ما خانه و تقریبا هر چیزی که داشتیم را فروختیم تا بچه هایمان را به مالت منتقل کنیم. فرزندپروری در اینجا متفاوت است.

نویسنده خانواده خود را از ایالات متحده به مالت نقل مکان کرد. با حسن نیت از نویسنده من و همسرم رویای بزرگ کردن دو فرزندمان را در خارج از کشور پس از یادگیری در مورد مدرسه جهانی داشتیم.

وقتی مدرسه دخترمان تمرینات تیراندازی فعال را در مهدکودک معرفی کرد، تصمیم گرفتیم آن را ترک کنیم.

ما به مالتا نقل مکان کردیم، جایی که بچه‌های ما احساس امنیت می‌کنند و هر روز فرهنگ‌ها و تاریخ جدیدی را تجربه می‌کنند. در پاییز 2024، منطقه مدرسه محلی ما در دلاور، تمرینات اجباری ALICE را برای شروع در مهدکودک، سال دخترم در آن زمان، منتقل کرد. این‌ها تمرین‌های سه ماهه شدیدی هستند که در آن مدرسه تیراندازی را شبیه‌سازی می‌کند و به کودکان آموزش می‌دهد که در صورت تیراندازی فعال پنهان شوند.

من و همسرم قبل از این در مورد تحصیل در جهان صحبت کرده بودیم و بحث های زیادی در مورد اینکه چه چیزی برای خانواده ما مفید است، داشتیم. تصمیم گرفتیم که وقت آن است که خانواده مان بروند.

ما به مالت نقل مکان کردیم

در آوریل، 2025، پس از چهار ماه کاغذبازی شدید، من و پسرم به عنوان بخشی از فرآیند تایید عشایر دیجیتال وارد مالتا شدیم. ما هرگز پا به جزایر نگذاشته بودیم و صادقانه بگویم که اطلاعات کمی در مورد کشوری که بر اساس تحقیقات اینترنتی انتخاب کرده بودیم. ما آنجا بودیم تا اجاره را تضمین کنیم و مدارک را نهایی کنیم. و دو ماه بعد، خانواده چهار نفره من تقریبا تمام دارایی‌هایمان، از جمله خانه و ماشین ما را فروخته بودند.

سوار هواپیما شدیم و فقط چمدان هایی در دست داشتیم. نویسنده می گوید فرزندپروری در مالتا با فرزندپروری در ایالات متحده متفاوت است. با حسن نیت از نویسنده زندگی در مالت بسیار متفاوت است. و با بسط، والدین در اینجا نیز متفاوت است. مالتا مجمع الجزایر کوچکی بین سیسیل و تونس است. بخش عمده ای از جمعیت، از جمله ما، در جزیره مالت زندگی می کنند، که منطقه ای پرجمعیت است که احساس می شود مانند یک دولت شهر است. جمعیت این کشور تنها کمی بیش از 500000 نفر است، اما سالانه 5 میلیون گردشگر بیشتر در تابستان از آنجا عبور می کنند.

برای برخی، مالتا یک ایستگاه دریایی است. برای دیگران، یک مقصد مهمانی. این کشوری است که به طرز قابل توجهی جوان است: به تازگی پنجاهمین سالگرد استقلال خود از بریتانیا را جشن گرفته است. و سرزمینی است که عمیقا قدیمی است. دومین سازه قدیمی انسان مستقل معابد نوسنگی در اینجا در جزیره است. تاریخ و مدرنیته در هر جهت با هم ترکیب می شوند.

والدین در مالتا احساس متفاوتی دارند

به عنوان یک والدین، بارزترین تفاوت در احساس امنیت است. وقتی بچه هایم در مدرسه هستند هرگز نگران نمی شوم. در هر جایی که در جزیره بوده ایم، چه در یک جشن محلی، چه در یک ساحل یا یک مکان تاریخی، بچه های زیادی پیدا کرده ایم و بچه های من دوستان زیادی پیدا کرده اند.

و برای یک جزیره کوچک، کارهای قابل توجهی برای انجام دادن وجود دارد. به نظر می رسد هر هفته میزبان یک رویداد منحصر به فرد دیگر است. یک موزه کودکان فوق العاده، زمین های بازی بسیار، و البته دریا همه جا وجود دارد. خود دریای مدیترانه همان اقیانوسی نیست که ما در میانه اقیانوس اطلس می شناختیم. این به طرز خیره کننده ای آبی است و تقریبا همیشه برای شنا کردن گرم است. نویسنده و خانواده اش چیزهای جدیدی را در مالت می بینند. با حسن نیت از نویسنده فرزندپروری در یک قاره جدید به معنای انطباق در حال حرکت با روشی کاملا جدید از زندگی است. همه چیز نزدیک است، اما ترافیک سنگین است. ما هفت ماه کاملا بدون ماشین زندگی کردیم.

ما به سرعت خود را با خشک کن برای لباس‌هایمان سازگار کردیم (خیلی بد نیست با آفتاب تقریبا بی‌وقفه) و متوجه شدیم که برخی از چیزهایی که در ایالات متحده بدیهی می‌دانستیم در اینجا وجود ندارند (تحویل‌های آمازون و Pumpkin Spice Lattes). زندگی کندتر است، با یک سال تحصیلی که فقط در اکتبر شروع می شود، و کار تابستانی نیمه جدی است، نیمی در ساحل.

ما خیلی چیزها را کشف کرده ایم و یاد گرفته ایم

در راه بازگشت از غار ماقبل تاریخ (غار دالام) پر از استخوان های اسب خوک، پسرم رو به من کرد و گفت: بابا، من از دیدن دنیا مثل ما بسیار سپاسگزارم.

ما سفرهای خانوادگی به معابد نوسنگی داشته‌ایم، بچه‌ها را در سالن‌های طلاکاری شده کلیسای جامع سنت جان، شاهکار باروک، جایی که ۴۵۰ شوالیه مالت در آن دفن شده‌اند، قدم زده‌ایم، و عاشق موزه کودکان اسپلورا هستیم، که در جایی ساخته شده است که در دوران شوالیه‌ها و WW2 بیمارستانی بوده است. سوراخ ترکش های جنگ وجود دارد و مشرف به دیوارهای والتا است که ما نیز از خانه خود به آن مشرف می شویم.

می‌توانیم به Paceville، منطقه مهمانی که شبیه منهتن است، پیاده روی کنیم. می توانیم به سمت دریا پیاده روی کنیم. و البته، وقتی بچه ها خوب هستند، ژلاتوی تازه با تحویل می رسد. نه بستنی، حواست باشه

بچه ها همیشه قدر آن را نمی دانند. ما با بچه‌هایی که از کوه‌ها خسته شده‌اند و بی‌اهمیت به بازگشت به اقیانوسی که «همیشه می‌بینند» از کوه‌های آلپ برگشتیم. اما ما قدردانی می کنیم که این زندگی آنهاست.

مالت دنیایی متفاوت از دنیایی است که ما ترک کردیم. نمی‌دانم چه مدت اینجا خواهیم بود، یا چه بخش‌های دیگری از جهان در انتظار ما در ماجراجویی است، اما از اینکه اکنون اینجا هستم و به گونه‌ای که هرگز تصور نمی‌کردم، از بچه‌ها تربیت می‌کنم سپاسگزارم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید