ماهی ماه، یک انیمیشن پر از غم و اندوه، یک تراژدی در فضا را به تصویر می کشد

کاسیوس و وسپر در ماه ماهی

FilmMoonfishDaniel Zvereff، در انتظار انتشار

در آهنگ Space Oddity، سرگرد تام دیوید بووی از محدوده کنترل زمین فراتر می رود و بین تکنولوژی و وحشت قرار می گیرد. قهرمان انیمیشن دنیل زورف، ماه ماهی، مداری مشابه را اشغال می‌کند، اما مداری که خیال سفر فضایی را از بین می‌برد، در عوض کار، تشعشع، سهمیه‌ها و فرسایش روانی آهسته تقریبا تنها بودن را به تصویر می‌کشد.

کاسیوس (مورگان اسپکتور)، معدنچی در اعماق فضا، با همراهش وسپر (لوسی لیو) به یک سیارک سفر می کند. کار بی‌رحمانه است: با سهمیه‌های استخراج برای کسب درآمد به خانه یا ماندن، سرگردان شوید. وقتی وسپر در یک تصادف می میرد، کاسیوس باید به تنهایی ماموریت را انجام دهد و فقط با ماهی قرمز خود و محتویات غیرقابل اعتماد ذهنش برای شرکت همراه باشد.

ماه گذشته در بینال ونیز به نمایش درآمد و هزینه ساخت آن تنها 200000 یورو بود. زورف این محدودیت را به زیبایی‌شناسی تبدیل می‌کند: طراحی سیاه و سفید واضح، ساختن از خطوط ساده، استفاده از قاب جعبه‌ای و محیط‌های پراکنده که باعث می‌شود جهان کاسیوس هم بزرگ و هم خفه‌کننده باشد. چیزی که ممکن است ناتمام به نظر برسد، زبان بصری مناسب برای بیان بیگانگی است، مردی که در برابر یک خلأ به چند علامت شکننده کاهش یافته است.

جزئیات علمی این جهان در حد حدس و گمان باقی مانده است. علم به عنوان فشار عمل می کند. بنابراین، بدن کاسیوس سیستم دیگری است که قبل از این که ماشین از کار بیفتد، قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض تشعشعات در فضا پیامدهایی دارد که برای عملکرد به دارو نیاز دارد. استخراج سیارک یک اکتشاف قهرمانانه نیست، بلکه منطق اقتصادی استفاده از کارگران آسیب پذیر است، زمانی که فناوری هزینه بیشتری دارد. این یکی از تلخ ترین داستان های فیلم است – و یکی از قابل قبول ترین آن.

اما قانع‌کننده‌ترین عنصر آن، پیوندی است که کاسیوس با ماهی ایجاد می‌کند، که با غم و اندوه و انزوا، با صدای وسپر صحبت می‌کند. این مبادلات به هسته فلسفی فیلم تبدیل می شود و بر آگاهی، حافظه، مرگ و میر و آنچه که زندگی را از غیر زندگی متمایز می کند، می پردازد. این می‌توانست به هوس‌بازی تبدیل شود، اما لیو به ماهی لطافت وهم‌آوری می‌بخشد، در حالی که اسپکتور باعث می‌شود خستگی کاسیوس احساس فیزیکی کند.

ماه ماهی در نهایت علاقه کمتری به این دارد که آیا انسان‌ها سیارک‌ها را استخراج می‌کنند تا اینکه چه کسی ممکن است و تحت چه شرایطی. تنظیمات فضایی آن نگرانی‌های موجود روی زمین را تشدید می‌کند: کار ناپایدار، وابستگی به فناوری، تنهایی و درآمدزایی از استقامت. مانند سرگرد تام، کاسیوس از سیستم‌هایی که قرار است او را متصل نگه دارند دور می‌شود. تفاوت این است که این کنترل زمینی صرفا دور نیست. کارفرمایش است

Davide Abbatescianni منتقد سینما مقیم رم است