مردم از دولت ناامید شده اند، اما به طور کامل از گزینه های جایگزین متقاعد نشده اند

نکته قابل توجه در مورد ارقام حمایت از احزاب در نظرسنجی روز پنجشنبه این است که تصویر چقدر پایدار است. نسبت به آخرین باری که ایرلندی تایمز حمایت را در هفت ماه پیش اندازه‌گیری کرد، تغییرات کمی در کل وجود داشته است.

این اولین نظرسنجی ملی ما در این سری از فوریه است، زیرا نظرسنجی عادی ژوئن با نظرسنجی های انتخاباتی در گالوی و دوبلین جایگزین شد.

اما نتایج نشان می‌دهد که از آن زمان تاکنون تحرک کمی در حمایت از حزب وجود دارد، با همه فراز و نشیب‌ها در حاشیه خطا.

Fianna Fáil، Fine Gael و Sinn Féin همگی شاهد کاهش سطح حمایت خود هستند، همانطور که حزب سبز و مستقلین نیز کاهش یافته اند. سوسیال دموکرات ها هم مثل مردم قبل از سود یک رتبه بالا هستند. حمایت از آئونتو دو امتیاز افزایش می یابد، در حالی که حزب کارگر و ایرلند مستقل بدون تغییر باقی مانده اند. از ماه فوریه، شاهد اعتراضات سوخت، انتخابات میان دوره ای و تشدید فشارهای هزینه های زندگی بوده ایم، زیرا ائتلاف با دومین بودجه خود مواجه است، که متعهد به کاهش رشد بی رویه هزینه های عمومی در سال های اخیر است، اما همچنین با درآمدهای مالیاتی اضافی شرکت ها تقویت شده است.

با این حال، هیچ یک از اینها تأثیر قابل توجهی بر چشم انداز سیاسی نداشته است. این بسیار مصداق «همانطور که بودی» است.

این احساس سکوت نباید قاطعانه با رضایت رای دهندگان اشتباه گرفته شود. رضایت از دولت دوباره به 29 درصد کاهش یافت که پایین ترین سطح از سال 2020 است.

میشل مارتین، مدیر Taoisee، میزان محبوبیت خود را با سه امتیاز کاهش به 34 درصد می‌بیند. اما حتی در آن سطح نسبتا پایین، او محبوب ترین رهبران حزب بزرگ است (رهبران احزاب کوچک بخشی از نظرسنجی نیستند). سیمون هریس از Fine Gael بدون تغییر با 31 درصد است و Mary Lou McDonald از Sinn Féin با چهار واحد کاهش به 31 درصد رسیده است.

این دومین کاهش چهار امتیازی مک‌دونالد متوالی است و بر این واقعیت تأکید می‌کند که علیرغم عدم محبوبیت نسبی دولت، حزب اصلی اپوزیسیون هیچ پیشرفتی نداشته است. Sinn Féin سقوط کرده است، رهبر آن سقوط کرده است و چشم انداز آن نامشخص است.

ما البته در اواسط چرخه انتخاباتی هستیم و شاید سه سال یا بیشتر از آن انتخابات باقی بماند. اما در زمان مشابه در آخرین چرخه انتخابات، سین فین در اواسط دهه 30 بود که بر مخالفان تسلط داشت و اکثر مردم انتظار داشتند که در انتخابات بعدی پیروز شوند و دولت بعدی را رهبری کنند. حزب در حال حاضر در یک مکان بسیار متفاوت است.

بررسی نشان می دهد که مهاجرت و آب و هوا نسبت به هزینه های مسکن یا زندگی نگرانی کمتری دارد

تصویر کلی که توسط اعداد روز پنجشنبه ترسیم شد، عموم مردمی است که از دولت ناامید شده اند – اما به طور کامل از گزینه های جایگزین نیز متقاعد نشده اند.

سوسیال دموکرات ها به صعود خود ادامه می دهند و آئونتو نظرسنجی خوبی داشته است، اما اپوزیسیون در کل کاملا از هم گسیخته است. به غیر از سین فین، شش حزب اپوزیسیون کمتر از 10 درصد حمایت دارند و پنج مورد از آنها با 5 درصد یا کمتر. استقلالی ها 14 درصد هستند.

موفق باشید با همه اینها دولت بدون فاین گائل یا فیانا فایل را تشکیل دهید.

دلیل سرخوردگی عمومی در میان رای دهندگان روشن است: این هزینه زندگی است، احمقانه.

این شاید واضح‌ترین یافته در نظرسنجی باشد: بیش از نیمی از رای‌دهندگان (51 درصد) می‌گویند که مدیریت مالی برایشان «بسیار دشوارتر» است، در حالی که 38 درصد دیگر می‌گویند که آن را «کمی دشوارتر» می‌دانند.

این پویایی اصلی در سیاست ایرلند در حال حاضر است: چگونه سیستم سیاسی به فشار ناشی از افزایش هزینه برای خانوارها پاسخ می دهد. این یک مزیت درونی برای دولت ایجاد می کند - قدرت خرج کردن پول را دارد.

اما علیرغم خزانه داری بزرگ، ائتلاف نمی تواند فشار بر مردم را به طور کامل از بین ببرد. می تواند کمک کند، اما فقط تا یک نقطه. این واقعیت فرصت خود را به اپوزیسیون می دهد - صدای کسانی باشد که احساس می کنند کمک دولت ناکافی است.

این حقایق سیاسی دولت را به سمت بودجه سخاوتمندانه ای که بتواند مدیریت کند تحت فشار قرار می دهد. این امر به ناچار به قیمت مدیریت محتاطانه تر و بلند مدت تر مالیه عمومی تمام خواهد شد.

این نظرسنجی ترجیحات بودجه عمومی - پشتیبانی انرژی و گرمایش، کمک به هزینه مسکن، هزینه خدمات را نشان می دهد. کاهش مالیات - علیرغم وجود همه جانبه آنها در تبلیغات پیش از بودجه - یک تثبیت اقلیت است (13 درصد).

در جای دیگر این اعداد یک واقعیت سیاسی غیرقابل انکار دیگر وجود دارد: در مواجهه با هیاهوی عمومی برای اقدام در مورد هزینه های زندگی، احتیاط مالی بسیار پایین تر از فهرست اولویت های عمومی است. فقط 3 درصد از پاسخ دهندگان می گویند که از دولت می خواهند پس انداز را برای آینده در اولویت قرار دهد.

ما همه چیز را می خواهیم و اکنون هم می خواهیم.