مرکز ثقل جدید در اروپا

هفته گذشته، نخست وزیر دونالد تاسک اعلام کرد که لهستان یک اقدام تحریک آمیز روسیه را در امتداد مرز خود با منطقه کالینینگراد مسکو خنثی کرده است. این قسمت واقعیت بزرگتری را نشان می دهد: خط مقدم امنیت اروپا از اروپای مرکزی می گذرد و مرکز ثقل قاره تغییر کرده است. کشورهای اروپای مرکزی و شمالی در حال تبدیل شدن به ستون فقرات اقتصادی اروپا و به طور فزاینده نظامی آن هستند.

آنها یک فضای استراتژیک را اشغال می کنند که هم نقطه کانونی فشار روسیه و هم هدف نفوذ چین است. از آنجایی که مراکز سنتی قدرت سیاسی و اقتصادی اروپای غربی با فشارهای داخلی و بی ثباتی سیاسی دست و پنجه نرم می کنند، کشورهای اروپای مرکزی و شمالی نقش بیشتری در رشد، نوسازی صنعتی و دفاع قاره بر عهده می گیرند. این منطقه خانه برخی از سریع ترین اقتصادهای اتحادیه اروپا در حال رشد است.

در سال 2025، تولید ناخالص داخلی لهستان 3.6 درصد، لیتوانی 2.9 درصد و جمهوری چک 2.6 درصد رشد کرد. موتور صنعتی آلمان که به دلیل هزینه های بالای انرژی و رقابت چینی تضعیف شده است، همچنان بزرگترین و مهمترین پایگاه اقتصادی و تولیدی اروپا است. اما مراکز صنعتی تاسیس شده آن به طور فزاینده ای با ظرفیت در سراسر جمهوری چک، استونی، لیتوانی، لهستان و اسلواکی تکمیل می شود. این کشورها اخیرا از نظر سرانه تولدهای جدید بنگاه‌های صنعتی بهتر عمل کرده‌اند.

قدرت صنعتی اروپا به سمت شرق در حال گسترش است. این منطقه همچنین یک مرکز نوآوری در حال ظهور است. هزینه های عملیاتی مقرون به صرفه، استعدادهای بسیار ماهر و مؤسسات تحقیقاتی قوی به اکوسیستم های کارآفرینی در پراگ، ریگا، تالین و ورشو دامن زده است. ادغام بهتر این نقاط قوت صنعتی و فناوری می‌تواند زنجیره‌های تامین امن‌تر اروپایی و فرصت‌های قابل توجهی برای ایالات متحده ایجاد کند. کریدور یکپارچه فناوری-صنعتی پر رونق در اروپای مرکزی سرمایه‌گذاری آمریکایی را جذب می‌کند و مشارکت‌هایی را برای ایالات متحده ایجاد می‌کند.

شرکت ها و تقویت موتور اقتصادی فراآتلانتیک. تحقق این پتانسیل به انرژی ایمن و مقرون به صرفه نیاز دارد. از زمان تهاجم تمام عیار روسیه به اوکراین، اروپا هزینه های وابستگی به هیدروکربن های روسیه را آموخته است. تنوع بخشیدن به منابع انرژی و گسترش اتصالات، خطوط لوله و ظرفیت ذخیره سازی به اروپا ابزاری می دهد تا در نهایت وابستگی باقیمانده خود به انرژی روسیه را از بین ببرد. اما اروپا باید از جایگزینی یک آسیب‌پذیری استراتژیک با آسیب‌پذیری دیگر اجتناب کند. تسلط چین بر زنجیره‌های تامین فناوری سبز یک چالش مهم است.

ایالات متحده می تواند به حل آن کمک کند. فراتر از صادرات گاز طبیعی مایع، شرکت‌های آمریکایی می‌توانند با همتایان اروپایی خود در زمینه فناوری هسته‌ای غیرنظامی، از جمله راکتورهای کوچک مدولار، نوسازی شبکه برق و تلاش‌ها برای تنوع بخشیدن به زنجیره‌های تامین فناوری سبز از چین، شریک شوند. از نظر نظامی، اروپای مرکزی در حال تبدیل شدن به یک ستون اساسی ناتو است. لهستان پس از ایالات متحده و ترکیه، سومین ارتش بزرگ اتحاد را در اختیار دارد.

این منطقه همچنین در سرمایه گذاری دفاعی پیشرو است. لیتوانی، استونی و لهستان که به ترتیب 5.33 درصد، 5.10 درصد و 4.68 درصد از تولید ناخالص داخلی را سرمایه گذاری می کنند، به معیار بلندپروازانه هزینه دفاعی اتحاد که در نشست لاهه ناتو به تصویب رسید نزدیک شده اند یا در حال حاضر از آن فراتر رفته اند. دگرگونی آلمان نیز به همان اندازه پیامد دارد.

در مسیر صرف 147 میلیارد دلار برای دفاع در سال 2026، بودجه دفاعی آلمان در سال جاری از مجموع بودجه دفاعی 2022 فرانسه، آلمان و ایتالیا بیشتر خواهد شد. برلین هدف بلندپروازانه ای را برای توسعه بوندسوره به قوی ترین ارتش متعارف اروپا تعیین کرده است. در آوریل، بوریس پیستوریوس، وزیر دفاع، برنامه‌هایی را برای گسترش ارتش آلمان به 460000 نفر تا سال 2039 تشریح کرد. در صورت تحقق، توسعه نظامی آلمان و لهستان یک هسته دفاعی متعارف قدرتمند در قلب ناتو ایجاد می‌کند. اما قدرت نظامی به چیزی بیش از هزینه ها و تعداد نیروها بستگی دارد.

همانطور که شیام سانکار، مدیر ارشد فنی Palantir در یک فروم عمومی در ماه گذشته مشاهده کرد: "بازدارندگی شما هرگز ذخیره شما نبود... این توانایی شما برای ایجاد انبار بود." ظرفیت صنعتی و توانایی اروپای مرکزی برای افزایش تولید برای بازدارندگی و در صورت لزوم دفاع در برابر تجاوز روسیه حیاتی خواهد بود. فراتر از تجدید قابلیت های نظامی، زیرساخت های اروپای مرکزی و شمالی نیز برای دفاع جمعی حیاتی است.

این منطقه دارای عمق استراتژیک است و محل انبارهای کلیدی، کریدورهای لجستیکی و مناطق استقرار است که می تواند در درگیری آینده با روسیه تعیین کننده باشد. جغرافیای اروپا حکم می‌کند که زیرساخت‌ها در مکان‌هایی مانند جمهوری چک، آلمان و لهستان نقش مهمی در هر جنگ آینده خواهند داشت. هیچ بحثی درباره معماری امنیتی اروپا بدون اوکراین کامل نیست. حاکمیت، تمامیت ارضی و ادغام موفقیت آمیز آن در ساختارهای اقتصادی و امنیتی اروپا برای یک آینده امن ترانس آتلانتیک ضروری است.

در مقابل، شکست اوکراین به شدت آن را تضعیف خواهد کرد. شریان هایی که در حال حاضر اوکراین را به این منطقه متصل می کنند، پتانسیل زیادی برای بلوغ و گسترش دارند. روابط رو به رشد با اوکراین، به ویژه ظرفیت صنعتی دفاعی این کشور، می تواند به هسته اصلی قدرت اقتصادی و نظامی اروپا انرژی بیشتری بخشد. در مواجهه با چالش‌های حاد ناشی از یک محور اقتدارگرا و منابع محدود فزاینده، ایالات متحده باید تشخیص دهد که امنیت آینده آن تا حد زیادی بستگی به در نظر گرفتن قدرت و ظرفیت‌های تولیدی متحدانش در محاسبات استراتژیک خود دارد.

nbsp; هیچ کجا این مهمتر از اروپای مرکزی نیست. جغرافیا، جمعیت، نوآوری های فناوری، پایگاه صنعتی و قابلیت های نظامی رو به گسترش آن، آن را به ستونی ضروری از تعامل آمریکا در اروپا تبدیل کرده است. دشمنان ما نیز اهمیت منطقه را درک می کنند. این منطقه هدف اصلی حملات مداوم روسیه در منطقه خاکستری و جنگ اطلاعاتی است، در حالی که پکن با جدیت برای تضعیف روابط خود با ایالات متحده تلاش کرده است. قلب اروپا به عنوان معمار اصلی آینده این قاره در حال ظهور است. واشنگتن باید مطابق با آن رفتار کند. دا

نیل کوچیس کارشناس ارشد مرکز اروپا و اوراسیا در موسسه هادسون است.