محققان باتجربه کمتر از دانشمندان تازه کار اختلال ایجاد می کنند - اما ایده های آنها ماندگار است
طبیعت، انتشار آنلاین: 19 اکتبر 2026; doi:10.1038/d41586-026-03339-x محققان ارتباطی بین تجربه یک دانشمند و اینکه آیا ایده های آنها تأثیر پایداری دارد یا خیر پیدا کرده اند.
فیزیکدان میلدرد درسلهاوس با یک دانشجو؛ یک مطالعه نشان داده است که دانشمندان باتجربه‌تر نسبت به همتایان جوان‌تر خود، علم مخرب‌تر را تولید می‌کنند. اعتبار: میشلین پلتیه/گاما رافو از طریق گتی
طبق مطالعه 1 منتشر شده در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم (PNAS) در 19 اکتبر، دانشمندان باتجربه کمتر از محققانی که در مراحل اولیه شغلی هستند، کارهای "تخریب کننده" تولید می کنند، اما زمانی که این کار را انجام می دهند، نوآوری های آنها به احتمال زیاد اثر ماندگاری دارد.
تحقیقات قبلی نشان داده است که دانشمندان باتجربه کمتر احتمال دارد که کارهای مخرب 2 ایجاد کنند - اکتشافاتی که پایه های تثبیت شده را واژگون می کند، به جای اینکه به صورت تدریجی بر روی آنها بنا کنند - نسبت به کسانی که کار خود را شروع می کنند. سام آرتس، که نوآوری علمی و فناوری را در KU Leuven در آنتورپ، بلژیک مطالعه می‌کند، می‌گوید: جدیدترین یافته‌ها این دیدگاه را به چالش می‌کشد که دانشمندان با افزایش سن کمتر نوآوری می‌کنند.
آخرین مطالعه بیش از 11 میلیون مقاله منتشر شده بین 1800 تا 2022 توسط حدود 206000 دانشمند در سراسر جهان را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد که همه آنها بیش از 40 سال تجربه تحقیقاتی داشتند. نویسندگان از الگوهای استناد آن مقالات به عنوان نماینده ای برای اندازه گیری میزانی که نوآوری های آنها کار قبلی را مختل می کند و اینکه چقدر احتمال دارد یافته های آنها توسط تحقیقات بعدی جابجا شده است، استفاده کردند.
الگوهای استنادی اغلب برای اندازه‌گیری تغییرات در نوآوری استفاده می‌شوند، اما برخی از دانشمندان این سؤال را مطرح کرده‌اند که آیا چنین معیارهایی می‌توانند به‌دقت اختلال در یافته‌های علمی را نشان دهند.
آخرین مطالعه تخمین زد که یک مقاله علمی با استفاده از معیاری به نام شاخص CD 4 چقدر مخرب است. این معیار با تجزیه و تحلیل استنادهای بعدی محاسبه می شود: آیا مقاله کانونی با ارجاعات همراه آن ذکر شده است یا بدون آنها؟ یا آیا مطالعات بعدی فقط به منابع مقاله کانونی استناد می‌کنند و نه خود مقاله؟ آن زنگ، یکی از نویسندگان، که در دانشگاه عادی پکن در چین به مطالعه علم علم می پردازد، می گوید: اگر مقاله ای بدون ارجاع به منابع آن ارجاع شود، این نشانه خوبی است که آن منابع «دیگر مرتبط نیستند».
اما نویسندگان می‌گویند که شاخص سی‌دی معمولی تنها میزان قدرتی که یک مقاله کار قبلی را واژگون می‌کند، اندازه‌گیری می‌کند و به این موضوع توجه نمی‌کند که آیا این اختلال پایدار است یا خیر. برای پرداختن به این موضوع، آنها همچنین از معیار خود به نام اختلال مداوم (PD) استفاده کردند که مقالات بسیار مخرب (با استفاده از فهرست CD) را شناسایی می‌کند و سپس به بررسی میزان مختل شدن این مقالات توسط مقالات آینده می‌پردازد. محققان می گویند مقاله ای که دائما مختل کننده است، مقاله ای است که کار قبلی را مختل می کند و با تحقیقات بعدی جابجا نمی شود.
روش آنها ابتدا شناسایی یک مقاله کانونی، و سپس بررسی اینکه آیا مقالات بعدی به طور مستقیم و/یا غیرمستقیم به آن استناد می کنند (با ارجاع به یکی از آن مقالات استناد کننده) بود. نان دنگ، یکی از نویسندگان، که علم علم را در کتابخانه ملی علوم آکادمی علوم چین در پکن مطالعه می‌کند، می‌گوید اگر مطالعه بعدی هم به مقاله اصلی و کانونی و هم به مطالعه‌ای اشاره کند که به آن استناد می‌کند، نشان می‌دهد که اختلال در مقاله کانونی هنوز وجود دارد.
این مطالعه نشان داد که احتمال انتشار یک مقاله بسیار مخرب توسط یک محقق با پیشرفت شغلی آنها کاهش می‌یابد، اما احتمال انتشار مقاله‌ای دائما مخرب در طول زمان افزایش می‌یابد، از حدود 1٪ در شروع کار خود به حدود 2.2٪ پس از 40 سال.
نویسندگان گزارش می‌دهند که دانشمندانی که کارهای مزاحم مداوم تولید می‌کردند، معمولا تعداد نسبتا زیادی مقاله را قبل از مقاله مخرب خود منتشر کرده بودند.
کنت هوانگ، که در دانشگاه ملی سنگاپور در زمینه مدیریت نوآوری و فناوری مطالعه می‌کند، می‌گوید، این یافته‌ها نباید به گونه‌ای تفسیر شود که نشان دهد دانشمندان ارشد عموما نوآورتر هستند، یا اینکه پیری خود باعث پیشرفت‌های بادوام‌تر می‌شود. در عوض، این مطالعه نشان می‌دهد که با افزایش تعداد سال‌هایی که یک دانشمند در آن حرفه بوده است، احتمال بیشتری وجود دارد که با مقالاتی مرتبط شوند که تأثیر پایداری دارند.
doi: https://doi.org/10.1038/d41586-026-03339-x
دنگ، ن.، یانگ، ال.، هاولین، اس و زنگ، A. Proc. Natl Acad. Sci USA https://doi.org/10.1073/pnas.2626763123 (2026).
Cui, H., Lin, Y., Wu, L. & Evans, J. A. Science 392, 588-591 (2026).
Holst, V., Algaba, A., Tori, F., Wenmackers, S. & Ginis, V. Nature 656, E7–E13 (2026).
فانک، R. J. و Owen-Smith، J. Manag. علمی 63، 791-817 (2017).
دنگ، ن.، گو، ایکس.، فن، ی.، هاولین، اس و زنگ، A. محاسبات طبیعت. علمی 5، 492-501 (2025).
آیا می خواهید علم مخرب انجام دهید؟ محققان تازه کار بیشتری را شامل شود
آیا واقعا علم کمتر مخرب می شود - و آیا مهم است که باشد؟
علم «تخریب‌کننده» احتمالا از تیم‌هایی که در یک مکان کار می‌کنند بیشتر است
"به شدت سرسخت": دانشمندان آمریکایی در بحبوحه کاهش بودجه به تحقیقات خود ادامه می دهند
آیا هوش مصنوعی مهارت های تفکر انتقادی و تحلیل دانشجویان دکترا را از بین می برد؟
آیا فقدان کمک های بلاعوض خاص کشور شانس من برای اشتغال در خارج از کشور را محدود می کند؟
ArXiv در مقابل شیب هوش مصنوعی: آیا محدود کردن ارسال‌های پیش‌چاپ کار می‌کند؟
کنفرانس های غرق شده هوش مصنوعی، سقف ارسالی را اعمال می کنند
قبل از اینکه خیلی دیر شود نامزدهای جایزه نوبل را متنوع کنید
عنوان شغلی: معاون سردبیر، مهندسی بافت Nature Progress مکان: شانگهای، پکن، پونا، دهلی نو - مدل کاری هیبریدی تاریخ اختتامیه: 30...
شانگهای، پکن، پونا، دهلی نو - مدل کار هیبریدی
پست دکترا برای مطالعه ایمونولوژی سرطان و طراحی رمان ایمونوتراپی سرطان در دانشکده پزشکی دانشگاه مریلند، بالتیمور.
دانشکده پزشکی دانشگاه مریلند، بالتیمور
نقش دستیار انتشار بسیار گسترده است و برای اجرای روان پرتفولیوهای مجلات ضروری است.
دانشکده علوم و فناوری زندگی (SLST) برای موقعیت‌های شغلی و شغلی متعددی دعوت می‌کند.
دپارتمان پزشکی هسته ای و ترانوستیک و دپارتمان علوم رادیولوژی، بخش انکولوژی، در UCLA به طور مشترک استخدام می کنند
متن اصلی (انگلیسی)
Experienced researchers ‘disrupt’ less than rookie scientists — but their ideas last
Nature, Published online: 19 October 2026; doi:10.1038/d41586-026-03339-x Researchers have found a link between a scientist’s experience and and whether their ideas have a lasting influence.