هیچ ماهیگیر در رودخانه ندارید، [باید] یک رودخانه را ببندید، پس تمام عیوب و نقص های آلودگی، ماهی های مرده، همه عیوب دیگر گزارش نمی شوند. ماهیگیر مانند یک نگهبان است."

نولان، یک سرباز سابق که در لبنان، بوسنی و جاهای دیگر خدمت کرده است، معتقد است که خود سد منسوخ شده است.

او می‌گوید: «تمام منطقه بالای سد به یک مخزن مصنوعی تبدیل می‌شود که یک منطقه مرده زیست‌محیطی برای ماهی‌هایی مانند سالمون است.

ماهی ها بالا می آیند و دور سطح آب می چرخند. ماهی قزل آلا افسانه‌ای و عرفانی که تغییر رنگ می‌دهد و به سمت رودخانه شنا می‌کند، خود را بر خلاف جریان و در هوا پیش می‌برد که توسط نیروهای عنصری هدایت می‌شود. نولان می‌گوید: «تصور کنید یک انسان می‌تواند ماهی قزل‌آلا را قلاب کند، چیزی بسیار باشکوه، و شما با چیزی به نام تک رشته‌ای که نایلون است، به هم متصل شده‌اید.

"این ماده است، درست است؟ مصنوعی، که بسیار بسیار شبیه به تار عنکبوت است و تمام انرژی ماهی مانند یک جریان الکتریکی به بازو و بدن شما منتقل می شود."