"مشکوک نشت کابین": فضانورد آرتمیس دوم نشان می دهد که چگونه یک هشدار تقریبا ماموریت حماسی ماه ناسا را ​​از مسیر خارج کرد

تنریف، جزایر قناری - فضانوردان آرتمیس II ناسا تنها چند دقیقه با سوختگی حیاتی موتور فاصله داشتند که آنها را به سمت ماه می‌فرستاد که یک هشدار غیرمنتظره نشت کابین تهدید به تغییر مسیر ماموریت تاریخی آنها شد.

ویکتور گلاور خلبان آرتمیس دوم در جریان گفتگوی 18 اکتبر با فضانورد سابق کانادایی کریس هادفیلد در جشنواره Starmus VIII در تنریف گفت: "اگر پنج دقیقه بعد این اتفاق می افتاد، ممکن بود ما نمی توانستیم آن سوختگی را داشته باشیم."

این حادثه در 2 آوریل، دومین روز از ماموریت آرتمیس II، زمانی رخ داد که فضاپیمای اوریون فضانوردان پس از طی مسافت 38000 مایلی (61000 کیلومتری) به سمت زمین برگشت. اوریون در حال تکمیل یک مدار بسیار بیضوی به دور زمین بود و به خدمه و کنترل ماموریت این فرصت را می داد تا سیستم های کپسول را قبل از انجام سفر به ماه آزمایش کنند. شکارچی اکنون به نزدیکترین نقطه خود به سیاره ما نزدیک می شد، تقریبا 100 مایل (160 کیلومتر) بالاتر از سطح، پیش از سوختگی بسیار مهم تزریق فراقمری (TLI) که فضانوردان را به سمت ماه می فرستاد.

گلاور با اشاره به متخصص ماموریت آرتمیس ۲، جرمی هنسن از آژانس فضایی کانادا، یادآور شد: «جرمی از پنجره به بیرون نگاه می‌کند و می‌گوید: «فکر می‌کنم ما می‌خواهیم به وسط زمین بیفتیم.» چون خیلی پایین می آمدیم.»

این رویکرد نزدیک چالش‌های بیشتری را به همراه داشت، زیرا جبار از منطقه‌ای پر از زباله‌های مداری و ماهواره‌ها عبور کرد.

گلاور توضیح داد: «تراکم اشیا از جایی که ما هستیم بالا می‌رود و همچنین تشعشعات افزایش می‌یابد.

در این نقطه خاص در ماموریت بود که اوریون اخطاری را صادر کرد که نشان دهنده نشت احتمالی کابین بود، حدود 15 دقیقه قبل از سوختگی مهم TLI.

گلاور گفت: «بنابراین، تعیین واقعی بودن یا نبودن آن کار بزرگی بود.

خدمه و کنترل ماموریت با یک سوال حیاتی روبرو شدند: آیا ادامه حرکت به سمت ماه بی خطر بود یا باید مانور برنامه ریزی شده را رها می کردند و ماموریت را بسیار کوتاه می کردند؟ آیا می‌خواهیم یک TLI انجام دهیم و بسوزانیم تا به ماه برویم، یا لباس‌های فضایی‌مان را می‌پوشیم تا همین الان برای بازگشت به زمین آماده شویم؟» گلاور به یاد آورد.

زمان به ویژه بحرانی بود. سوزاندن TLI برای بیرون راندن جبار از مدار زمین و به مسیر حرکت خود در اطراف ماه طراحی شده بود و اولین باری است که فضانوردان از زمان آپولو به سمت نزدیکترین همسایه زمین حرکت کردند.

ماه، که در 6 آوریل 2026 در طی یک خورشید گرفتگی با نور پس زمینه خورشید دیده می شود، توسط یکی از دوربین های بال های آرایه خورشیدی فضاپیمای Orion ثبت شده است. (اعتبار تصویر: ناسا) خوشبختانه، همانطور که جاد فریلینگ، مدیر پرواز ناسا در جریان یک جلسه توجیهی رسانه ای در 2 آوریل به ما گفت، این هشدار یک هشدار نادرست بود.

بنابراین آرتمیس دوم مجوز دریافت کرد. اوریون موتور اصلی خود را به مدت تقریبا پنج دقیقه و 50 ثانیه روشن کرد و چهار فضانورد را با موفقیت در سفر خود به دور ماه قرار داد.

گلاور به یاد می آورد: "ما در حال تماشای شمارش معکوس تایمر هستیم، سرعت ها بالا می روند و اعداد سرخابی و سبز با هم جمع می شوند."

"همه چیز در حال پیگیری است. به نظر خوب است."

طولی نکشید که خدمه از گیره گرانشی زمین رها شدند و با سرعتی در حدود 24500 مایل در ساعت (39430 کیلومتر در ساعت) به سمت ماه پرتاب شدند. با وجود لحظات پرتنش قبل از سوختگی، آرتمیس دوم به تاریخ سازی ادامه داد. فضانوردان ناسا رید وایزمن (فرمانده ماموریت)، گلاور (خلبان) و کریستینا کخ (متخصص ماموریت)، به همراه هانسن، دورتر از هر انسان قبلی از زمین سفر کردند و در طول سفر خود به دور ماه به حداکثر فاصله 252756 مایلی (406771 کیلومتری) رسیدند.

این چهار فضانورد در 10 آوریل به سلامت به زمین بازگشتند و پس از نزدیک به 10 روز در فضا در اقیانوس آرام در سواحل سن دیگو پرتاب شدند.