مطالعه جدید تاریخچه ژنتیکی - و آینده احتمالی - چهار نوک شاخ آسیایی را نشان می دهد

نیکیل سریکاندان از Mongabay هند گزارش می دهد که محققان هندی ژنوم مرجع برای چهار گونه در معرض خطر نوک شاخ آسیایی تولید کرده اند. دانشمندان بنیاد حفاظت از طبیعت (NCF) در مایسور و مرکز زیست شناسی سلولی و مولکولی CSIR (CCMB) در حیدرآباد ژنوم های با کیفیت بالا را برای گونه های نوک شاخ آسیایی در معرض تهدید از جمله نوک شاخدار بزرگ (Buceros bicornis)، و (Rufous-palabarcened) گردآوری کردند. نوک شاخدار (Anthracoceros coronatus) و نوک شاخدار (Rhyticeros undulatus).

قبل از این مطالعه، اطلاعات کل ژنوم تنها برای دو گونه از 32 گونه نوک شاخدار آسیایی در دسترس بود. تیم تحقیقاتی از دو نوع توالی ژنتیکی برای ایجاد نقشه های ژنتیکی برای هر یک از گونه ها استفاده کرد. توالی خوانی کوتاه و بلند مدت DNA به محققان کمک کرد تا خطاها را به حداقل برسانند. پوجا پاوار، نویسنده مسئول این مطالعه و محقق دکترا در NCF گفت: «ژنوم ساختار ژنتیکی کامل یک موجود زنده است، [و] ژنوم مرجع یک ژنوم پایه برای یک گونه خاص است.

پاوار گفت که ابزارهای ژنومی به دانشمندان اجازه می دهد تا تاریخچه گونه ها را در سراسر منطقه و در طول زمان بررسی کنند. من می‌توانم به گذشته برگردم، به زمانی که این گونه منشا گرفته یا از گونه‌های خواهرش جدا شده است، و [تحقیقم] را به گات‌های غربی یا شمال شرقی هند محدود نکنم.» این تیم از مدل‌سازی آماری برای ردیابی تغییرات در جمعیت‌های نوک شاخدار در طول زمان استفاده کرد و کشف کرد که بی‌ثباتی آب و هوایی در دوران پلیستوسن (2.5 میلیون تا 11000 سال پیش) اندازه جمعیت مؤثر هر چهار گونه را کاهش داد.

در میان آن‌ها، حنجره‌ای که به‌طور گسترده توزیع می‌شود، جمعیت مؤثرتری نسبت به سایرین داشت… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.