ما نیازی به وحشت در مورد هوش مصنوعی نداریم. ما باید سازندگان آن را در زمانی که همه چیز اشتباه می‌کند پاسخگو باشیم | جان کویگین
اگر یک ربات چت مانند «یافتن آمار پزشکی استرالیا» منجر به نقض وب‌سایت شود، مسئولیت با یک کد نیست. وحشت اخیر در مورد نقض امنیت رایانه Medicare توسط «عامل هوش مصنوعی» به شدت با سایر موارد اخیر مانند قطعی Telstra و Optus که باعث شد بسیاری از استرالیایی‌ها نتوانند به تریپل صفر برسند، تضاد دارد. در آن موارد، هیچ کس رایانه های درگیر را مقصر نمی دانست. …
اگر یک درخواست چت بات مانند "یافتن آمار پزشکی استرالیا" منجر به نقض وب سایت شود، مسئولیت بر عهده یک کد نیست.
وحشت اخیر در مورد نقض امنیت رایانه Medicare توسط یک "عامل AI" به شدت با موارد اخیر مانند قطعی Telstra و Optus که باعث شد بسیاری از استرالیایی ها نتوانند به Triple Zero برسند، در تضاد است. در آن موارد، هیچ کس رایانه های درگیر را مقصر نمی دانست. اشتباهات به وضوح به شرکت‌هایی که آنها را اداره می‌کردند، نشان می‌داد.
همیشه اینطور نبود. زمانی که اصطلاح «هوش مصنوعی» حدود 70 سال پیش ابداع شد، اولین رایانه‌های بزرگ (که با استانداردهای مدرن بسیار بدوی هستند) با همان ترس و نگرانی به عنوان عوامل هوش مصنوعی امروزی نگریسته شدند. حتی «الگوریتم‌هایی» وجود داشت (اگرچه در آن زمان از این اصطلاح استفاده نمی‌شد) که قرار بود مطابقت‌های دوستیابی ایده‌آل را انتخاب کنند. به خواندن ادامه دهید...
متن اصلی (انگلیسی)
We don’t need to panic about AI. We need to hold its creators accountable when things go wrong | John Quiggin
If a chatbot prompt like ‘find Australian medicine statistics’ results in a website breach, the responsibility does not lie with a piece of code The recent panic about a breach of Medicare computer security by an “AI agent” contrasts sharply with other recent cases such as the Telstra and Optus outages that left many Australians unable to reach Triple Zero. In those cases, no one blamed the computers involved. The…