مردی پشت کانال تلگرامی کرانه باختری در تلاش برای ایمن نگه داشتن رانندگان فلسطینی

در 30 سالگی، زندگی حطاب اکنون حول این پست های بازرسی می چرخد ​​- شاید بیشتر از هر فلسطینی دیگری در کرانه باختری اشغالی. اما او همچنین رویکرد جامعه خود را نسبت به آنها تغییر داده است: نزدیک به 350000 نفر گروه تلگرام ترافیکی او را دنبال می کنند، که شکافی را که توسط برنامه های ناوبری اصلی باز مانده بود که کاربران فلسطینی را ناکام می گذاشتند، برطرف کرد. ایستگاه‌های رادیویی محلی، بخش‌های جاده‌ای ساعتی خود را از ارسال‌های او می‌سازند. یک سیستم مسیریابی که توسط شرکت‌های کرانه باختری استفاده می‌شود و یک اپلیکیشن محلی جدید، داده‌های او را به خود جذب می‌کند. در سال 2019 آغاز شد.

حطاب در طول روز به عنوان طراح دیجیتال در روزنامه ای در رام الله کار می کرد. وقتی یک شیفت تمام شد، شیفت دیگری را شروع کرد، این بار به عنوان راننده تحویل کاغذ. این بدان معنا بود که اکثر شب ها، حطاب مجبور بود در سراسر کرانه باختری رانندگی کند. پس از بارگیری نسخه‌های جدید در ماشینش، به سمت شمال رانندگی می‌کرد، شهرهای نابلس و جنین را طی می‌کرد و سرانجام تا سحر به خانه‌اش در تولکرم می‌رسید.

او متوجه شد که از حملات نظامی اسرائیل طفره می رود، شهرک هایی که باید در اطرافش می رفت و مهمتر از همه، ایست های بازرسی غیرقابل پیش بینی، که می توانست ساعت ها تاخیر ایجاد کند و سربازان مسلح اسرائیلی می توانستند او یا ماشینش را بازرسی کنند. برای چندین دهه، اسرائیل تردد وسایل نقلیه فلسطینی را در بسیاری از شریان های اصلی کرانه باختری محدود یا ممنوع کرده است، در حالی که خودروهای اسرائیلی آزادانه تردد می کنند. برنامه های ناوبری محبوب مانند Google Maps هیچ کدام از آن را در نظر نمی گیرند.

آنها 942 ایست بازرسی، دروازه‌ها و دیگر موانعی را که اکنون قلمرو را تکه تکه می‌کنند، علامت‌گذاری نمی‌کنند و به‌طور پیش‌فرض از مسیرهایی که الگوریتم‌هایشان سریع‌ترین مسیرها را می‌دانند، که بسیاری از آنها از شهرک‌ها و مناطق تحت کنترل اسرائیل عبور می‌کنند، استفاده می‌کنند. راننده فلسطینی که دستورالعمل های آنها را دنبال می کند، در خطر دستگیری، جریمه یا شلیک گلوله قرار می گیرد. پیمایش در این جاده های نامطمئن، شب به شب، در حطاب بود. او می دانست که او تنها نیست. او می‌گوید: «مردم می‌ترسیدند استان‌های خود را ترک کنند. هسته اصلی این ترس یک خلأ اطلاعات بود.

بنابراین او شروع به ابداع راهی برای پر کردن آن برای خود و هر فلسطینی دیگر در کرانه باختری کرد. هتاب هفت سال پیش یک گروه تلگرامی به نام «شرایط جاده» راه‌اندازی کرد. ایده این بود که مردم اطلاعاتی را در مورد تحرکات در ایست های بازرسی با یکدیگر به اشتراک بگذارند - به یکدیگر در مورد تاخیر یا بسته شدن، در مورد حضور شهرک نشینان یا نظامی و خشونت هشدار دهند. حطاب لینک را در گروه های خبری محلی قرار داد و منتظر ماند.

آنها ابتدا به صورت ناگهانی آمدند، و سپس، با افزایش تعداد پست های بازرسی در سال 2022 و بدتر شدن تاخیرها، در سیل آمدند. با پیوستن افراد بیشتری به «شرایط جاده»، فشار بر حطاب افزایش یافت. هنگامی که ایست های بازرسی شهرهای بزرگ را قفل می کردند، تعداد کاربران ممکن است گاهی اوقات هزاران نفر در یک زمان افزایش یابد. ده‌ها مسافر در مورد همان ایست بازرسی می‌پرسیدند و پاسخ‌ها به یکباره سرازیر می‌شد. «واضح»، «باز»، «بسته» هر سه ممکن است در یک ساعت درست باشند. حطاب می گوید: ده دقیقه زمان زیادی است.

"چیزها فورا تغییر می کنند." سؤالات بر او فرود آمد، هزاران پیام در روز. او می گوید: «در ابتدا، من به سختی می خوابیدم. زمانی که حطاب «شرایط جاده» را شروع کرد، کیلومترشمارش 70000 کیلومتر را نشان می داد. در عرض چهار سال 274000 در داخل قلمرویی به سختی 130 کیلومتر از نوک تا نوک خوانده شد. این معادل رانندگی بیش از پنج بار در اطراف زمین است، بدون اینکه کرانه باختری را ترک کنید. چیزی که به عنوان یک ابزار جمع‌سپاری برای کمک به یکدیگر در مسیریابی در کرانه باختری اشغالی آغاز شد، در حال تبدیل شدن به یک ابزار ضروری بود.

برای قابل اعتماد نگه داشتن شرایط جاده، بلافاصله پس از راه اندازی گروه در سال 2019، Hattab چت عمومی را بست و از فعال ترین مشارکت کنندگان خواست که ناظر شوند. اکنون بیش از دوازده داوطلب این خوراک را اداره می کنند. رانندگان از هر گوشه کرانه باختری برای آنها گزارش می فرستند، معمولا با عکس یا فیلم. گردانندگان این به‌روزرسانی‌ها را با پرسش از دیگران در زمین، بررسی متقاطع سایر صفحات محلی، یا رانندگی در جاده‌ها بررسی می‌کنند. با افزایش شرایط جاده، کاربران در مورد جاده های شهرهایی که هتاب هرگز نرفته بود، سوال کردند. تا زمانی که او یا ناظران آن را بررسی نکرده باشند، هیچ چیز از بین نمی رود.

قبل از اینکه پست ایست بازرسی بسته شود، آنها باید بدانند کجاست، از چه کسی بخواهند تا به‌روزرسانی را تأیید کنند، و در عوض راننده چه مسیری را می‌تواند طی کند. بنابراین به مدت شش ماه، حطاب روزهای مرخصی خود را بدون مقصد رانندگی کرد. او می‌گوید: سوار ماشین می‌شدم، گم می‌شدم. او ایستاد تا نام هر ایست بازرسی و جاده کنارگذر را از مردم محلی بپرسد تا اینکه کل نقشه مسیرهای جایگزین را در ذهنش نگه داشت. پس از 7 اکتبر 2023، وضعیتی که از قبل خطرناک بود تبدیل به یک بحران شد.

تحقیقی که در سپتامبر با مشارکت آزمایشگاه گزارشگری فلسطین، گزارشگران عرب برای روزنامه نگاری تحقیقی و گزارش های فانوس دریایی منتشر کردیم، نشان داد که تأخیر در ایست بازرسی از آن زمان تا کنون بیش از 50 درصد افزایش یافته است. تجزیه و تحلیل ما نشان داد که میانگین مسافران در کرانه باختری اکنون حدود 77 ساعت در سال در مسیرهای دوربرگردان برای اجتناب از ایست بازرسی از دست می دهند. شهرهایی که زمانی سریع و با فاصله 10 دقیقه از همدیگر فاصله داشتند، توسط دروازه‌ها و موانع دیگری که این سفرها را به سفرهای یک ساعته تبدیل می‌کنند، از بین رفته‌اند.

برای رسیدن به تحلیل خود، به جستجوی داده‌هایی در مورد تأخیرهای ایست بازرسی، درباره زمان باز و بسته بودن آنها پرداختیم. هیچ داده رسمی وجود ندارد بنابراین تیم گزارشگر ما به گروه تلگرامی که Hattab ساخته بود نگاه کرد و به‌روزرسانی‌های ناشی از شرایط جاده را حذف کرد تا یک پایگاه داده جامع از نحوه عملکرد پست‌های بازرسی تولید کند. مدت زیادی از اکتبر 2023 نگذشته بود که حطاب ساعت 2 بامداد در حال رانندگی به خانه بود که یک سرباز در یک ایست بازرسی در نزدیکی شهر قلقیلیه او را متوقف کرد و تلفنش را گرفت.

این سرباز حدود 20000 عکسی را که حطاب در گروه ترافیک اطراف پست های بازرسی دریافت کرده بود، مرور کرد. "شما از یک سایت نظامی عکس گرفتید!" سرباز گفت، سپس کنار رفت تا با یک افسر در رادیو خود صحبت کند. سرباز برگشت و به حطاب دستور داد همه چیز را پاک کند. حطاب می‌گوید: «در کمال ساده لوحی شروع به حذف کردم.

او هزاران عکس را پاک کرده بود قبل از اینکه سرباز برگشت و به او گفت که برو. حطاب می‌گوید: «مطمئن می‌شوم که جیپ‌های نظامی را نشان ندهم، یک سرباز را نشان ندهم. حطاب روزنامه را رها کرد و به عنوان نماینده فروش در یک شرکت تجهیزات ساختمانی مشغول به کار شد زیرا هر روز او را در مسیر دیگری قرار می داد. او گفت: هدف من فروش نیست.

"این شرایط جاده است." شهرک نشینان اسرائیلی که در نزدیک به 150 شهرک رسمی و 185 "پستگاه" جدید دیگر که از سال 2023 در کرانه باختری تأسیس شده اند - که همگی بر اساس قوانین بین المللی غیرقانونی هستند - در سال های اخیر به یک تهدید روزانه تبدیل شده اند. در مارس 2025، در تقاطع Yitzhar در مسیر 60، در نزدیکی نابلس، حطاب مشاهده کرد که یک شهرک نشین یک کامیون تحویل دانه قهوه را مستقیما جلوتر از او قطع می کند، خارج می شود و راننده را در وسط جاده مورد ضرب و شتم قرار می دهد. او می‌گوید: «او با مسلحانه جیغ می‌کشید و فحش می‌داد، راننده را می‌زد، او را می‌گرفت، مشت می‌زد و دوباره او را می‌گرفت.

هتاب این به روز رسانی را برای گروه ارسال کرد. در آن سال، کمیسیون استعمار و مقاومت دیوار نزدیک به 5443 حمله شهرک نشینان را ثبت کرد. در هشت ماهه اول سال 2026 حدود 4766 عدد ثبت شده است. در ساعت 4 صبح یک روز ژانویه سال 2025، اخباری در مورد سربازان اسرائیلی در جاده خارج از شهر تولکرم منتشر شد. در 7 سالگی، هیچ کس نمی دانست که آیا آنها هنوز آنجا هستند یا نه، و هیچ کس نمی خواست کسی باشد که متوجه شود. حطاب صبح همان روز از خانه خود در طولکرم به رام الله می رفت. ماشین را روشن کرد.

به جاده‌ای پیچید که مردم درباره‌اش می‌پرسیدند و به آرامی رانندگی کرد و جاده‌ای را که پیش رو داشت تماشا کرد. مسیر روشن بود. او آن را برای گروه ارسال کرد. او می گوید: «به لطف خدا، این بار آسان بود. حطاب، تقریبا از هرکسی اکنون شرط می‌بندد، جاده‌ها را بهتر می‌داند. او می‌گوید: وقتی یک تقاطع بزرگ بسته می‌شود، او می‌تواند بسته‌هایی را که در سراسر یک راهرو پیش‌بینی می‌کند، «مثل دومینو». "به مورچه ها فکر کنید.

راه آنها را با خلال دندان روی زمین مشخص کردی.» حطاب بدون حمایت نهادی و دو فرزند خردسال، گاهی شک می‌کند که آیا می‌تواند به راهش ادامه دهد: «شما قرار است بهترین زندگی را به خانواده خود بدهید، نه اینکه از درآمد پایدار برای یک گروه تلگرامی چشم پوشی کنید». برای او، در حال حاضر بیش از این است. نوآوران دیگری نیز وارد میدان شده اند و برنامه ها و گروه های جدیدی را برای کمک به رانندگان در مدیریت ترافیک راه اندازی کرده اند. به عنوان مثال، در سال 2025، مهندسان کامپیوتر مصعب نویرات و احمد قریب A Ween Rayeh (به کجا می روی؟) راه اندازی کردند.

این یک برنامه کاربردی فلسطینی است که داده ها را جمع آوری می کند تا یک نقشه گرما در زمان واقعی از ترافیک تولید کند. بر اساس شمارش نویرات، این هفتمین تلاش محلی برای ایجاد یک سیستم ناوبری کاربردی در کرانه باختری بود. و مانند تقریبا تمام تلاش‌های دیگر، A Ween Rayeh برای به‌روزرسانی نقشه خود به داده‌های Hattab متکی بود. حطاب می داند آنچه ساخته است چقدر مهم شده است. بنابراین او ادامه می دهد. حطاب می داند که این عملیات باید 10 برابر اندازه باشد. و او می داند که باید بتواند به مجریان غرامت بدهد. اما خودش به عنوان یک داوطلب راهی برای پرداخت به آنها ندارد.

او می گوید: «من نمی توانم بیش از یک تشکر از آنها بکنم. حطاب آن را وظیفه خود می داند. "میدونی چطور یک راننده تاکسی در ماشین با خودش روح داره و باید با احتیاط رانندگی کنه؟ همین اصل." اشتباهات اتفاق می افتد، هیچ کس نمی تواند هر به روز رسانی را در زمان واقعی تأیید کند. او می‌گوید: «در نهایت، آیا ما در این کشور با مسئولیت خودمان زندگی نمی‌کنیم؟»