مخالفت موزه نورتون سایمون با وارثان فروشنده یهودی به خاطر تابلوی غارت شده کراناچ، درازی طولانی مدت

موزه هنر نورتون سایمون در پاسادنا، کالیفرنیا، در شکایتی که روز چهارشنبه در دادگاه عالی لس‌آنجلس ارائه شد، استدلال می‌کند که مالک واقعی دیپتیک قرن شانزدهمی است که توسط نازی‌ها غارت شد و بعدا به بنیانگذار آن فروخته شد. وارثان ده‌ها سال برای این اثر هنری می‌جنگند، اگرچه خانواده پس از جنگ جهانی دوم تصمیم گرفتند برای بازگرداندن آن شکایت نکنند.

این موزه با تلاش فدراسیون یهودیان-شورای لس آنجلس بزرگ و رئیس هیئت مدیره آن دانیل گریچمن که در ماه سپتامبر برای بازگرداندن نقاشی دوگانه لوکاس کراناخ پیرتر متعلق به قرن شانزدهم آدم و حوا شکایت کردند، مخالف است. Marei von Saher، وارث فروشنده هلندی Jacques Goudstikker، که مالک این قطعه قبل از جنگ بود، قبلا برای نقاشی ها شکایت ناموفقی داشته است و اکنون حقوق خود را به فدراسیون منتقل کرده است.

در آگوست 2016، همان دادگاه پس از 12 سال دعوای حقوقی، این موزه را مالک قانونی اعلام کرد. دادگاه عالی از بازگشایی پرونده خودداری کرد. اما وراث در پی اصلاحیه‌ای در قانون بازیابی هنر سلب‌شده هولوکاست (HEAR) شکایت می‌کنند، که تصریح می‌کند که متهمان آمریکایی در درگیری‌های استرداد نمی‌توانند از انواع خاصی از دفاع‌ها، از جمله قوانین محدودیت‌ها و دکترین «عمل دولتی» استفاده کنند.

نقاشی و سایر آثار هنری متعلق به Goudstikker تاریخ پیچیده ای دارند، همانطور که پرونده موزه نشان می دهد. هنگامی که اتحاد جماهیر شوروی مجموعه ای از خانواده اشرافی استروگانوف را در سال 1931 به حراج گذاشت، گودستیککر کراناچ را خرید. زمانی که نازی ها در سال 1940 به هلند حمله کردند، گودستیکر گالری خود را با حدود 1200 اثر پشت سر گذاشت. او در حین حمل و نقل به ایالات متحده در یک حادثه در کشتی جان باخت. همسرش Desirée شرکت او را به ارث برد که توسط نازی ها مجبور شد دارایی های خود را بفروشد. رایشمارشال نازی هرمان گورینگ کراناخ و قطعات دیگر را خرید.

نیروهای متفقین آثار را بازپس گرفتند و به دولت هلند بازگرداندند. دزیره درخواست بازگرداندن کراناچ را انتخاب نکرد، زیرا مایل به اداره یک نمایندگی هنری نبود، اما با موفقیت به دنبال استرداد اموال دیگر بود.

در سال 1961، یکی از وارثان استروگانف درخواست بازگرداندن کراناخ و رامبراند را داد و گفت که آنها توسط شوروی غارت شده اند. در نهایت در سال 1966 توافق شد که او می تواند کراناچ را بخرد و سپس آن را به مبلغ 800000 دلار به بنیاد هنری نورتون سایمون فروخت. این اثر هنری از آن زمان تاکنون در معرض دید عموم باقی مانده است.

فون ساهر پس از مرگ Desirée Goudstikker در سال 1996، این تجارت را احیا کرد و در سال 1998 برای بازگرداندن Cranach شروع به مبارزه کرد. دولت هلند با بیان اینکه موضوع به درستی حل شده است، امتناع کرد. در سال 2001، هلندی ها سیاست بازنگری شده ای را وضع کردند که بر اساس آن فون ساهر در سال 2004 مدعی بازگشت برخی از آثار دیگر شد، اما نه کراناخ. دولت هلند با بازگرداندن برخی از آثار هنری موافقت کرد و همچنین گفت که این موضوع به درستی حل شده است.

موزه می گوید فون ساهر در سال 2007 از نورتون سایمون شکایت کرد و سه بار رد شد.

نماینده فدراسیون یهودیان بلافاصله به درخواست اظهار نظر در مورد شکایت موزه پاسخ نداد.