"مردم فکر می کنند که شما فقط از آن خارج می شوید": زنان بازسازی زندگی پس از سوء استفاده را توصیف می کنند

برای یکی از مادران سه فرزند، ترک یک رابطه آزاردهنده به این معنی بود که باید زندگی خود را دوباره بسازد - و یافتن افرادی که دلیل آن را درک کنند ممکن است زمان بر باشد. او در کنفرانس WIZO در تل آویو در روز سه شنبه گفت: "مردم فکر می کنند که شما فقط از آن جدا می شوید، و این درست نیست." من به دنبال احساس تعلق بودم.» او یکی از سه زنی بود که در مورد بازسازی زندگی خود از طریق Tzomchot Yachad، عبری برای «رشد با هم»، برنامه WIZO که از زنان و فرزندانشان پس از ترک روابط آزاردهنده یا پناهگاه‌ها حمایت می‌کند، صحبت کرد.

گزارش‌های آن‌ها بر آنچه پس از فرار فوری اتفاق می‌افتد متمرکز بود: مدیریت زندگی روزمره، کمک به کودکان احساس امنیت، و یافتن افرادی که متوجه حضور شما می‌شوند یا خیر. این کنفرانس که پیش از روز جهانی منع خشونت علیه زنان در 25 نوامبر برگزار شد، پیشگیری، حفاظت و توانبخشی را مورد بررسی قرار داد. برای زنان حاضر در پانل، بهبودی بیش از جدایی فیزیکی از شریک خشونت‌آمیز بود. مادر سه فرزند گفت: "من زنانی را یافتم که موقعیت‌های مشابهی را پشت سر گذاشته‌اند. جامعه‌ای پیدا کردم."

«مردم منتظر دیدن من بودند و می‌خواستند از من مراقبت کنند.» مادر دو فرزند می‌گوید تنهایی «سخت‌ترین چیز» در ترک پناهگاه بود. یکی دیگر از شرکت‌کنندگان، مادر دو فرزند، ترک پناهگاه را با فرزندانش و مواجهه با نوع دیگری از دشواری توصیف کرد. او گفت: "تزومچوت فقط یک جامعه نیست، شفابخش و فرصت است."

یا با کمک به دسترسی به حقوق و خدمات، یافتن شغل، و تقویت فرزندپروری. در نظر گرفته شده است که شبکه ای مستمر حول زنان و کودکان در حالی که زندگی مستقلی را ایجاد می کنند، ایجاد کند. این برنامه شامل 12 جامعه در سراسر اسرائیل است که از تقریبا 200 زن که روابط آزاردهنده را ترک کرده اند و تقریبا 300 فرزندشان حمایت می کند. مشکلاتی که برنامه به آنها اشاره می کند می تواند عملی و عاطفی باشد.

WIZO زنانی را که از پناهگاه‌ها خارج می‌شوند به‌عنوان مجبور به یافتن مسکن و کار پس از وقفه در زندگی‌شان می‌گوید. خانواده‌ها، او گفت. تماس منظم به مدیران و کارکنان منابع انسانی فرصت می‌دهد تا متوجه تغییرات در رفتار کارمند شوند.

خوابیده کامینکا یک برنامه آموزشی را که توسط انجمن و WIZO برای آماده کردن متخصصان منابع انسانی برای خدمت به عنوان مخاطبین محل کار در مورد خشونت علیه زنان، تشخیص علائم هشدار دهنده و کمک به مدیران برای واکنش حساس ایجاد شده است، توضیح داد. کامینکا گفت: «راه برای پیشبرد کارها از پایین به بالا است، تا حقایق را در زمین نشان دهیم. یاسمین روبین-کوپر، مدیر ابتکار شریک Sheatufimes، مشارکت در ابتکار شریک Sheatufim برای جلوگیری از رشد خشونت را توصیف کرد. سازمان های مردمی

او همچنین تأکید کرد که مردان باید در پیشگیری مشارکت داشته باشند. روبین-کوپر: مردان بخشی از راه حل هستند. او گفت: «مردان 50 درصد از جمعیت را تشکیل می دهند. و او نگران بود که او را در اتاق دیگر در طول فعالیت های گروه رها کند.

چند ماه بعد، او از کودکی تعریف کرد که در طول جنگ صحبت می‌کرد، شرکت می‌کرد و دوستانش را می‌خواست. او به تنهایی به اسرائیل مهاجرت کرده بود. او گفت که به خاطر بزرگ کردن پسرش بدون پیوندهای خانوادگی قوی احساس گناه کرده است، اما از طریق گروه دوستی و احساس اجتماعی پیدا کرده است. او گفت: «بالاخره احساس می‌کنم می‌توانم ریشه‌هایم را گسترش دهم.» مادر دو فرزند همچنین درباره زمانی صحبت کرد که بچه‌ها باید اعتماد کنند و یاد بگیرند که چگونه پس از بزرگ شدن درمورد خشونت ارتباط برقرار کنند.

او گفت که پیدا کردن حمایت مناسب برای آنها پس از ترک پناهگاه زمان بر است. گزارش های آنها به سؤالی که توسط فیلسوف و مربی دکتر شیمون آزولای مطرح شده بود، که در مورد جوامع به عنوان مکان های شفا صحبت می کرد، صحبت کرد: آیا فرد احساس می کند می تواند زندگی خود را شکل دهد یا احساس می کند که زندگی برای آنها شکل می گیرد.

او این موضوع را از تنبلی متمایز کرد و توضیح داد که موضوع احساس نفوذ افراد بر شرایط خود است. بحث همچنین به بازسازی احساس امنیت در حین زندگی در جنگ پرداخت. مادری که به تنهایی مهاجرت کرده بود به یاد می آورد که پسرش در آن دوره همچنان از دوستانش درخواست می کرد، در حالی که کامینکا در مورد زنانی که در کنار ترومای ملی با آسیب های سوء استفاده می کردند صحبت می کرد. آدی یوفه آینده پژوه در زمینه برنامه ریزی در شرایط نامشخص بحث کرد.

با نگاهی به دهه آینده، او استدلال کرد که پیش‌بینی آینده مستلزم بررسی نیروهایی فراتر از نگرانی‌های روزمره، از جمله جنگ، تغییرات ژئوپلیتیکی و اجتماعی، و تحولات فناوری است. او گفت که این اختلالات حتی پیش بینی آینده نزدیک را دشوارتر کرده است. کنفرانس همچنین به مسئولیت عموم مردم پرداخت.

بر اساس خلاصه نظرسنجی WIZO که به سفارش ویزو انجام شد، 81٪ از پاسخ دهندگان این ایده را رد کردند که خشونت خانگی یک موضوع خصوصی است که دیگران نباید در آن دخالت کنند. نیمی از آنها معتقد بودند که خشونت خانگی از 7 اکتبر افزایش یافته است. مارسل آسولین، مدیر عامل WIZO جهانی گفت که تمایل عمومی برای اقدام باید با توانایی تشخیص ناراحتی و ارائه کمک مناسب مطابقت داشته باشد.

او همچنین خواستار واکنش دولت با سیاست‌ها، اهداف و بودجه‌های روشن شد. او گفت: «مبارزه با خشونت علیه زنان نمی‌تواند تنها به هوشیاری عمومی یا کار سازمان‌های جامعه مدنی متکی باشد.» زنان حمایت پایدار را تغییر نحوه تربیت فرزندان و بازسازی زندگی‌شان توصیف کردند. مادر سه فرزند گفت: «یک خانواده می‌تواند دوباره متولد شود».