مراحل تمیز کردن ساده می تواند خطر بیماری های قارچی کشنده را برای خزندگان وحشی استرالیا کاهش دهد
با شروع بهار و گرم شدن هوا، خزندگان در حومهها، پارکها و بوتهزارها در سراسر استرالیا در حال حرکت هستند. شکارچیان مار و مراقبان حیات وحش به درخواست کمک پاسخ میدهند، و علاقهمندان به خزندگان - معروف به "هرپر" - در جستجوی مشاهده بعدی خود به خارج از منزل میروند.
توسط پاتریک شامپاین، لورا گروگان، شلی بوچر، گفتگو
ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Andrew Zinin
این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
با شروع بهار و گرم شدن هوا، خزندگان در حومهها، پارکها و بوتهزارها در سراسر استرالیا در حال حرکت هستند. شکارچیان مار و مراقبان حیات وحش به درخواست کمک پاسخ میدهند، و علاقهمندان به خزندگان - معروف به "هرپر" - در جستجوی مشاهده بعدی خود به خارج از منزل میروند.
استرالیا سرشار از خزندگان است و بسیاری از آنها در هیچ جای دیگری یافت نمی شوند. اما گونه های متنوع ما با تهدیدهای فزاینده ای از بیماری های قارچی روبرو هستند.
تصور کنید با یک مار گیر تماس می گیرید تا یک مار پیتون فرش را از پشت بام شما بیرون بیاورد و بعدا به تماس دیگری در سراسر شهر پاسخ می دهند. همان تجهیزاتی که در خانه شما استفاده میکنند میتوانند پاتوژنهای قارچی را از یک برخورد به برخورد دیگر منتقل کنند و بیماری را بین حیوانات و مکانها منتقل کنند.
در تحقیق جدیدمان، بررسی میکنیم که چگونه افرادی که خزندگان را اداره میکنند ممکن است ناآگاهانه بیماریهای قارچی را گسترش دهند و چه کاری میتوانند برای کاهش این خطر انجام دهند. اصلاحات ساده، ارزان و آسان برای استفاده در این زمینه هستند.
در حال حاضر چندین پاتوژن قارچی برای آلوده کردن خزندگان وحشی استرالیایی شناخته شده است، از جمله Ophidiomyces ophidiicola، عامل بیماری قارچی مار، و Nannizziopsis barbatae، که بر اژدهای آبی شرقی و مار پیتون های فرش تأثیر می گذارد.
این عفونتها میتوانند باعث بیماری پوستی شدید شوند، ریزش را مختل کنند - وقتی مار لایه بیرونی پوست خود را دور میاندازد تا رشد کند - و حیوانات را ضعیف و لاغر میکند. در بسیاری از موارد، آنها می توانند کشنده باشند. در سراسر جهان، بیماری قارچی مار با کاهش جمعیت مارهای وحشی مرتبط است.
ما نسبتا کمی در مورد این که کدام گونه خزنده استرالیایی آسیب پذیرتر هستند، می دانیم که پیشگیری را به ویژه مهم می کند. از آنجایی که این بیماری ها در گذشته در خزندگان استرالیایی اسیر دیده می شد، تجارت حیوانات خانگی منبع احتمالی معرفی به جمعیت های وحشی است.
توصیه واضح این است که خزندگان به ظاهر بیمار را به حال خود رها کنید. اما این کافی نیست.
خزندگان می توانند پاتوژن های قارچی را بدون علائم واضح بیماری حمل و دفع کنند. حیوانی ممکن است به تازگی آلوده شده باشد، عفونت را بدون اینکه به طور آشکار بیمار شود تحمل کند یا اخیرا بهبود یافته باشد.
قارچ ها همچنین در محیط، خاک یا مواد در حال پوسیدگی باقی می مانند. تحقیقات روی اژدهای آبی بریزبن نشان داد که احتمال آلوده شدن آنها از زیستگاههای آلوده بیشتر از تماس مستقیم با اژدهایان آلوده است.
بنابراین، یک چکمه گل آلود، یک کیسه مار استفاده شده یا یک قلاب مار شسته نشده می تواند بدون اینکه کسی متوجه شود پاتوژن های قارچی را بین حیوانات و مکان ها جابجا کند.
بسیاری از مردم خزندگان وحشی، از جمله مار گیرها، مراقبان حیات وحش، اپراتورهای اکوتوریسم، مشاوران محیط زیست، محققان و "هرپر" های تفریحی را اداره می کنند. نکته مهم این است که شما باید از دست زدن به خزندگان وحشی خودداری کنید مگر اینکه آموزش مناسب، مجاز یا مجوز برای انجام این کار را داشته باشید.
افرادی که خزندگان را اداره می کنند اغلب در مدت زمان کوتاهی بین مکان ها حرکت می کنند و تجهیزات را با خود می برند. اگرچه دستورالعملهای امنیت زیستی حیات وحش ضدعفونی معمول تجهیزات و لباسها را برای جلوگیری از انتشار پاتوژن توصیه میکنند، اما این امر خارج از برنامههای تخصصی معمول نیست. این بدان معناست که پاتوژن های قارچی به راحتی می توانند سواری شوند.
ما هنوز شواهدی نداریم که نشان دهد مردم پاتوژن های قارچی خزندگان را بین جمعیت خزندگان وحشی استرالیا پخش می کنند. اما این مسیرها وجود دارد و نگرانی های مشابهی در مورد سایر بیماری های حیات وحش ایجاد شده است. قارچ کیترید دوزیستان که جمعیت قورباغهها را در سراسر جهان ویران کرده است، از طریق فعالیتهای انسانی، از جمله گردشگری، به پناهگاههای دوردست گسترش یافته است.
افرادی که از خزندگان خانگی نگهداری می کنند و همچنین با خزندگان وحشی کار می کنند باید مراقب باشند. بیماری قارچی مار سال ها قبل از پیدا شدن در طبیعت در مارهای استرالیایی اسیر شناسایی شد که اهمیت امنیت زیستی قوی را برجسته می کند.
ما چند مرحله ساده را برای کاهش خطر انتشار پاتوژن های قارچی توصیه می کنیم:
هیچ یک از این اقدامات گران یا دشوار نیستند: یک بطری اسپری ضدعفونی کننده، دستکش یدکی و چند کیسه اضافی به راحتی در یک کیت مزرعه جا می شوند. اپراتورهای تور، گروه های حیات وحش و سازمان های خزندگان می توانند تجهیزات اولیه ایمنی زیستی مانند برس، سطل و مواد ضدعفونی کننده را به راحتی در دسترس قرار دهند.
ما از مردم نمی خواهیم که تعامل با خزندگان را متوقف کنند. کار نجات، جابجایی و تحقیقات همه متکی به افرادی است که تحت مجوزهای خاص با خزندگان کار می کنند. برخورد نزدیک با حیات وحش می تواند حس کنجکاوی را برانگیزد و از حفاظت حمایت کند.
در عوض، ما از نگهبانان خزندگان می خواهیم که با امنیت زیستی به عنوان بخشی از سرپرستی مسئولانه حیات وحش رفتار کنند، همانطور که محققان قورباغه سالهاست انجام داده اند. یک تغییر کوچک در روال شما می تواند تفاوت بزرگی برای منحصر به فرد ترین خزندگان استرالیا ایجاد کند.
کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →
فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →
این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
متن اصلی (انگلیسی)
Simple cleaning steps could curb deadly fungal disease risks for Australia's wild reptiles
With spring underway and the weather warming, reptiles are on the move in suburbs, parks and scrubland across Australia. Snake catchers and wildlife caregivers are responding to calls for help, and reptile enthusiasts—known as "herpers"—are heading outdoors in search of their next sighting.