مراکز داده، افسانه های آب و آنچه که اعداد واقعا می گویند

در حالی که اروپا از دمای بی سابقه تابستان خارج می شود، و در حالی که ایالات متحده برای انتخابات میان دوره ای در نوامبر آماده می شود، مراکز داده خود را در خط آتش در هر دو سوی اقیانوس اطلس می بینند.

در بریتانیا، شرکت‌های آب می‌گویند که مراکز داده هر روز از 6.6 میلیون لیتر منابع عمومی گرانبها استفاده می‌کنند. در ایالات متحده، برخی از رای دهندگان افزایش قبوض برق خود را به گردن مراکز داده می اندازند. بلومبرگ «واکنش متقابل» مرکز داده را به عنوان «مسئله میان‌ترمی تعیین‌کننده» توصیف کرده است.

و بنابراین، یک روایت اجازه داده شده است - که مراکز داده بسیار زیادی در حال ساخت هستند، و خیلی سریع، و بدتر از همه در مناطقی که آب کمیاب است. جای تعجب نیست که برخی جوامع معتقدند نیازهای آب آنها به نام پیشرفت زیرساخت فناوری اطلاعات برای پشتیبانی از هوش مصنوعی نادیده گرفته می شود.

در برخی موارد، دلیل واقعی برای شکایت وجود داشته است - در دوره قبلی، بهره وری آب همیشه یک محدودیت طراحی در ساخت مرکز داده نبود.

اما بحث عمومی اکنون بر روی ارقامی جریان دارد که از قدیمی تا نادرست هستند. برخی از بلندترین ادعاها مشکل را با دستورات بزرگی نشان می دهند. دیگران، از جمله چندین مورد که خود صنعت تکرار می شود، آن را کم بیان می کنند.

دریافت درست اعداد - و مهمتر از همه برای جوامعی که این امکانات را میزبانی می کنند - مهم است، زیرا اعداد نامناسب تصمیمات نادرست مکان، بررسی نادرست و اعتماد نابجا را ایجاد می کنند.

افسانه شماره 1 در مورد مصرف آب

«هر مکالمه ChatGPT یک بطری آب می‌نوشد» معروف‌ترین جمله در گفتمان عمومی در مورد زیرساخت‌های هوش مصنوعی و مراکز داده است. اما این ادعا توسط کسی - حتی نویسنده آن - پشتیبانی نمی شود. ردیابی در یک مقاله دانشگاهی - کاهش تشنگی هوش مصنوعی توسط Pengfei Li، Jianyi Yang، محمد A. اسلام، و Shaolei Ren از UC Riverside - این رقم یک تخمین محاسبه شده بود که از داده های عمومی ساخته شده بود، نه یک قرائت واقعی متر از یک مرکز داده.

اما تجزیه و تحلیل واشنگتن پست در سال 2024 تضمین کرد که این رقم در فضای مجازی منتشر شد. از آن زمان، رن نشان داده است که تخمین GPT-4 احتمالا بسیار بالا بوده و رقم واقعی در مجموع به 15 میلی‌لیتر در هر درخواست نزدیک‌تر است، که 5 میلی‌لیتر آن آب خنک‌کننده در محل در مرکز داده است. سپس در آگوست 2025، گوگل متوجه شد که یک پیام نوشتاری متوسط ​​ابزار هوش مصنوعی خود، جمینی، 0.26 میلی‌لیتر آب در محل مصرف کرده است - یا حدود پنج قطره.

تخمین‌های معتبر بسته به مدل، مکان، فصل، و مهم‌تر از همه، چیزی که برای شمارش انتخاب می‌کنید، هنوز بیش از هزار برابر است. اما هیچ کس دیگر در مورد بطری های آب صحبت نمی کند - پاسخ صادقانه به این که یک پرس و جو چقدر آب مصرف می کند؟ یک محدوده است و دامنه وسیع است زیرا افشای متناقض است.

همه مراکز داده یکسان نیستند

منتقدان فکر می کنند همه مراکز داده در مورد آب و خنک کننده یکسان هستند - اما اینطور نیست. فن آوری های خنک کننده مختلف از مقادیر متفاوتی آب استفاده می کنند. به عنوان مثال، گوگل در سال 2024 فاش کرد که یکی از مراکز داده تگزاس آن در یک سال حدود 10000 گالن مصرف کرده است - تقریبا دو ماه از مصرف یک خانوار - در حالی که بزرگترین مصرف کننده آب آن، در آیووا، حدود یک میلیارد گالن مصرف کرده است. همان شرکت، همان سال، اما اختلاف پنج مرتبه بزرگی تقریبا به طور کامل توسط معماری خنک کننده و آب و هوا تعیین می شود.

افسانه دیگری وجود دارد که آب مورد استفاده توسط مراکز داده برای همیشه از بین می رود. اما باز هم هیچ دو امکاناتی شبیه هم نیستند. مرکز داده ای که آب رودخانه را بیرون می کشد، آن را از طریق مبدل های حرارتی می گذراند و آن را با دمای کمی بالاتر به رودخانه باز می گرداند، به وضوح تأثیر بسیار متفاوتی با مرکزی دارد که آب را از سفره آب می کشد و همان حجم را به آسمان تبخیر می کند. برداشت (و برگشت) آب و مصرف آب دو معیار متفاوت هستند. باز هم، اعداد بد نمی توانند داستان کامل را بیان کنند.

گلف در مورد آب حریص تر است

اما آیا مراکز داده واقعا چنین گرازهای آب هستند؟ در بیشتر کشورها، مصرف آب آنها به سختی ثبت می شود. به عنوان مثال، در ایالات متحده، مصرف مستقیم سالانه توسط مراکز داده 0.3٪ از کل عرضه عمومی را تشکیل می دهد. در مقایسه، زمین های گلف تقریبا 30 برابر بیشتر از مجموع هر مرکز داده آمریکایی آب مصرف می کنند. و کشاورزی از هر دو کوتوله برخوردار است: گزارش توسعه جهانی آب سازمان ملل، کشاورزی را تقریبا 70 درصد از برداشت‌های آب شیرین جهانی را تشکیل می‌دهد.

با این حال، ارقام ملی، تأثیر محلی را مبهم می کنند. به همین دلیل است که یک مرکز داده واحد که میلیون‌ها گالن آب در روز می‌کشد و به طور ناگهانی به یک شهرداری کوچک می‌رسد، اهمیت بیشتری نسبت به هزاران مصرف مختلف آب در سراسر یک قاره دارد. قابل درک است - اما مهم است که در زمینه قرار داده شود. مراکز داده توجه جامعه را به خود جلب می کنند نه به این دلیل که در سطح ملی مصرف کنندگان بزرگ آب هستند، بلکه به این دلیل که متمرکز و قابل مشاهده هستند.

هوش مصنوعی بیشتر به معنای آب بیشتر نیست

خبر خوب این است که هوش مصنوعی بیشتر به معنای آب بیشتر نیست. جدیدترین مراکز داده دارای طرح‌های حلقه بسته، خنک‌کننده غوطه‌وری و توافق‌نامه‌های آب بازیافتی هستند، دقیقا به این دلیل که بارهای حرارتی نسل بعدی هوش مصنوعی آن را می‌طلبد.

سه بزرگ‌ترین ابر مقیاس‌کننده‌ها - مایکروسافت، گوگل و آمازون - همگی متعهد شده‌اند تا سال 2030 "مثبت آب" باشند و بیش از آنچه مصرف می‌کنند، آب را دوباره پر کنند. در همین حال، اتحادیه اروپا به گزارش سالانه آب برای مراکز داده بالاتر از 500 کیلووات نیاز دارد. مقررات نقش مهمی در آینده دارد.

عطش حقایق

بر اساس شواهد امروزی، مراکز داده هوش مصنوعی یک کاربر کوچک ملی آب اما با ردپای واقعی هستند. با این حال، مهندسی جدید، برنامه ریزی و مقررات بهتر در حال دستیابی به نتایج هستند. چیزی که هنوز حل نشده است، حسابداری مصرف آب است. افشای استاندارد، در سطح تسهیلات و مستقلا قابل تأیید برداشت، تخلیه و مصرف هزینه نسبتا کمی برای صنعت خواهد داشت و باعث ایجاد اعتماد در جوامع محلی می شود.

در حال حاضر، اعداد بد در اطراف مراکز داده و استفاده از آب باعث بررسی نادرست و اعتماد نابجا می شود. این باید تغییر کند. اگر می‌خواهد همگام با رشد هوش مصنوعی باشد، بحث و سیاست‌های عمومی، پاسخگویی صادقانه اهمیت دارد.

ما بهترین خدمات میزبانی وب را بررسی، رتبه بندی و رتبه بندی کرده ایم.

این مقاله به عنوان بخشی از TechRadar Pro Perspectives، کانال ما برای معرفی بهترین و باهوش ترین ذهن ها در صنعت فناوری امروز تهیه شده است.

نظرات بیان شده در اینجا نظرات نویسنده است و لزوما نظرات TechRadarPro یا Future plc نیست. اگر مایل به مشارکت هستید، اطلاعات بیشتری را در اینجا بیابید: https://www.techradar.com/pro/perspectives-how-to-submit