محاکمه سه ایرانی در بریتانیا به اتهام توطئه برای هدف قرار دادن روزنامه نگاران مخالف ایران

در آغاز دادگاه، دادستانی مدعی شد که این سه مرد جاسوسان ایران بوده و با هدف آزار جسمی و ارعاب، از خبرنگاران در یک کانال خبری فارسی مستقر در انگلیس که منتقد دولت در تهران بود، تحت نظر قرار می دادند. مصطفی سپهوند، 41، فرهاد جوادی منش، 46 ساله، و شاپور قلعه وی در دادگاه سه شنبه، 1397، 1393، 1393، 1383، 1393، 1388، 1393، 1393، 1393، 1393، 1398، 1398، 1398، 1393. اتهام دست داشتن در رفتاری که احتمالا بین اوت 2024 تا مارس 2025 به سرویس اطلاعات خارجی ایران کمک می کند. دادستان بیل املین جونز گفت که مردم ایران را "در خطر خود" مورد انتقاد قرار می دهند و ایران اینترنشنال، یک لوند

شبکه ماهواره‌ای مستقر، به دلیل مخالفت خود با تهران «تحت حمله خاصی قرار گرفته بود». او به هیئت منصفه یادآور شد که آیت‌الله خمینی، رهبر پیشین، در سال 1989 برای رمانش «آیات شیطانی» دستور قتل سلمان رشدی را صادر کرد و به چاقوکشی شریرانه نویسنده در سال 2022 در نیویورک اشاره کرد. این سه نفر دو اتهام وارد شده به خود را بر اساس قانون امنیت ملی بریتانیا رد کردند. بیان می کند. "هدف نهایی": آنها را در معرض "خشونت جدی" قرار دهید. محاکمه این سه مرد در تاریخ آغاز شد

زمانی که تنش ها بین انگلیس و ایران افزایش یافته است. دادستان ها می گویند که ایران مکررا منتقدان و مخالفان خود را در داخل و خارج از کشور هدف قرار داده است. بر اساس گزارش های دادگاه، این سه متهم حداقل از دو روزنامه نگار شاغل در ایران اینترنشنال تحقیق کرده اند، از آدرس های مرتبط با آنها بازدید کرده اند و برای تدارک حمله ای که قرار بود سپهوند انجام دهد، عکس و فیلم گرفته اند. این گروه هر دو متهم به جاسوسی از روزنامه نگاران فعال، کامبایی موزون هستند. روزنامه نگاران ایران اینترنشنال و همچنین جاناتان ترنر، بنیانگذار

املین جونز، یکی از اعضای گروه وکلای بریتانیا برای اسرائیل گفت: هدف نهایی آنها این بود که یکی از این افراد، و شاید بیش از یک نفر، در معرض خشونت جدی قرار گیرند، اقدامی که بدون شک در تلافی انتقاد آنها از دولت ایران بوده و همچنین قصد ایجاد ترس و تلاش برای ساکت کردن هر سه نفر از متهمان را داشته است. عکس می گیرند، اما درباره چرایی این کار اختلاف نظر دارند. خبرگزاری آسوشیتدپرس با استناد به پرونده دادستانی گزارش می دهد که جوادی منش و نوری گفته اند که این کار را نکرده اند.

می‌دانند که اقدامات آنها به اطلاعات ایران کمک می‌کند، در حالی که سپهوند اعتراف کرده است که از این موضوع آگاه بوده است، اما مدعی است که «تحت اجبار یا تهدید» مجبور به عمل شده است.