مشکل حسبرا اسرائیل چیزی است که از گفتن خودداری می کند - نظر

تقریبا همه احزاب سیاسی و مؤسسه‌های تحقیقاتی مخالف دولت فعلی، حسن‌برا (دیپلماسی عمومی) را به‌عنوان یک اولویت حیاتی در آینده و به‌عنوان دلیلی برای برکناری نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو معرفی می‌کنند. اما بیشتر سیاستمداران و تحلیل‌گرانی که در این مورد حرف می‌زنند، نتوانسته‌اند پیام‌های سختی را ترسیم کنند، زیرا موضع‌گیری‌های اخیر باید به طور گسترده‌ای ضعیف‌تر از اسرائیل شود. بنابراین، یا قادر به تشخیص نیاز به انجام آن نیستند. چند مثال: دکتر MK سابق.

عینات ویلف که سومین فهرست کنست حزب ذخیره-اقتصادی است، خواستار گسترش گسترده منابع وزارت خارجه برای مبارزه با روایات ضد اسرائیل در خارج از کشور است، فراتر از 500 میلیون NIS که گیدئون ساعار وزیر امور خارجه هوشمندانه سرمایه‌گذاری کرده است. تصمیم گیری. او ایجاد یک مرکز اطلاعاتی و اطلاعاتی متمرکز برای تلاش های هسباره و استفاده از ابزارهای دیپلماتیک، قانونی و اقتصادی علیه حامیان تروریسم را پیشنهاد می کند. او خواستار است.

این است که اسرائیل در دیپلماسی عمومی از موضع واکنشی به موضع «پیشگیرانه» تغییر می‌کند، جایی که اسرائیل به جای پاسخ دادن به انتقادات و اتهامات، بحث‌های بین‌المللی را شکل می‌دهد. اما آنچه ویلف نمی‌گوید محتوای این حسباره است. او به صراحت انقلاب لازم را در پیام‌های اسرائیل بیان نمی‌کند: پیام قاطعانه که با موضع استراتژیک و دفاعی جدید اسرائیل تجاوزکارانه مطابقت دارد، و پیام‌هایی که ایمان یهودیان را به زرادخانه دیپلماتیک اسرائیل باز می‌گرداند.

پنینا شارویت باروخ، رئیس سابق دپارتمان حقوق بین‌الملل ارتش اسرائیل و محقق ارشد INSS، پیشنهادی 24 صفحه‌ای برای احیای جایگاه بین‌المللی اسرائیل ارائه کرده است. این پیشنهاد خواستار «ایجاد قابلیت‌های حرفه‌ای، واقعی و قانونی برای رسیدگی به اتهامات، سوگیری‌های نهادی، و کمپین‌ها علیه اسرائیل» است که «سیاست‌های متفاوت، مخاطبان و مخاطبان» را نیز متقاعد می‌کند. تمام رویکردهای درستی که من در این صفحات از آنها دفاع کرده ام. اما او همچنین از گاز گرفتن گلوله خودداری می کند، که اذعان می کند که دیپلماسی عمومی مبتنی بر حمایت است.

راه حل موسوم به "راه حل دو دولتی" دستور العملی برای ادامه شکست اسرائیل است. در عوض، او به اشتباه خواستار تجدید "ارائه یک افق دیپلماتیک معتبر"، رمزی برای کشور فلسطین است - گویی هیچ چیز در دنیای دیپلماتیک و دفاعی اسرائیل از زمان فروپاشی کامل توافق اسلو توسط توافق‌نامه اسلو، AT2، و از زمان انعقاد انبوه در اکتبر2، AT2، تغییر نکرده است. واقعیت این است که 25 سال دیپلماسی دوران اسلو و رساله های حسبره جواب نداده است.

این به سادگی برای توضیح معضلات امنیتی اسرائیل یا تأکید بر سخاوت دیپلماتیک گذشته و بالقوه آینده اسرائیل در قبال فلسطینی ها کافی نیست. سه موضوع اضافی مورد نیاز است. تغییرات مورد نیاز برای دیپلماسی عمومی اسرائیل. در گذشته، موضوعات «سکولار» غالب بوده است - نیازهای امنیتی اسرائیل و بزرگ‌دلی دیپلماتیک. این به این دلیل بود که پیام‌های سکولار برای رهبران و دیپلمات‌های سکولار اسرائیل راحت‌تر بود، و آنها همچنین فکر می‌کردند که این پیام‌ها برای رهبران خارجی و یهودیان بسیار مرتبط است.

این روزها، با توجه به حمله ایدئولوژیک به یهودیت و صهیونیسم که زیربنای فلسطینی گری خشن و همسفران «مترقی» آن است، این باید تغییر کند. همه ما باید بر روایتی پافشاری کنیم که حقوق غیرقابل انکار و بومی یهودیان را در اسرائیل - از جمله در اورشلیم و ساماری ها در اسرائیل و ساماری ها صحبت می کنند. اتحاد مجدد ایمان، مردم و سرزمین.

یهودیان خارج از کشور نیز باید بدانند که در هیچ تلاشی برای حمایت از اسرائیل نمی‌توان از هویت‌ها و ادعاهای اصلی یهودی در سرزمین اسرائیل فرار کرد. در واقع، در بازدیدهای مکرر از دبی و ابوظبی، متوجه شدم که اعراب شهری مانند اماراتی‌ها به اسرائیلی‌ها به دلیل وفاداری به سنت یهودی، اعتقاد آنها به قدرت تاریخ یهودی، هویت ملی منحصربه‌فرد، وفاداری آنها به امارات احترام می‌گذارند. از آنچه که ما گاهی اوقات خودمان انجام می دهیم، این لنگرهای هویت بزرگترین منبع قدرت و اصالت هستند.

پیام های اسرائیل باید قدرت اسرائیل را تایید کند و بیان کند که چگونه از این قدرت به طور موجه و عاقلانه برای مبارزه با ایران، جهادگرایی اسلامی، و نابودی اسرائیل علیه فلسطینی ها استفاده می شود. واقعیت این است که اسرائیل با قدرت نظامی گسترده ای عمل می کند. به دنبال بازگرداندن سلطه و بازدارندگی خود در سراسر مرزهای خود، و همچنین در یهودیه و سامره، و با این حال با قدرت بیشتری عمل خواهد کرد.

h غزه، لبنان و سوریه به دلایل امنیتی، بدون عذرخواهی. مطمئنا سرنگونی‌های شدیدتر از همیشه ایران و حماس نیز در راه است. البته، این یک چالش بزرگ برای حامیان اسرائیل است، اما هیچ راهی برای جلوگیری از خشونت اسرائیل وجود ندارد. این چالش باید سرکش و تزلزل ناپذیر باشد. ضرب المثل معروف دیوید بن گوریون در مورد دوران مسیحایی که شیر با بره دراز می کشد (بر اساس آیزایا) مناسب است. بن گوریون گفت: «این عالی خواهد بود، تا زمانی که اسرائیل شیر است!» حامیان اسرائیل نمی توانند از قدرت نظامی اسرائیل خجالت بکشند.

آنها باید دلایلی را بیان کنند که چرا اسرائیل باید «شیر» باشد و از نیروی کوبنده برای از بین بردن دشمنان و دفاع از میهن خود استفاده کند. هیچ عذرخواهی یا دلهره‌ای در مورد قدرت اسرائیل موقعیت اسرائیل را بهبود نمی‌بخشد. برعکس، می‌توان با شفاف‌سازی خطوط قرمز اسرائیل و تسلیم به موضع دفاعی سخت‌گیرانه اجتناب‌ناپذیر اسرائیل، حس عمیقی از صداقت را منتقل کرد. مردم مجبورند به آن احترام بگذارند، حتی اگر در سخت‌ترین و شگفت‌انگیزترین نیازهای TRDHI اسرائیل سهیم نباشند.

در سیاست و دیپلماسی عمومی اسرائیل، واقع‌گرایی و حقیقت‌گویی را دوباره به پویایی جهانی وارد می‌کند. این به معنای بیش از بیان اساسی حقوق عمیق تاریخی و ملی یهودیان در اورشلیم و در «سرزمین‌های اشغالی» نام‌گذاری اشتباه است. و بیش از اعلام بی شرمانه عزم اسرائیل برای شکست قاطعانه همه دشمنان. این به معنای بیش از توقف درخواست برای همدردی جهانی است زیرا ما توسط حماس قتل عام شدیم، و بیش از مبارزه با مدرن.

افتراهای خونی مانند نسل‌کشی و اتهامات جنایت جنگی با حقایق متقابل و شکایت‌های تهاجمی. این به معنای توضیح این است که چرا مفهوم دو کشور به حالت تعلیق درآمده است و چرا فلسطینی‌ها لیاقت ندارند و نمی‌توان آنها را به دولت خود اعتماد کرد - اگر این کار را انجام دادند یا توانستند. پارادایم "همه می دانند که باید چه باشد" که تصور می کرد دو کشور دموکراتیک پس از عقب نشینی حداکثری اسرائیل در کنار یکدیگر زندگی مسالمت آمیز داشتند.

توجه به نیازهای امنیتی اسرائیل و ادعاهای ملی-تاریخی؛ فرمول بی اعتباری که شامل ریشه کن کردن شهرک ها، عقب نشینی از بیشتر مناطق یهودیه و سامره و تقسیم بیت المقدس است. جهادگرایی مورد حمایت ایران و طردگرایی الهام گرفته از حماس، جنبش ملی فلسطین را کاملا آلوده کرده و چنین پیشنهادهایی را ارائه کرده است. (واقعا، برنامه های آموزشی نازی زدایی) که در مورد فلسطینیان در این نسل بسیار واقع بینانه است. شاید تحت حاکمیت بلندمدت و نیروهای نظامی اسرائیل

و تنها در این صورت است که ممکن است فلسطینیان از آموزه های زهرآگین و الهیات ویرانگر که بر جامعه و سیاست آنها غلبه کرده رهایی یابند. آنگاه ممکن است با همکاری اسرائیل آرامش و راه حلی بیابند. البته گفتن صراحتا این چیزها از نظر سیاسی نادرست است. اما این مبنای اجباری برای سیاست اصیل اسرائیل و دیپلماسی عمومی با هر شانسی برای موفقیت است. اسرائیل نمی‌تواند تحریم‌ها و تحریم‌ها را با تحمیل سیاست دفاعی خود منحرف کند. هیچ چیز

کمتر جسورانه زنگ خواهد زد. این نویسنده یکی از مدیران ارشد مؤسسه امنیت ملی و استراتژی صهیونیستی Misgav مستقر در اورشلیم است. نظراتی که در اینجا بیان می شود، نظر اوست. ستون های دیپلماتیک، دفاعی، سیاسی و جهان یهودی او در 30 سال گذشته در سایت davidmweinberg.com است.