مطالعه نشان می دهد که چگونه پنج گونه ماهی تن به شرایط متغیر مدیترانه واکنش نشان می دهند

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

با ادامه گرم شدن دریای مدیترانه، ممکن است برای برخی از گونه های تن استوایی مطلوب تر شود. با این حال، آب های گرم تر لزوما تمام شرایط محیطی مورد نیاز این ماهی های بسیار مهاجر را فراهم نمی کند.

یک مطالعه جدید نشان می دهد که بهبود شرایط دمایی لزوما دریای مدیترانه را از نظر زیست محیطی برای چندین گونه ماهی تن در دسترس قرار نمی دهد. شوری نسبتا بالای منطقه، تغییرات در اختلاط اقیانوس‌های بالایی و سایر تفاوت‌های محیطی ممکن است استفاده بالقوه آنها از حوضه را محدود کند.

یک تیم تحقیقاتی به سرپرستی پروفسور ژانگ هوی از موسسه اقیانوس شناسی آکادمی علوم چین (IOCAS) بررسی کرده است که چگونه پنج گونه ماهی تن ممکن است به شرایط متغیر مدیترانه واکنش نشان دهند. یافته های آنها در 21 اکتبر در مجله ICES Marine Science منتشر شد.

دریای مدیترانه یکی از مناطق دریایی است که گرمایش شدید را تجربه می کند. همچنین زیستگاه و مکان‌های تخم‌ریزی مهمی را برای گونه‌های با ارزش تجاری مانند ماهی تن آبی اقیانوس اطلس فراهم می‌کند. محققان سوابق وقوع گونه های جهانی، داده های صید ماهیگیری و اطلاعات محیطی دریایی را ترکیب کردند تا بررسی کنند که آیا دریای مدیترانه همچنان شرایط محیطی مناسب برای ماهی های تن استوایی را در مواجهه با افزایش دما فراهم می کند یا خیر.

آن‌ها مدل‌های توزیع گونه‌ای را برای برآورد مناسب بودن زیستگاه در سناریوهای آب و هوایی امروزی و آینده توسعه دادند. آنها همچنین ارزیابی کردند که چقدر شرایط مدیترانه با محیط های مرتبط با رخدادهای شناخته شده هر گونه مطابقت دارد. این ارزیابی شامل ماهی تن آلباکور، ماهی تن آبی اقیانوس اطلس، ماهی تن زرد باله، ماهی تن درشت چشم و ماهی تن پرش شد.

نتایج تفاوت های مشخصی را در بین پنج گونه نشان داد. در شرایط امروزی، دریای مدیترانه زیستگاه مناسبی را برای ماهی‌های تن آلباکور و اقیانوس اطلس ارائه می‌کند، در حالی که مناطق مناسب پیش‌بینی‌شده برای ماهی تن زرد باله، چشم درشت و اسکاپجک محدودتر است.

تا پایان قرن، تحت یک سناریوی انتشار بالا، نسبت مدیترانه که برای ماهی تن آبی اقیانوس اطلس مناسب است، می تواند از 100.0٪ به 69.1٪ کاهش یابد. در مقابل، نسبت مربوط به ماهی تن زردپر می تواند از 9.5٪ به 18.6٪ افزایش یابد. همچنین پیش بینی می شود که ماهی تن درشت چشم و اسکاپ جک زیستگاه مناسبی پیدا کنند.

با این حال، تناسب دمایی بیشتر لزوما به دسترسی محیطی بیشتر ترجمه نمی شود. محققان دریافتند که شوری نسبتا بالا، تغییرات در اختلاط اقیانوس‌های بالای اقیانوس و دیگر تفاوت‌های محیطی می‌تواند همچنان توانایی گونه‌های تن ماهی گرمسیری را برای استفاده از دریای مدیترانه محدود کند.

ماهی تن آبی اقیانوس اطلس مطابق با حضور منطقه ای تثبیت شده خود مطابقت زیست محیطی نسبتا قوی با مدیترانه نشان داد. با این حال، ماهی تن زرد باله و چشم درشت، علیرغم افزایش پیش بینی شده در مناسب بودن زیستگاه، با شرایط مدیترانه در سراسر متغیرهای محیطی متعدد مطابقت ضعیفی داشتند.

یافته ها نشان می دهد که گرم شدن آب و هوا دریای مدیترانه را به طور یکسان به روی همه گونه های ماهی تن باز نمی کند. آنها همچنین نیاز به نگاهی فراتر از نقشه های مناسب زیستگاه را هنگام ارزیابی تغییرات آینده در توزیع گونه های دریایی برجسته می کنند.

ژانگ گفت: "مطالعه ما بینش های مفیدی برای درک تغییرات مرتبط با آب و هوا در زیستگاه های ماهی تن و اطلاع رسانی مدیریت ماهیگیری ارائه می دهد."

Shengyu Xiang و همکاران، گونه های ماهی تن در مناسب بودن زیستگاه مدیترانه و دسترسی محیطی تحت تغییرات آب و هوایی متفاوت هستند، مجله ICES Marine Science (2026). DOI: 10.1093/icesjms/fsag210

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →