مردان جوان در ترس از ربوده شدن از خیابان ها و فروخته شدن به ارتش میانمار زندگی می کنند

به مقامات میانمار دستور داده شده است که سهمیه‌های استخدام ارتش را به شدت انجام دهند که منجر به فساد، اخاذی و آدم‌ربایی می‌شود.

اگر در Hpa-An، پایتخت ایالت جنوبی کارن میانمار، جوان و توانا هستید، پس از تاریکی هوا بیرون نمانید. در ماه‌های اخیر این به حکمت متعارف تبدیل شده است.

راننده 26 ساله توک توک که از ترس امنیتش خواسته نام واقعی خود را حذف کنند، می گوید: «نگران هستم، اما باید برای کار بیرون بروم. «خانواده‌ام همیشه با من تماس می‌گیرند و به من یادآوری می‌کنند که مسافران را زیاد دور نکنم؛ مراقب باشم چه کسی را مسافر می‌برم... باید همیشه مراقب باشم.

او توضیح می دهد: «مردم وحشت زده و ترسیده اند. "بعضی از افرادی که من می شناسم دستگیر شده اند."

مردم محلی می گویند که اعضای لباس شخصی و حامیان حکومت نظامی میانمار در خیابان های Hpa-An پرسه می زنند و خودسرانه افراد در سنین نوجوانی، 20 و 30 سالگی را دستگیر کرده و آنها را مجبور به خدمت سربازی می کنند.

بر اساس اسناد فاش شده که توسط بی‌بی‌سی برمه مشاهده شده است، به مقامات دستور داده شده است تا سهمیه‌های استخدام ارتش را در سراسر حوزه‌های قضایی به طور تهاجمی انجام دهند و صفوف حکومت نظامی را در حالی که جنگ فرسایشی علیه شبه‌نظامیان قومی، گروه‌های طرفدار دموکراسی و جنبش‌های مقاومت به رهبری غیرنظامیان را تحمل می‌کنند، تقویت کنند.

زاو مین تنها کسی است که در بین خواهر و برادرهایش در سن استخدام است. او می گوید که بسیاری دیگر از «بچه های» هم سن او به تایلند یا خانه های اقوام دورتر فرار کرده اند. کسانی که باقی می مانند اغلب تحت دستورات سخت والدین خود هستند: قبل از غروب در خانه باشید.

میانمار از فوریه 2021، زمانی که ارتش خود دست به کودتا زد و رهبر منتخب دموکراتیک آنگ سان سوچی را برکنار کرد، درگیر یک جنگ داخلی خونین است.

سه سال بعد، پس از یک رشته تلفات تحقیرآمیز، کاهش شدید روحیه و افزایش نرخ فرار از خدمت، حکومت نظامی قانون اجباری اجباری را وضع کرد که طبق آن همه مردان 18 تا 35 ساله و زنان 18 تا 27 ساله باید حداقل دو سال تحت فرماندهی ارتش خدمت کنند. کسانی که امتناع کنند به پنج سال زندان محکوم می شوند.

به گفته سرگرد ناونگ یو، مسئول امور نظامی در مؤسسه دفاعی و امنیتی میانمار (MDSI) و یک افسر سابق نظامی که فرار کرد و به جنبش نافرمانی مدنی ضد کودتا پیوست، تصویب این قانون "یکی از شدیدترین و تاثیرگذارترین اقداماتی است که علیه کل جمعیت غیرنظامی از زمان کودتای نظامی انجام شده است."

تخمین زده می شود که از اوایل سال 2024، حدود 100000 جوان جذب شده توسط حکومت نظامی اجباری شده اند.

Hpa-An آخرین موردی است که در یک توری گیر افتاده است که در طول دو سال و نیم گذشته حدود 100000 جوان استخدام شده را به دام انداخته است - بسیاری از آنها از طریق اجبار، اخاذی و آدم ربایی.

ناونگ یو می‌گوید: «نیروهای امنیتی تحرکات جوانان را دنبال می‌کنند تا آنها را دستگیر کنند، آنها را مجبور به خدمت به بهانه صلاحیت نظامی قانونی، اخاذی از طریق تهدید به بازداشت، و دستگیری افراد در بازرسی فهرست مهمانان می‌کنند».

بی بی سی با نهاد مرکزی دولت میانمار برای احضار خدمتگزاران ارتش در رابطه با حوادث ذکر شده در این داستان، از جمله استخدام اجباری سربازان وظیفه و گزارش هایی از آدم ربایی هایی که گفته می شود در ماه های اخیر انجام شده است، تماس گرفت.

با قانون سربازی اجباری، حکومت نظامی یک زنجیره تامین انسانی برای حفظ نیروهای مسلح خود ایجاد کرده است. و به نظر می رسد که کار کرده است. ناظران خاطرنشان می کنند که نیروهای کمکی نقش مهمی در کمک به رژیم برای پس گرفتن قلمروهای بیشتری ایفا کرده است. در بسیاری از مناطق میانمار، مقاومت اکنون در پشت پا قرار دارد.

با این حال، جنگ هنوز به پایان نرسیده است. و از آنجایی که تعداد بیشتری از جوانان از سربازی اجباری فرار می کنند - یا برای پیوستن به مقاومت یا صرفا اجتناب از درگیری مسلحانه علیه هموطنان خود - روش های استخدام حکومت نظامی هر چه بیشتر افراطی شده است.

گروه های حقوق بین الملل مانند عفو بین الملل، دیده بان حقوق بشر و فورتفای رایت می گویند که ارتش میانمار غیرنظامیان را ربوده و آنها را مجبور به خدمت نظامی می کند.

در ماه ژوئیه، سازمان تحقیقاتی منبع باز Myanmar Witness فاش کرد که صدها آگهی افراد گمشده جمع‌آوری شده از فیس‌بوک را بین سال‌های 2021 تا 2025 تجزیه و تحلیل کرده‌اند.

محققان دریافتند که اخطارهای افراد گمشده در ماه ژانویه از چهار نفر در سال 2021، قبل از کودتا، به 82 نفر در سال 2025، یعنی قانون پس از سربازی اجباری افزایش یافته است.

آنها به این نتیجه رسیدند: «در عمل، به نظر می‌رسد بسیاری از استخدام‌ها [ارتش میانمار] از طریق بازداشت، اجبار و ناپدید شدن به جای فراخوان رسمی و اغلب بدون اطلاع خانواده‌ها انجام می‌شود».

مردان و پسران اکثر مفقودان گزارش شده را تشکیل می دادند.

تماشا کنید: بی بی سی با شورشیان جنگ داخلی میانمار به جنگل می رود

آنها در سراسر محله شایعه می کنند که من شوهرم را فروختم.

ما مو سان پان کلمات را از طریق جرعه های هوا هق هق می دهد. او در آشپزخانه خود نشسته است، در خانه ای در یانگون، جایی که در صبح روز 8 مه 2025 برای آخرین بار شوهر 33 ساله خود فیو وای را دید.

او به یاد می‌آورد: «ما با هم دعوا کردیم و او بعد از آن خانه را ترک کرد.

پسر عموی ما مو سان پان در دفتر اداری بخش محلی کار می کرد و از او خواست که شوهرش را بازگرداند. دو روز بعد بود که فیو وای از یک مرکز استخدام نظامی در آن طرف شهر با او تماس گرفت.

در تلاشی ناامیدانه برای بازگرداندن او، ما مو سان پان توسط غریبه هایی که به دروغ وعده آزادی او را داده بودند از 4.5 میلیون کیات کلاهبرداری شد.

یو ماونگ لوین، مدیر بخشی که فیو وای به آنجا برده شد، بعدا به بی بی سی اعتراف کرد که در فرستادن او به مقامات استخدام ارتش نقش داشته است.

هنگامی که از وی در مورد ادعاهایی مبنی بر سربازگیری افراد در خارج از شهرستان خود پرسیده شد، وی گفت که انتقال از سایر شهرستان ها زمانی اتفاق می افتد که سهمیه های محلی برآورده نشود.

اما او دخالت پول در چنین مواردی یا سربازی اجباری فیو وای را رد کرد.

ما موئه سان پان به یاد می آورد: «[فیو وای] به من گفت که به او کمک خواهند کرد و او را وادار به امضای اسناد کردند.

"اگر شوهرم به طور قانونی برای سربازی و طی روند عادی انتخاب می شد، می توانستم آن را بپذیرم. چیزی که نمی توانم بپذیرم این است که دفتر مدیریت بخش خودمان او را به بند دیگری فروخته است."

من هم از اعتماد کردن به پسر عمویم پشیمان هستم.»

ما مو سان پان می گوید شوهرش توسط پسر عمویش به خدمت سربازی فروخته شد

در مدت زمانی که فیو وای دستگیر شد، ما مو سان پان به پلیس شکایت کرده است که مربوط به دو موضوع است: فروش شوهرش به خدمت سربازی و 4.5 میلیون کیات که به کلاهبرداران از دست داده است.

او می گوید که پلیس شکایت او را پذیرفت، اما درخواست او را برای درج اتهامات قاچاق انسان رد کرد و ادعا کرد که پرونده قاچاق انسان تنها در صورتی می تواند ثبت شود که شخصی در خارج از کشور فروخته شده باشد.

مورد ما مو سان پان جهش وحشتناک قوانین اجباری اجباری نظام وظیفه را برجسته می کند: افزایش فشار از سوی سطوح بالاتر رژیم، انگیزه های انحرافی را در زنجیره فرماندهی ایجاد کرده است.

افزایش تقاضا و کاهش عرضه باعث ایجاد بازار غیرقانونی برای استخدام واجد شرایط شده است. ناونگ یو می‌گوید که با پول روی میز، مقامات امنیتی به دستگیری جوانان در پست‌های بازرسی جاده‌ها، ردیابی و کمین کردن کارگران در طول رفت و آمد روزانه‌شان، ایجاد تله از طریق آگهی‌های شغلی جعلی و ورود اجباری به خانه‌های مردم پرداخته‌اند.

تحت پوشش قانون اجباری اجباری، این دستگیری‌های اجباری و انگیزه‌های استخدام عملا به یک شرکت برده‌داری و قاچاق انسان مدرن تبدیل شده است.»

در اواخر ماه اوت، پلیس در یانگون یکی از اعضای اداره خدمات آتش نشانی - شاخه ای از وزارت امور داخله - و دامادش را به دلیل ربودن چهار مرد جوان به قصد فروش آنها برای خدمت سربازی دستگیر کرد.

ظاهرا فرمانده واحد آتش نشانی ذخیره، مردان را با وعده فرصت های شغلی فریب داده، آنها را به خانه خود کشانده و در یک سری از اتاق های بازداشتگاه ساخته شده به دام انداخته است. ماموران پلیس به محل اقامت یورش بردند و او را در 25 اوت دستگیر کردند. او از آن زمان به اتهام آدم ربایی یا آدم ربایی به منظور حبس غیرقانونی یک فرد متهم شده و با 7 سال زندان مواجه است.

بی بی سی برمه ای چندین بار تلاش کرد تا با ایستگاه پلیسی که او در آن نگهداری می شود تماس بگیرد، اما ناموفق بود.

ناونگ یو می‌گوید: «سازمان‌های اداری سطح پایین، پرسنل نظامی و باندهای تبهکار محلی از تاکتیک‌های مختلفی برای فشار دادن باندها و دستگیری جوانان استفاده می‌کنند.

آنها این افراد را به واحدهای نظامی و فرماندهی منطقه‌ای که با کمبود نیروی انسانی مواجه هستند می‌فروشند، یا به نمایندگی از افراد ثروتمندتری که به دنبال خروج از خدمت هستند، نیروهای جایگزین را تردد می‌کنند.»

بیش از یک سال از آخرین باری که ما مو سان پان همسرش فیو وای را دید می گذرد

در حالی که احکام سربازی اجباری بر روی کاغذ بی‌تفاوت هستند – با تقاضای سهمیه‌ای از استخدام از هر روستا، بخش یا شهرستان متناسب با جمعیت آن – سربازان سرباز ثروتمندتر می‌توانند به سادگی با پرداخت هزینه از سربازی فرار کنند و فردی که از نظر مالی آسیب‌پذیرتر است جایگزین شود.

پس این فقرا هستند که به طور نامتناسبی این بار را به دوش می کشند.

در همین حال، ناونگ یو به بی‌بی‌سی گفت که «این شیوه‌ها به دلیل افزایش مشکلات در دستیابی به سهمیه‌های استخدام ماهانه و سود مالی پرسود حاصل از تجارت استخدام در سطح زمین، در حال افزایش است».

اما مشت سخت سربازگیری اجباری نیز دست خالی حکومت نظامی و ناامیدی آن از نیروی انسانی را آشکار می کند.

دکتر سندیپ سینگ، محققی که مطالعات نظامی در دانشگاه ملی سنگاپور تدریس می‌کند، می‌گوید: «به نظر می‌رسد که این گام دیگری در تلاش‌های حکومت نظامی برای به خدمت گرفتن جوانان ناخواسته در درگیری است که بر موقعیت متخاصم آن در جنگ داخلی تأکید می‌کند».

او می‌افزاید که جو پیرامون آدم‌ربایی‌های معمول، «مشکلات بیشتری را برای جوانان میانماری که قبلا تحت تأثیر سال‌ها جنگ داخلی قرار گرفته‌اند، و خانواده‌هایشان ایجاد کرده است».

علاوه بر اضطراب روزمره زندگی در میانمار، بسیاری از نیروهای بالقوه اکنون می ترسند مجبور شوند در یک درگیری مرگبار بجنگند که نه تنها به آن اعتقاد ندارند، بلکه فعالانه با آن مخالف هستند. این تهدید دائمی به جابجایی عظیم داخلی و کمبود شدید نیروی کار در یک اقتصاد رو به زوال دامن زده است و مردم را به کشورهای همسایه فراری داده است.

ناظران می گویند که حکومت نظامی که بیش از نیم دهه را صرف جنگ علیه جمعیت خود کرده است، اکنون از قانون خدمت اجباری به عنوان ابزار دیگری برای انقیاد استفاده می کند.

همانطور که MDSI در بیانیه ای که در ماه ژوئن منتشر شد بیان کرد: "ژنرال ها با استفاده از قانون نظامی برای وادار کردن شهروندان به جنگ علیه یکدیگر سود برده اند."

میلیون ها نفر مخالف حکومت نظامی در میانمار بودند. آیا رویای انقلاب آنها به پایان رسیده است؟

آنگ سان سوچی از پشت میله های زندان سایه ای طولانی بر میانمار انداخته است

سربازان جاسوس در میانمار به شورشیان حامی دموکراسی کمک می کنند تا دستاوردهای مهمی کسب کنند

کلاهبرداری دانشگاهی که به دانشجویان فراری از جنگ نوید یک زندگی جدید در فنلاند را داد