متا در حال ساخت یکی از بزرگترین شبکه های کابلی زیردریایی جهان است - این تنها یک قطعه از یک امپراتوری رو به رشد بستر دریا است که 6 قاره را در بر می گیرد.

در حالی که مراکز داده در میان افزایش مخالفت‌های محلی بر سر قبوض برق، استفاده از آب، و دعواهای منطقه‌بندی تیتر خبرها را به خود اختصاص داده‌اند، متا زیرساخت‌های خود را در جایی گسترش داده است که بسیار کمتر قابل مشاهده است: کف اقیانوس.

در 21 سپتامبر، شرکت پتال را معرفی کرد که یک کابل زیردریایی تقریبا 4300 مایلی است که ایالات متحده و فرانسه را به هم متصل می کند. متا می گوید این کابل که انتظار می رود در سال 2029 وارد سرویس شود، اولین کابلی است که ظرفیتی در مقیاس پتابیت را در سراسر اقیانوس ارائه می دهد. این دستگاه 1 پتابیت در ثانیه یا حدود 125000 گیگابایت در ثانیه را حمل می کند، که دو برابر ظرفیتی است که پیشرفته ترین کابل های بین اقیانوسی امروزی می توانند تحمل کنند.

به گفته متا، این ظرفیت برای سه چهارم جمعیت جهان برای پخش همزمان موسیقی کافی است. این شرکت می‌گوید که Petal با فیبر دو هسته‌ای که دو مسیر نور را در داخل هر رشته قرار می‌دهد، به این امر دست می‌یابد. این به Meta اجازه می دهد تا ظرفیت را بدون افزایش متناسب در توان یا زیرساخت فیزیکی دو برابر کند.

پروژه‌هایی مانند این به ندرت در صنعتی که بر روی مدل‌ها و اپلیکیشن‌های هوش مصنوعی متمرکز شده است، خبرساز می‌شوند، اما آن‌ها هستند که آن محصولات را اجرا می‌کنند. عامل هوش مصنوعی شخصی متا، Muse، در 8 سپتامبر راه اندازی شد و در عرض دو هفته به رتبه 1 اپ استور اپل در ایالات متحده رسید و ChatGPT را پشت سر گذاشت. حتی زمانی که منتقدان می‌پرسیدند که نماینده چقدر به ایمیل، تقویم و حساب‌های پرداخت کاربران نیاز دارد، این کار را انجام داد. Muse از مدل‌های Muse Spark متا پشتیبانی می‌کند و محصولاتی مانند آن به انتقال حجم عظیمی از داده‌ها بین مراکز داده متا و کاربران آن در سراسر جهان بستگی دارند.

کابل های زیردریایی متا به 6 قاره می رسد

کابل‌های زیردریایی قلمرو جدیدی برای این شرکت نیست، که اکنون حدود 1.85 تریلیون دلار ارزش دارد. متا دهه گذشته را صرف ساختن حضور خود در بستر دریا کرده است و می گوید که در بیش از 20 پروژه کابل زیر دریا سرمایه گذاری کرده است. روی هم رفته، این پروژه ها همه قاره ها را به جز قطب جنوب لمس می کنند.

بلندپروازانه ترین پروژه پروژه واترورث است که در فوریه 2025 اعلام شد. متا می گوید این سیستم بیش از 31000 مایل، بیشتر از محیط زمین امتداد خواهد داشت. ایالات متحده، برزیل، آفریقای جنوبی، هند و سایر مناطق را در پنج قاره متصل می کند. برخی از بخش ها به عمق تقریبا 4.3 مایلی زیر سطح گذاشته می شوند تا از لنگرهای کشتی و سایر خطرات محافظت کنند.

سیستم 2Africa متا، که هسته آن سال گذشته تکمیل شد، قاره آفریقا را می چرخاند و به اروپا، خاورمیانه و جنوب آسیا متصل می شود. متا می گوید که در 33 کشور فرود می آید و می تواند به 3 میلیارد نفر برسد.

متا همه اینها را به تنهایی ایجاد نکرده است. Petal با شرکت NEC ژاپن و Sumitomo Electric Industries در حال توسعه است و Orange مخابرات فرانسه فرود در سواحل اقیانوس اطلس فرانسه را انجام می دهد. متا حتی با رقبای خود شریک شده است. کابل MAREA بین ویرجینیا و اسپانیا که در سال 2017 تکمیل شد، به طور مشترک با مایکروسافت و شرکت مخابراتی Telxius متعلق است. با این حال، متا به طور فزاینده ای بر صندلی راننده نشسته است. به گفته شرکت تحقیقاتی TeleGeography، Waterworth به طور کامل متعلق به متا خواهد بود، و آن را تنها سومین کابل انحصاری این شرکت می کند.

این پروژه ها ارزان نیستند. متا هزینه‌های پتال یا واترورث را فاش نکرده است، اما TechCrunch قبل از اعلام Waterworth گزارش داد که این پروژه می‌تواند به ۱۰ میلیارد دلار برسد. با این وجود، کابل ها بخش کوچکی از صورت حساب کلی زیرساخت متا هستند. این شرکت انتظار دارد هزینه‌های سرمایه‌ای بین 130 تا 145 میلیارد دلار در سال جاری داشته باشد که تقریبا دو برابر 72.2 میلیارد دلار در سال 2025 است.

با بودجه های 12 رقمی و پروژه های ساخت و ساز رکوردشکنی، متا شرط می بندد که هزینه های زیرساختی آن به نتیجه برسد. باید دید که آیا این کار را انجام می دهد یا خیر.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد