مطالعه جدید شکاف هایی را در مدیریت انگل گاومیش کوهان دار امریکایی نشان می دهد

ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

انگل‌های گوارشی می‌توانند باعث مشکلات جدی سلامتی در گاومیش کوهان دار آمریکای شمالی شوند، اما داروهایی که تولیدکنندگان برای کنترل آن‌ها به آن‌ها تکیه می‌کنند، در صورت استفاده مکرر یا بدون اطلاع از اینکه کدام حیوانات واقعا نیاز به درمان دارند، می‌توانند مؤثر باشند.

مطالعه جدیدی که توسط محققان کالج دامپزشکی و علوم زیست پزشکی تگزاس A&M منتشر شد، که در Veterinary Parasitology منتشر شد، چگونگی مدیریت انگل‌ها را توسط تولیدکنندگان گاومیش کوهاندار بررسی کرد و اطلاعات جدیدی را ارائه کرد که می‌تواند به محققان کمک کند رویکردهای هدفمندتری برای کرم‌زدایی ایجاد کنند و توسعه مقاومت دارویی را کاهش دهند.

این یافته‌ها تصویر واضح‌تری از نحوه مدیریت گاو کوهان دار در جنوب و مرکز ایالات متحده به محققان ارائه می‌دهد و فرصت‌هایی را برای بهبود کنترل انگل و در عین حال محافظت از داروهای محدود موجود برای تولیدکنندگان برجسته می‌کند.

دکتر کیلی کیپ، فارغ التحصیل اخیر دکترای VMBS و دانشیار مدیریت حرفه ای در دانشگاه مسیحی تگزاس، گفت: نماتدهای دستگاه گوارش یکی از مهم ترین نگرانی های اقتصادی برای سلامتی گاومیش کوهان دار آمریکا هستند. "ما شواهد حکایتی و تشخیصی داریم که نشان می دهد به نظر می رسد گاومیش کوهان دار امریکایی در مقایسه با گاو گاو مشکلات انگلی بیشتری دارد."

این انگل‌ها که معمولا کرم‌های گوارشی نامیده می‌شوند، می‌توانند باعث اسهال، افزایش وزن ضعیف و کاهش تولید شوند. کیپ گفت در موارد شدید، عفونت های انگلی حتی می تواند به مرگ گاومیش کوهان دار بالغ کمک کند.

این امر کنترل انگل‌ها را مهم می‌سازد، اما محققان می‌گویند که کرم‌زدایی بیشتر لزوما راه‌حل نیست.

علیرغم اهمیت انگل ها برای سلامتی گاومیش کوهان دار امریکایی، اطلاعات نسبتا کمی در مورد نحوه مدیریت تولیدکنندگان انگل در گاو کوهان دار، به ویژه در جنوب ایالات متحده، وجود دارد.

بیشتر تحقیقات قبلی با گاومیش کوهان دار بر روی گله های بزرگتر در ایالت های شمالی و کانادا متمرکز شده است و محققان را با اطلاعات کمتری در مورد عملیات در تگزاس و ایالت های همجوار باقی می گذارد.

دکتر Guilherme Verocai، دانشیار دپارتمان پاتوبیولوژی دامپزشکی VMBS و مدیر آزمایشگاه تشخیص انگل شناسی، گفت: «ما نیاز به درک اصول اولیه این عملیات داشتیم. "آیا ما در مورد یک گله 500 حیوانی صحبت می کنیم یا 30؟ اینها می توانند عملیات بسیار متفاوتی باشند."

برای درک بهتر این تفاوت‌ها، تیم تحقیقاتی از تولیدکنندگان گاومیش کوهان دار در مورد جمعیت‌شناسی گله، مدیریت مراتع، تغذیه، منابع حیوانی و شیوه‌های کنترل انگل بررسی کردند.

نزدیک به 90 درصد گزارش کردند که گاومیش کوهان دار خود را حداقل یک بار در سال کرم زدایی می کنند و تقریبا یک سوم بیش از دو بار در سال کرم زدایی می کنند. در عین حال، ابزارهای تشخیصی که می توانند به تعیین اینکه آیا درمان ضروری است یا خیر، به ندرت مورد استفاده قرار می گرفتند.

این نظرسنجی همچنین نشان داد که تولیدکنندگان تا حد زیادی با استفاده از شیوه های اقتباس شده از صنعت گاو، گاومیش کوهان دار را مدیریت می کنند.

اگرچه بسیاری از شیوه ها مشابه هستند، گاومیش کوهان دار امریکایی چالش های منحصر به فردی را ارائه می دهد.

بر خلاف گاو، گاومیش کوهان دار می تواند دشوارتر و خطرناک تر باشد و سفرهای مکرر از طریق جابجایی امکانات را به چالش بکشد. در نتیجه، برخی از تولیدکنندگان به جایگزین هایی مانند خوراک دارویی برای تجویز کرم زدا روی می آورند.

چالش دیگر این است که محققان هنوز اطلاعات محدودی در مورد نحوه استفاده از داروهای کرم زدایی به طور خاص در گاومیش کوهان دار دارند.

Verocai گفت: "تنها یک محصول وجود دارد که برای درمان نماتدهای گوارشی در گاومیش کوهان دار امریکایی تایید شده است." برای اکثر درمان‌ها، تولیدکنندگان باید محصولات و شیوه‌های توسعه‌یافته برای گاو یا سایر نشخوارکنندگان را تطبیق دهند.»

این بدان معناست که تولیدکنندگان ممکن است با توصیه‌هایی که برای گاو تهیه شده‌اند شروع کنند، حتی اگر محققان هنوز دوزهای ایده‌آل یا استراتژی‌های درمانی برای گاومیش کوهان دار را نشناسند - شکاف دانشی که می‌تواند تلاش‌ها برای استفاده مؤثر از کرم‌ها را پیچیده کند.

محققان به ویژه در مورد مقاومت انتهلمینتیک نگران هستند - زمانی که کرم ها در برابر داروهای مورد استفاده برای کشتن آنها مقاومت نشان می دهند.

این فرآیند مشابه مقاومت آنتی‌بیوتیکی است: وقتی گله‌ای تحت درمان قرار می‌گیرد، انگل‌های حساس کشته می‌شوند در حالی که انگل‌های حامل صفاتی که به آنها اجازه زنده ماندن می‌دهد می‌توانند باقی بمانند و تولید مثل کنند. درمان مکرر می تواند به تدریج نسبت انگل های مقاوم را افزایش دهد.

وروکای گفت: "نگرانی این است که با گذشت زمان، ما می توانیم به نقطه ای برسیم که اکثریت آن انگل ها مقاوم باشند." به همین دلیل است که درمان باید یکی از چندین ابزاری باشد که برای مدیریت و کنترل انگل ها استفاده می کنیم.

این رویکرد به ویژه مهم است زیرا تولید کنندگان کلاس های نسبتا کمی از کرم زدا را در دسترس دارند و گزینه های کمی در آینده نزدیک انتظار می رود.

یکی از ابزارهایی که می‌تواند به تولیدکنندگان کمک کند از این داروها به شکل استراتژیک‌تری استفاده کنند، آزمایش‌های تشخیصی است. آزمایش‌های مدفوع می‌توانند نشان دهند که کدام انگل‌ها وجود دارند و به تعیین اینکه آیا درمان ضروری است یا خیر، کمک می‌کند و به تولیدکنندگان و دامپزشکان اجازه می‌دهد تا تصمیمات هدفمندتری بگیرند.

وروکای گفت: «چیزی که ممکن است کار اضافی به نظر برسد - جمع آوری نمونه مدفوع، فرستادن آن به آزمایشگاه و انتظار برای نتایج - به احتمال زیاد به این معنی است که شما حیوانات کمتری را درمان می کنید و در مصرف مواد مخدر صرفه جویی می کنید.

استفاده از روش‌های تشخیصی برای هدایت درمان می‌تواند فشار بر جمعیت‌های انگل را برای ایجاد مقاومت کاهش دهد و به حفظ اثر کرم‌زدای موجود برای مدت طولانی‌تری کمک کند.

استراتژی دیگری که محققان امیدوارند به طور گسترده‌تری به تولیدکنندگان گاومیش کوهاندار معرفی کنند، refugia است که شامل حفظ جمعیتی از انگل‌ها است که در معرض کرم‌زدایی قرار نگرفته‌اند. یکی از راه‌های انجام این کار این است که عمدا برخی از حیوانات را بدون درمان رها کنید تا به انگل‌های حساس به دارو اجازه داده شود با انگل‌های مقاوم تولید مثل کنند و به کند کردن گسترش مقاومت کمک می‌کند.

کمتر از 10 درصد از تولیدکنندگان مورد بررسی گزارش کردند که عمدا حیوانات را برای این منظور بدون درمان رها می کنند.

کیپ گفت: "Refugia یک موضوع بزرگ است و باید در مورد آن بیشتر صحبت شود." ما نمی‌توانیم فقط به فصل رشد بعدی، فصل زایش بعدی یا فصل زایش بعدی فکر کنیم.

محققان تاکید می کنند که هدف متوقف کردن درمان انگل نیست، بلکه تصمیم گیری برای درمان بر اساس نیازهای هر گله است.

کیپ گفت: «هر بار که حیوانی را می‌خرید، در حال خرید انگل هستید. شما اساسا نه تنها یک مدیر گاومیش کوهان دار هستید، بلکه به نوعی یک مدیر انگل نیز هستید، زیرا آنها قرار نیست از بین بروند."

از آنجایی که هر گله از نظر اندازه، محیط، مدیریت و جمعیت انگل متفاوت است، یک رویکرد وجود ندارد که برای هر عملی کار کند. با ایجاد یک خط پایه از شیوه‌های فعلی، محققان امیدوارند که کار آنها به توصیه‌های مخصوص گاومیش کوهاندار کمک کند که از سلامت حیوانات محافظت می‌کند و در عین حال اثر کرم‌زدای موجود را حفظ می‌کند.

کیپ گفت: «این یک شمشیر دو لبه است. انگل ها می توانند مشکلات جدی در گاومیش کوهان دار ایجاد کنند، بنابراین واکنش طبیعی این است که آنها را کرم زدایی کنیم، اما درمان بیشتر همیشه بهتر نیست.

Kaylee R. Kipp و همکاران، بررسی شیوه های مدیریت مربوط به کنترل انگل از گاومیش کوهان دار امریکای شمالی (بایسون گاومیش کوهان دار امریکایی) در جنوب ایالات متحده، انگل شناسی دامپزشکی (2026). DOI: 10.1016/j.vetpar.2026.110812

لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →