محور چین توگو: ساخت دروازه استراتژیک به ساحل

همانطور که رئیس شورای وزیران توگو، فوره گناسینگبه سفر هشت روزه خود را از چین در 16 اکتبر به پایان رساند، بیشتر توجه ژئوپلیتیکی پیرامون تعمیق روابط بین لومه و پکن به طور طبیعی بر گسترش نفوذ تجاری و استراتژیک چین در غرب آفریقا متمرکز بود.

با این حال، یک سوال به همان اندازه مهم در خور توجه است: توگو چه چیزی از مشارکت رو به رشد خود با چین به دست خواهد آورد؟ برای توگو - یک کشور ساحلی نسبتا کوچک با دارایی های دریایی قابل توجه و جاه طلبی برای تبدیل شدن به یک قطب اقتصادی منطقه ای - چین فرصت هایی را ارائه می دهد که فراتر از همکاری های متعارف دوجانبه است. توگو به دنبال استفاده از موقعیت جغرافیایی خود، به ویژه بندر استراتژیک لومه، برای تقویت توسعه داخلی و در عین حال گسترش نفوذ تجاری خود در سراسر غرب آفریقا، از جمله کشورهای محصور در خشکی اتحاد ایالات ساحل (AES) است.

در طول این سفر، هر دو کشور روابط دوجانبه خود را به "جامعه چین و توگو با آینده مشترک برای دوره جدید" در کنار توافقنامه هایی در زمینه کشاورزی، صنعت، زیرساخت ها، مالی و امنیت ارتقا دادند. از دیدگاه توگو، سه فرصت استراتژیک برجسته است: ایجاد ظرفیت تولید داخلی، تثبیت موقعیت آن به عنوان دروازه دریایی به ساحل، و گسترش اختیارات مالی و استراتژیک.

حرکت فراتر از صادرات کالای خام یکی از مهم ترین فرصت های توگو در استفاده از سرمایه گذاری، فناوری و دسترسی به بازار چین برای تسریع صنعتی شدن داخلی است. ترکیب صادرات توگو به چین چالش را نشان می دهد. بر اساس داده های Comtrade سازمان ملل که توسط توگو گزارش شده است، این کشور در سال 2025 تقریبا 18.1 میلیون دلار کالا به چین صادر کرده است، در حالی که این رقم در سال 2024 14.8 میلیون دلار بوده است.

محصولات پیشرو شامل دانه های کنجد، آلیاژهای آلومینیوم خام، دانه های کاکائو، ضایعات مس و سنگ معدن منگنز بود. این ارقام نشان می دهد که یک رابطه صادراتی هنوز به شدت در کالاهای اولیه، فلزات و فعالیت های فرآوری محدود متمرکز است. آنها همچنین دامنه قابل توجهی را برای توگو برای به دست آوردن ارزش اقتصادی داخلی نشان می دهند. در این بازدید، Gnassingbé از یک پارک کشاورزی هوشمند در Shaanxi و موسسه سوم اقیانوس‌شناسی در شهر ساحلی Xiamen بازدید کرد.

وی همچنین بیان کرد که توگو از اکوسیستم های تولید جامع چین درس خواهد گرفت زیرا این کشور اقتصاد آبی پایدار را دنبال می کند. وقتی در کنار جاه‌طلبی‌های صنعتی موجود توگو در نظر گرفته شود، اهمیت این تعامل‌ها آشکارتر می‌شود. در پلتفرم صنعتی Adétikopé، یک منطقه صنعتی و لجستیکی بزرگ در نزدیکی لومه، شرکت سازنده چینی Vivace Group یک کارخانه مصالح ساختمانی را در آوریل 2025 پس از سرمایه گذاری حدود 13.6 میلیون دلار افتتاح کرد.

این تاسیسات ظرفیت تولید سالانه 10000 تن گزارش شده دارد و برای عرضه توگو و بازارهای همسایه در نظر گرفته شده است. این تحولات نشان می‌دهد که تعامل چین می‌تواند مکمل تلاش‌های توگو برای ایجاد یک اکوسیستم تولید صنعتی گسترده‌تر به جای باقی ماندن عمدتا کانالی برای واردات کالا باشد. ترتیبات دسترسی با تعرفه صفر چین برای صادرات واجد شرایط آفریقا و پروتکل بهداشت گیاهی تازه امضا شده برای سویای توگو می تواند فرصت های صادراتی را بیشتر گسترش دهد.

لومه را به عنوان دروازه ورود به AES قرار دهید دومین فرصت به جغرافیای دریایی توگو و پتانسیل آن برای تبدیل شدن به یک واسطه تجاری مهم فزاینده بین چین و اقتصادهای محصور در خشکی ساحل مربوط می شود. بندر لومه مرکز استراتژی توسعه توگو است. امکانات دریایی و اتصالات آن به کریدورهای حمل و نقل داخلی به کشور مزیت ساختاری در خدمت به اقتصادهای همسایه بدون دسترسی مستقیم به اقیانوس اطلس می دهد.

برای کشورهای AES بورکینافاسو، مالی و نیجر، دسترسی قابل اعتماد به زیرساخت های ساحلی برای تجارت بین المللی، منابع صنعتی و توسعه اقتصادی ضروری است. جاه طلبی توگو تبدیل این مزیت جغرافیایی به یک موقعیت لجستیکی منطقه ای بادوام است. گناسینگبه در طول سفر خود به چین بر امنیت دریایی، ظرفیت فناوری و نیاز به کسب ارزش اقتصادی بیشتر از فعالیت‌های بندری تاکید کرد. او از رکورد چین در زمینه حاکمیت جهانی دریایی بسیار سخن گفت.

بیانیه مشترک چین و توگو به طور مشابه همکاری بندری، زیرساخت های لجستیکی و توسعه لومه را به عنوان دروازه تجاری غرب آفریقا به عنوان مناطقی برای تعامل بیشتر شناسایی کرد. زمان بندی به ویژه مهم است زیرا توگو و AES به دنبال هماهنگی گمرکات و تجارت نزدیک تر برای هماهنگ کردن چارچوب های گمرکی و تجاری خود هستند. کارشناسان چهار کشور بین 12 و 14 اکتبر در اواگادوگو ملاقات کردند، در حالی که گناسینگبه در چین بود.

اهداف آنها حول تعریف ارتباط متقابل سیستم های IT سفارشی، تصویب مقررات جامعه، و افزایش ظرفیت برای ادارات گمرک بود. منافع راهبردی این تحولات به ویژه در هماهنگی با چین، تأثیر چند برابری ایجاد می کند. برای توگو، این مزایا می تواند فراتر از ترافیک بندر گسترش یابد و شامل انبارداری، خدمات حمل و نقل، اداره گمرک، استخدام لجستیک، توزیع صنعتی و نفوذ بیشتر دیپلماتیک منطقه ای باشد. با این حال، توگو باید با کریدورهای ساحلی جایگزین از طریق بنین، غنا و ساحل عاج رقابت کند.

مزیت آن در نهایت به هزینه های حمل و نقل، کارایی گمرک، قابلیت اطمینان زیرساخت ها و امنیت مسیرهای داخلی بستگی دارد. اینجاست که رابطه توگو با چین می تواند از نظر استراتژیک تأثیرگذار شود. توانایی‌های چین در زیرساخت‌های لجستیک، سیستم‌های صنعتی و فناوری حمل‌ونقل می‌تواند مکمل سرمایه‌گذاری‌های داخلی و منطقه‌ای باشد و به توگو کمک کند رقابت خود را به عنوان یک اقتصاد دروازه تقویت کند.

تنوع بخشیدن به مشارکت های استراتژیک و اقتصادی توگو سومین فرصت به توانایی توگو برای استفاده از روابط خود با چین برای تنوع بخشیدن به منابع مالی توسعه، تقویت ارتباط مالی و گسترش فضای خود برای مانور استراتژیک مربوط می شود. تامین مالی چین قبلا در توسعه زیرساخت های توگو نقش داشته است. تحقیقات در مورد وام های خارجی چین تخمین زده است که بدهی معوق توگو به طلبکاران چینی در سال 2021 به حدود 740 میلیون دلار رسیده است.

این رقم مقیاس روابط مالی قبلی را نشان می دهد، اگرچه تعهدات معوق فعلی توگو را نشان نمی دهد. در جریان سفر گناسینگبه، دولت توگو همچنین توافقنامه ای را برای لغو بخشی از بدهی های بدهکار به چین اعلام کرد. فراتر از وام های متعارف، مهم ترین توسعه جدید مربوط به زیرساخت های مالی است.

در 10 اکتبر، گروه بانکداری پان آفریقایی Ecobank، که مقر آن در لومه است، یادداشت تفاهمی را با سیستم پرداخت بین‌بانکی فرامرزی چین (CIPS) به منظور تقویت اتصال پرداخت رنمینبی بین چین و بازارهای آفریقا امضا کرد. Ecobank با فعالیت در 34 کشور آفریقایی، یک پل نهادی بالقوه مهم بین زیرساخت های مالی چین و شبکه های تجاری آفریقا فراهم می کند.

گناسینگ بر حمایت توگو از اصل چین واحد تاکید کرد و هر دو رهبر در مورد اهمیت اتصال شرایط امنیتی فوری به برنامه ریزی توسعه بلندمدت صحبت کردند. پیامدهای گسترده‌تر این ارتباطات در بیانیه مشترک 15 اکتبر بیان شد که در آن گناسینگبه و نخست‌وزیر چین، لی کیانگ، پنج نکته اصلی را به‌عنوان شالوده جامعه چین-توگو با آینده‌ای مشترک برای دوره جدید ارائه کردند. اول این بود که مشارکت مشترکی در جهت ارتقای یک جهان چندقطبی منظم و برابر انجام دهیم.

دوم همکاری برای اجرای طرح توسعه جهانی بود. سوم اجرای طرح امنیت جهانی بود. چهارم همکاری در جهت اجرای طرح تمدن جهانی و در نهایت ایجاد ابتکار حکومت جهانی بود. توگو با حفظ ارتباط اقتصادی با ساحل محصور در خشکی و در عین حال تعمیق تعامل خود با چین، خود را به عنوان یک واسطه مهم فزاینده در معماری اقتصادی در حال تحول منطقه قرار می دهد.

با این حال، موفقیت این استراتژی در نهایت به توانایی توگو برای تبدیل توافقات دیپلماتیک به پروژه های تامین مالی، قابلیت های فنی داخلی، نهادهای کارآمد و فعالیت اقتصادی مولد بستگی دارد.