[مصاحبه] چرا پوتین به انتخابات اذیت می‌کند در حالی که همه می‌دانند که این انتخابات ساختگی است؟ کارشناس روسیه درباره رای گیری آخر هفته - و چگونگی تشدید جنگ توضیح می دهد

هیچ حزب منتقد جنگ روسیه با اوکراین در انتخابات پارلمانی روسیه که برای چندین دهه نه آزاد و نه عادلانه بوده است، حضور ندارد. تنها احزاب حامی ولادیمیر پوتین و عملیات نظامی به اصطلاح ویژه وی مجاز به شرکت در انتخاباتی هستند که از امروز تا یکشنبه (20 سپتامبر) برگزار می شود.

روس‌های معمولی عواقب جنگ با اوکراین را احساس می‌کنند، بنابراین انتخابات دوما، مجلس سفلی پارلمان روسیه، آزمون مهمی برای تسلط پوتین بر قدرت در روسیه است.

فیلیپ شرف، کارشناس چک در مورد روسیه، چگونگی شکل‌دهی جنگ به مبارزات انتخاباتی را توضیح می‌دهد. او در صحبت با Denník N، نشریه خواهر ما، این موضوع را پوشش می دهد:

چرا کرملین به خود زحمت می دهد که این انتخابات ساختگی را برگزار کند.

نتیجه ایده آل آرا برای پوتین.

یک جناح در حال ظهور از جانبازان جنگ ملی گرا در دوما.

چگونه نتایج انتخابات ممکن است تجاوز روسیه در اروپا را تشدید کند.

نامزدهای پارلمان روسیه به شدت مورد بررسی قرار می گیرند تا اطمینان حاصل شود که منتقدان پوتین سرپا نمی مانند. روس های ضد جنگ به چه کسی می توانند رای دهند؟

روس هایی که مخالف جنگ هستند، نامزدهای کمی دارند که بتوانند به آنها رای دهند. آنها می توانند به اپوزیسیون به اصطلاح سیستمی رای دهند. اما این احزاب یا از جنگ حمایت می‌کنند یا مجبور به حمایت از آن هستند - ایده‌آل نیست.

گزینه دیگر این است که در رای گیری حاضر نشوید. این امر مشارکت رای دهندگان را که کرملین امیدوار است بالا باشد تا اعتبار بیشتری به آن بدهد، ناراحت می کند.

رای دهندگان نیز ممکن است یک رای سفید به صندوق بیندازند، اما این یک شکل اعتراض تا حدی بی دندان است. این امر سهم آرای روسیه متحد یا سایر احزاب سیستمی را کاهش نمی دهد و آمار نشان می دهد که آنها در انتخابات شرکت کردند - خبر خوبی برای کرملین.

بنابراین روس های ضد جنگ گزینه های کمی دارند. آنها می‌توانستند در خیابان‌ها اعتراض کنند یا نظرات خود را به صورت آنلاین بیان کنند، اما این سؤال پیش می‌آید که واقعا چقدر مؤثر است و با چه عواقبی مواجه می‌شوند.

برخی پیشنهاد کرده‌اند که روس‌ها باید برگه‌های رای را به خانه ببرند تا از گم شدن آنها در صندوق‌های رای مطمئن شوند. برخی دیگر می گویند روی برگه های رای پیام های ضد جنگ بنویسید. آیا این تاثیری خواهد داشت؟

در تصویر گسترده تر از انتخابات پارلمانی روسیه، چنین ژست هایی اعمالی ناامیدکننده است. آنها هیچ نقشی فراتر از داستان های شخصی ندارند، که البته رسانه های غربی ممکن است آن را بازی کنند، اما در عمل هیچ تاثیری بر نتایج انتخابات یا رژیم پوتین ندارند.

ادامه مطلب

در حالی که بروکسل در نظر دارد لیست سیاه سخت تری را در نظر بگیرد، آبراموویچ الیگارش ارشد روسیه سومین دعوای حقوقی اتحادیه اروپا را شکست داد.

یابلوکو، تنها حزب منتقد جنگ، از مسابقه منع شد. آیا این به دلیل موضع آنها در مورد جنگ بود؟

حزب یابلوکو حتی مستقیما علیه جنگ صحبت نکرد زیرا عملا در چارچوب روسیه خیانت تلقی می شود. آنها فقط از طریق برخی از نمایندگان آن اشاره کردند که ممکن است زمان صلح فرا رسیده باشد، زیرا جنگ دیگر معنی ندارد. و با وجود اینکه آنقدر ترسو با جنگ مخالفت کرد، اما آنها را شکست‌طلب معرفی کردند.

این حزب دقیقا به این دلیل که پوتین به اجماع مطلق در مورد سیاست خارجی نیاز دارد، منع شد. کرملین می‌گوید که در حال راه‌اندازی یک جنگ دفاعی است و باید آن را تا پیروزی ببیند. یابلوکو حتی زیر سوال بردن این موضوع کافی بود تا برچسب تند "اپوزیسیون غیر سیستمی" را دریافت کند.

روسیه برای مدت طولانی انتخابات آزاد و عادلانه برگزار نکرده است. آیا سرکوب در این انتخابات متفاوت خواهد بود؟

موضوع آنقدر در مورد سرکوب در جریان انتخابات نیست، بلکه در مورد عملکرد سیستمی است که در دو دهه و نیم گذشته ساخته شده است. این یک سیستم "دموکراسی مدیریت شده" است، بدون جایی برای مخالف گرایی. پس از این نظر انتخابات هم همینطور خواهد بود.

اما از جنبه های دیگر متفاوت خواهند بود.

رای گیری اکنون در سرزمین های تازه اشغال شده (الحاق شده) انجام خواهد شد که یک آزمون لجستیکی بزرگ برای کرملین است. در صورت موفقیت، «خونتای فاشیستی» در اوکراین از سازماندهی انتخابات سر باز می زند، اما روسیه این کار را کرد.

علاوه بر این، جنگ به قدری طول کشیده است که سیاست را به جمعیتی کشانده است که قبلا غیرسیاسی بودند. این از طریق حملات نظامی و کهنه سربازان بازگشته دیده می شود که اکنون بخش قابل توجهی از نخبگان در حال ظهور روسیه را تشکیل می دهند.

به نظر می رسد جنگ موضوعی ممنوع است، اما آیا به هر حال جنگ روسیه این کارزار را شکل داده است؟

قطعا. سیاست افرادی را پیدا کرده است که هرگز به آن علاقه ای نشان نداده اند و بخشی از اجماع پوتینیست ها بوده اند (یعنی در ازای ثبات و رفاه فزاینده از سیاست دور ماندند). این مختل شد.

تعداد زیادی از کهنه سربازان، نخبگان نوظهور در جامعه روسیه، برای دوما ایستاده اند. آنها ملی گرا و اغلب رادیکال تر از خود پوتین هستند. این جناح جدید رهبر روسیه را به گوشه ای می راند و امیدها برای سازش با اوکراین را کاهش می دهد. به طرز متناقضی، ورود کهنه سربازان، روایت شوونیستی کرملین را تقویت می کند و اتاق حرکت محدود رئیس جمهور را محدود می کند.

ادامه مطلب

بحران مالی اوکراین معضل تلخ اروپا در مورد دارایی های مسدود شده روسیه را احیا می کند

پوتین با ایفای نقش عملی در این کمپین، انتظارات را زیر پا گذاشت. آیا این نشان می دهد که او عصبی است و در موقعیت خود کاملا مطمئن نیست؟

پوتین هرگز عضو حزب روسیه واحد نبوده و همیشه به دنبال این بوده که خود را فراتر از سیاست حزبی نشان دهد، اما حمایت خود را از "حزب قدرت" نیز پنهان نکرده است.

او به طرز چشمگیری وارد این کارزار انتخاباتی شد. او به مسائل تکنوکراتیک، مالی یا اجتماعی نپرداخته است، اما در عوض یک «فراتروایت» را بازی می‌کند که معتقد است روسیه از خود در برابر غرب بدخواه دفاع می‌کند، توسط دیگران خیانت می‌شود اما هرگز به زانو در نخواهد آمد و تا پیروزی خواهد جنگید. او این بعد وجودی را در انتخابات معمولی و فنی وارد کرد که سیاستمداران روسیه متحد به رهبری دیمیتری مدودف بلافاصله شروع به تکرار آن کردند.

آیا مردم عادی روسیه برای رای دادن اذیت می شوند؟

جمعیت روسیه آنقدر زیاد و متنوع است که تعمیم گسترده ای امکان پذیر نیست، اما می توانیم دو روند اصلی را مشاهده کنیم. از آنجایی که سیاست مستقیما به سراغ مردم آمده است و کرملین بر وخامت اوضاع تأکید می کند، بخشی از جامعه می خواهد درگیر شود، همبستگی نشان دهد و از رژیم حمایت کند. با این حال، بخش دیگری خسته، ناامید و احساس ناتوانی می کند - نمی خواهد رای دهد یا نمی داند به چه کسی رای دهد. این وضعیت جامعه روسیه را دو قطبی می کند که یک جناح میهن پرست و دیگری بی تفاوت و از دست دادن چه کاری باید بکنند.

چه کسی ایستاده است؟ آیا مخالفت معتبری وجود دارد؟

احزاب به طور هدفمند و عامدانه طیف کامل سیاسی متعارف را پوشش می دهند، از کمونیست ها در چپ، تا روسیه متحد در مرکز، و احزاب راست محافظه کار مانند روسیه عادل و حزب لیبرال دموکرات روسیه (LDPR).

این سیستم به گونه ای طراحی شده است که هر رأی دهنده بتواند حزب مناسبی را پیدا کند. اما رقابت سیاسی تنها مکانی برای مسائل «ایمن» است. در مورد موضوعات راهبردی عمده، اجماع از پیش تحمیلی وجود دارد.

آیا جنگ و خدمت اجباری در کمپین رسمی روسیه متحد حضور داشته است؟

اصلا به سختی. این یک موضوع بسیار سمی است که بخش بزرگی از جامعه روسیه از آن می ترسد. روسیه متحد برنامه انتخاباتی خود را به طرز عجیبی در مرحله دوم مبارزات انتخاباتی، کمتر از یک ماه قبل از انتخابات، رونمایی کرد. تا آن زمان، کمپین تقریبا فاقد محتوا بود، زیرا هیچ کس این برنامه را ندیده بود.

بحث بسیج اجباری حتی در مرحله پایانی به سختی مطرح می شود. هیچ یک از سیاستمداران روسیه متحد جرأت نمی کند ادعا کند که سربازی اجباری اتفاق نمی افتد - این یک دروغ است، زیرا این سیاستمداران در مورد آن تصمیم نمی گیرند. در عین حال، هیچ کس نمی تواند بگوید که این اتفاق خواهد افتاد، زیرا این امر بسیار نامطلوب خواهد بود.

در گذشته رای دادن به کمونیست ها به عنوان یک رای اعتراضی تلقی می شد. آنها چگونه به این انتخابات نزدیک شده اند؟

این مقاله ادامه دارد، اما نسخه کامل فقط برای مشترکین EUobserver.com در دسترس است. از account.euobserver.com/membership دیدن کنید