ما در یک "منطقه خاکستری" امنیتی هستیم - فضای مرزی بین صلح و جنگ

واضح‌ترین نشانه که هنوز پیر شده‌ام این است که دو دوست در عرض یک ماه با هیجان در مورد ماشین لباسشویی‌شان به من پیام دادند. به طور خاص، هر کدام اکنون یک برنامه دارند که از طریق آن می توانند پیشرفت لباسشویی خود را تماشا کنند.

برای من کاملا روشن نیست که این چه کاربردی دارد. اما آنچه بسیار آشکارتر می شود این است که «اینترنت همه چیز» – که در آن اجاق گاز، یخچال، اتومبیل و زنگ درهای ما به سرورهایی در مکان های دوردست متصل و از آن ها کنترل می شد – هرگز ایده خوبی نبود. من اولین بار سال ها پیش تصوری از این موضوع داشتم، زمانی که یکی از دوستانی که در زمینه منع اشاعه تسلیحات هسته ای برای دولت کار می کرد، از گوشی هوشمند خود خلاص شد و پس از چند بار هک شدن به سمت بانکداری نقدی رفت.

و در این هفته ما شروع به درک این موضوع کردیم که چه اتفاقی می‌افتد وقتی مدل همه چیز متصل است دنباله خود را منتشر می‌کند: همه چیز قابل هک است.

صبح روز دوشنبه، گروه Musgrave که مالک Supervalu است، اعلام کرد که یک "حادثه سایبری" به سیستم های تبرید در 13 مغازه ایرلندی آن ضربه زده است. در نتیجه، دمای یخچال و فریزر افزایش یافت، به این معنی که در صورت خراب شدن، تمام مواد سرد و منجمد باید حذف می‌شد. همچنین یخچال‌های شعب بلژیکی Carrefour، Intermarché و Ikea را تحت تأثیر قرار داد. زنجیره های Coop و ICA در سوئد. گروه Delhaize در لوکزامبورگ. Kesko در فنلاند و برخی از مغازه ها در استونی.

رئیس شرکت بلژیکی که سیستم های خنک کننده Delhaize را اجرا می کند، اظهار داشت که شخصی از راه دور وارد شده و اواپراتورها را برای یخ زدایی تغییر داده است. این اتفاق تنها سه هفته پس از مسائل مشابه در فرانسه رخ داد، جایی که هکرها کنترل کننده های زنجیره سرد را در حدود 700 سوپرمارکت از 10000 سوپرمارکت در این کشور دستگیر کردند.

SuperValu می گوید مشکلات پس از حمله سایبری به سیستم های یخچال خود "به طور کامل حل شده است"

دلیل اینکه یخچالی در لوکان را می توان از هر نقطه روی زمین به رادیاتور تبدیل کرد، دقیقا به این دلیل است که دوستان میانسال من می توانند چرخه چرخش خود را از میخانه تماشا کنند. این واقعیت که هیچ انگیزه مالی وجود نداشت به خرابکاری اشاره کرد - تضعیف اعتماد بخش‌هایی از اروپا به سیستم‌های امنیت غذایی آنها یک سلاح مؤثر است. پس چه کسی این کار را کرد؟ آیا یخچال های ایرلندی توسط بازیگران دولتی در روسیه هک شد؟ اوکراین؟ اسرائیل؟ چین؟ کره شمالی؟ یا یک نوجوان 17 ساله بی حوصله در روستایی ایرلند که یک کنترلر وصله نشده در موتور جستجو برای دستگاه های در معرض دید پیدا کرده است؟

ما نمی دانیم. ما در جایی هستیم که کارشناسان امنیتی «منطقه خاکستری» می نامند - فضای مرزی بین صلح و جنگ که در آن تجاوز قابل انکار و افزایش است، و ممکن است هرگز مطمئن نباشیم که اصلا این اتفاق افتاده است. در حالی که اغلب ما هنوز در مورد جهان از نظر مدل قدیمی امنیتی فکر می کنیم، که در آن تهدیدها سیاه و سفید بودند - جایی که تانک ها از مرزها عبور می کنند و همه می دانند مقصر چه کسی است - منطقه خاکستری به روش های بسیار پیچیده تری عمل می کند.

به طور فزاینده ای، تهاجم منطقه خاکستری ما را مجبور می کند که نه فقط بپرسیم که "چه کسی این کار را با سوپرمارکت های ما انجام داده است؟" یا "چه کسی پشت تهدید بمب گذاری بود؟" اما اینکه آیا اصلا چیزی واقعی در خطر رخ دادن است یا خیر. مزیت تهاجم زیر آستانه این است که در حالی که آسیب عینی است، حمله تقریبا غیرممکن است که به وضوح دیده یا درک شود.

یخچال های این هفته تنها نمونه نبودند. تهدیدهای دروغین بمب گذاری حداقل 27 پرواز در سراسر اروپا را مختل کرد، با یک سرویس Aer Lingus Dublin-Rome توسط جت های جنگنده به یک پایگاه هوایی ارتش فرانسه هدایت شد.

کارکنان RTÉ، Newstalk و Mediahuis صبح جمعه پس از چندین هشدار امنیتی تخلیه شدند. در RTÉ، کمی بعد از ساعت 9 صبح، کارکنان ایمیلی دریافت کردند که ادعا می‌کرد از طرف گروهی هستند که در پشت تهدیدات هواپیما هستند و می‌گفت بمب ظرف 40 دقیقه منفجر می‌شود.

یک ایمیل عمومی که هیچ هزینه‌ای نداشت، می‌توانست جت‌های نظامی، هواپیماهای زمینی را به هم بزند، یک واحد واکنش مسلحانه را در خارج از پخش‌کننده ملی قرار دهد، Newstalk را از پخش خارج کند و Garda و توجه وزیران را مصرف کند - درست قبل از ورود 55 سران کشورها به دوبلین برای نشست جامعه سیاسی اروپا.

دیدگاه آیریش تایمز در مورد امنیت سایبری: یک هشدار وحشتناک در قفسه های سوپرمارکت ما

ما احتمالا هرگز نخواهیم فهمید که چه کسی سوپرمارکت‌ها، پروازها یا رسانه‌های ایرلند را مختل کرده است - یا نمی‌توانیم اطمینان حاصل کنیم که این اتفاق دوباره تکرار نخواهد شد. این یک چشم انداز نگران کننده است. اما به‌طور فزاینده‌ای، خصومت خصمانه به این شکل است: بازیگران خصوصی که کارهای کثیف دولت‌ها را انجام می‌دهند، بیش از اندازه دست دولت‌های ناشناخته‌ای که از آن سود خواهند برد.

این امر پاسخگویی را برای دولت‌ها بسیار سخت می‌کند، زیرا تقریبا تمام چارچوب‌های حقوقی و نهادی معاصر در حوزه امنیت و دفاع حول دنیای دوتایی «جنگ» و «غیر در جنگ» نوشته شده‌اند. به عنوان مثال، ماده 5 ناتو به یک حمله مسلحانه قبل از پاسخگویی به تعهد جمعی رسمی نیاز دارد. و برای ایرلند، حتی بی طرفی ما نیز به جنگجویان واقعی نیاز دارد که بین آنها بی طرف باشند.

پس اگر آدم بدی نباشد چه اتفاقی می افتد؟ اگر یک شرکت خصوصی در یک کشور خارجی با نفوذ به لاگین یک پیمانکار یخچال، مثلا 50 میلیون یورو بر عرضه مواد غذایی یک کشور تأثیر بگذارد، یا رسانه‌ها را از پخش خارج کند، آیا این یک جنایت، یک حمله، یک شکست قانونی یا یک اقدام جنگی است؟ در حال حاضر، ممکن است همه آنها باشند، که از قضا به این معنی است که هیچ کدام از آنها نیست - پاسخ قاطع دولت را تقریبا غیرممکن می کند.

همانطور که هواپیماهای بدون سرنشین ارزان به طور کامل اقتصاد جنگ را مختل کردند، محیط امنیتی منطقه خاکستری امروزی نهادها و قوانین جنگ را مختل می کند.

و در حالی که بیشتر کشورها در تلاش هستند تا نهادهای دوتایی خود را با پیچیدگی‌های چشم‌انداز منطقه خاکستری تطبیق دهند، ایرلند با اصول اساسی‌ترین دفاع ملی دست و پنجه نرم می‌کند. استراتژی امنیت ملی که قرار بود در سال 2021 ارائه شود، هنوز ظاهر نشده است. ما تنها 0.2 درصد از تولید ناخالص داخلی را برای دفاع هزینه می کنیم. و حتی اگر هزینه‌های ما لزوما ارزیابی خوبی از داشتن یا نداشتن توانایی‌های صحیح نباشد، نشان‌دهنده اندازه کوچک تعهد ما به موضوع است.

ایرلند، که ریاست اتحادیه اروپا را بر عهده دارد، زیرساخت های قابل توجهی را در خود جای داده است که بستر اقتصاد دیجیتال جهانی را تشکیل می دهد. این کشور همچنین یکی از اقتصادهای اروپا است که بیشتر به شرکت های فناوری که آینده جنگ را تعریف می کنند، وابسته است. زیرساخت استراتژیک که بودجه ما را هدایت می کند، بدون ایجاد معماری امنیت ملی که برای حفاظت از آن مورد نیاز است، ساخته شده است. به طور خلاصه، اگر کشوری را طراحی می‌کردید که به‌طور خطرناکی مرزهای بین «جنایت» و «جنگ» را از بین ببرد، برای طراحی نمونه‌ای بهتر از ایرلند تلاش می‌کردید.

عوامل هوش مصنوعی سازمان های دولتی را هک می کنند. برای امنیت سایبری "واقعا ترسناک" است

ما راه طولانی در پیش رو داریم تا یاد بگیریم چگونه به همه چیز از یخچال های هک شده گرفته تا تهدیدات ساختگی بمب و جاسوسی پاسخ دهیم.

چالش ایرلند این است که مسئولیت امنیت ملی در بین نهادها تقسیم شده است، بدون ساختار مشخصی برای به اشتراک گذاری اطلاعات، نسبت دادن تهدیدها یا هماهنگی پاسخ. ما باید مشخص کنیم که چه کسی مسئول است، چه کسی اختیار عمل دارد و چگونه نیروهای دفاعی، سازمان‌های اطلاعاتی و مجری قانون، ادارات دولتی، تنظیم‌کننده‌ها و اپراتورهای زیرساخت با یکدیگر همکاری می‌کنند، زمانی که تهدیدات بین جنایت، جاسوسی و جنگ قرار می‌گیرد. حداقل ما به اساسی ترین سیاست دفاعی موجود نیاز داریم: یک استراتژی متحد.

در ضمن، من ماشین لباسشویی خود را آفلاین خواهم گذاشت. فقط یک کار برای انجام دارد، و دریافت اعلان مبنی بر اینکه نیمی از چرخه چرخش را پشت سر گذاشته است، نیمه بعدی را سریع‌تر نمی‌کند.

ربات ها را متوقف کنید: شش مرحله کلیدی برای ایمن سازی خانه هوشمند شما