معامله مهاجرت: «واقعا طرحی پیرامون دیپلماسی سیاسی بین بریتانیا و فرانسه در دوران پس از برگزیت»

ارین اوگونکی خوشحال است که به پرواتی نیر، استاد اسپانیایی زبان، مطالعات فرهنگی و مهاجرت در دانشگاه کوئین مری لندن خوش آمد می گوید. او توافقنامه مهاجرت بریتانیا و فرانسه را عنصری کوچک اما آشکار از روابط بسیار گسترده‌تر پس از برگزیت می‌داند که در آن مسائل مهاجرت با دیپلماسی، امنیت، اطلاعات و نظارت در هم تنیده شده است. او هشدار می دهد که این طرح خطر تبدیل واقعیت پیچیده انسانی را به ارمغان می آورد و آن را به تعداد و بازدارندگی بی اهمیت می کند، در حالی که وضعیت اسفبار افرادی را که ممکن است پناهندگان سیاسی یا اقتصادی باشند پنهان می کند.

بسیاری از کسانی که این سفرها را انجام می‌دهند، از تجارب آسیب‌زا، آوارگی و درگیری فرار کرده‌اند، با این حال بحث‌های عمومی اغلب آنها را به مقوله «مهاجر» تقلیل می‌دهد و خود مهاجرت را به عنوان یک مشکل و تهدید در نظر می‌گیرد. و بنابراین، سؤال اصلی به نوع چارچوب سیاسی و اخلاقی که ما در مورد تحرک انسانی ایجاد می کنیم، مرتبط است. او معتقد است که دولت‌ها باید به درگیری‌ها، بلایای آب و هوایی و نابرابری‌های تاریخی که باعث آوارگی می‌شوند رسیدگی کنند و در عین حال مسیرهای ایمن و قانونی برای حرکت مردم ایجاد کنند.

این امر همچنین نیازمند پاسخگویی و شفافیت بیشتر، بازنگری در مورد نظامی سازی مرزها و جرم انگاری تحرک، و تغییر اساسی تر در نحوه نمایش مهاجرت در گفتمان عمومی و رسانه ای است. انسان‌ها همیشه حرکت کرده‌اند و مهاجرت می‌تواند جوامعی را که در آن اتفاق می‌افتد، عمیقا غنی کند. چالش ایجاد سیستم هایی است که هم حاکمیت ملی و هم کرامت انسانی را به رسمیت بشناسد.