"معجزه استانبول" لیورپول چه زمانی بود؟ فینال لیگ قهرمانان اروپا مقابل میلان چگونه رقم خورد
ایتالیاییها و عملا همه افراد دیگر فکر میکردند که بازی را تا نیمه تمام کردهاند. اما تیم رافا بنیتز همه شانس ها را به چالش کشید تا به عقب برگردد.
71 دوره لیگ قهرمانان اروپا (جام قهرمانان باشگاههای اروپا تا سال 1992)، فینالهای حماسی را رقم زدند - بازیهایی که روی سرشان چرخیده یا در لحظههای مرگ تصمیم گرفتهاند. فینال سال 2005 بین آث میلان و لیورپول مسلما هیجانانگیزترین بازی در تاریخ هفت دهه این مسابقات بود. میلان به عنوان محبوبیت بزرگ وارد بازی شد. با هدایت کارلو آنچلوتی، آنها دو سال پیش (در یک فینال بسیار به یاد ماندنی) قهرمان اروپا شده بودند.
تیمی مملو از ستارگان بزرگ - کاکا، کرسپو، شوچنکو، پیرلو، مالدینی، میلان از مرحله گروهی عبور کرده بود و فقط یک بار (از بارسلونا در روز چهارم مسابقه) شکست خورده بود، قبل از اینکه منچستریونایتد، اینتر و پی اس وی آیندهوون را در راه فینال قرار دهند. در مقابل، لیورپول تیمی بود که هنوز در حال ساخت بود و چند ماه قبل توسط رافا بنیتز، سرمربی جدید تیمش جمع آوری شد. ژابی آلونسو، جیبریل سیسه، لوئیس گارسیا، آنتونیو نونیز، خوسمی... وارد تابستان شدند، در حالی که مایکل اوون، بت کاپ، اجازه خروج داشت و با 13.5 میلیون دلار به رئال مادرید پیوست.
در حالی که هیچ کس نمی تواند شجره لیورپول را در رقابت های یوفا انکار کند، این تنها سومین حضور قرمزها در لیگ قهرمانان اروپا از زمان فینال بدنام 1985 مقابل یوونتوس بود. و تیم بنیتز شانس خود را برای رسیدن به فینال به پایان رساند. آنها باید بازی آخر گروه را در خانه مقابل المپیاکوس با دو گل برنده می شدند تا با تفاضل گل پیش بروند. ضربه شگفتانگیز لوئیس گارسیا برای پایان دادن به یک چهارم نهایی مقابل یووه کافی بود و این بازیکن اسپانیایی دوباره در نیمهنهایی تعیین کننده بود - برنده او "آیا این کار را انجام داد یا از خط عبور نکرد" یک تساوی فوقالعاده نزدیک مقابل چلسی مورینیو را رقم زد.
بنابراین می توان با اطمینان گفت که «پول هوشمند» در فینال در استانبول نصیب میلان شد. یا شاید هم نه. تیم بنیتز شروع فاجعه باری داشت. تنها 50 ثانیه بعد از بازی، میلان یک ضربه ایستگاهی در سمت راست، درست بیرون محوطه جریمه لیورپول به دست آورد. پیرلو بدون علامت و بدون ردیابی توپ را برای مالدینی زد تا از میان دریایی از بازیکنان والی کند و دودک را پشت سر بگذارد. شوچنکو و کرسپو به تهدید برای میلان ادامه دادند، در حالی که لیورپول هر چه در توان داشت برای بازگشت به بازی انجام داد.
در دقیقه 21، بنیتز با یک شکست دیگر مواجه شد - هری کیول، یک تیم غیرمنتظره، مصدوم شد و جای خود را به اسمایسر داد. کرسپو یک پاس عرضی شوچنکو را در دقیقه 38 به 2-0 تبدیل کرد، سپس گل سوم را اضافه کرد و یک استراحت برق آسا را به پایان رساند. در نیمه دوم، تیم آنچلوتی با نتیجه 3-0 پیش بود و به نظر بسیار شبیه به پایان بازی بود. بازیکنان میلان با خوشحالی به سمت رختکن رفتند. در این مرحله، ایتالیاییها و عملا بقیه فکر میکردند که بازی را دوختهاند.
سوال بزرگ این بود که لیورپول ممکن است در نهایت چند گل با اختلاف - 6 از دست بدهد؟ هفت؟ در حالی که دو تیم برای نیمه دوم برگشتند، استیون جرارد، کاپیتان لیورپول، بازیکنانش را به جمعآوری دعوت کرد در حالی که هواداران سرسختانه از روی سکوها فریاد زدند: «تو هرگز تنها نخواهی رفت». آنچلوتی با ناباوری از روی نیمکت نگاه می کرد. در اینجا یک تیم با نتیجه 3-0 در یک فینال بزرگ اروپایی شکست خورده است و 45 دقیقه دیگر به بازی باقی مانده است و هواداران با صدای بلند در حال آواز خواندن هستند. 45 دقیقه بعدی یک ترن هوایی احساسی بود که هیچ کس نمی توانست آن را ببیند.
8 دقیقه پس از شروع مجدد، جرارد به پاس ریسه نگاهی انداخت و نتیجه را 3-1 کرد. حداقل لیورپول یک گل دلداری داشت. کاپیتان از هواداران خواست که سر و صدای بیشتری به پا کنند. تنها دو دقیقه بعد، اسمایسر تصمیم گرفت شانس خود را با یک شوت از بیرون محوطه جریمه امتحان کند. دیدا خیلی دیر متوجه شد که توپ از زیر او و درون تیرک منحرف شد. تنها در 10 دقیقه، لیورپول به آن بازگشت. سپس، درست در یک ساعت، لیورپول صاحب یک پنالتی شد. جرارد توسط گتوزو سرنگون شد. ژابی آلونسو برای گرفتن آن قدم برداشت.
تلاش کم او ماهرانه انجام شد اما دیدا درست حدس زد و فقط به آن دست زد. ژاوی ابتدا به ریباند رسید و توپ را در بالای دروازه کوبید. یک ساعت در ساعت و از 3-0 ناگهان 3-3 شد. هیچ تیمی تا به حال نتوانسته است در هیچ فینال اروپایی از 3 گل کمتر از قبل و بعد از آن بازگردد. آن لحظه زمانی بود که بازیکنان میلان متوجه شدند که واقعا می توانند بازی را ببازند. برای لیورپول، کاملا برعکس بود - آنها میتوانستند خدایان فوتبال را که به آنها لبخند میزنند، احساس کنند. فینال حالا مال آنها بود که برنده شوند.
در 3-3، هر دو تیم قابل درک تر شدند، موقعیت های گل به مراتب کمتر بود و بازی در تمام وقت به پایان رسید. نیم ساعت دیگر وقت اضافی وجود خواهد داشت - و درام بیشتر. در حالی که کمی بیشتر از سه دقیقه به پایان ساعت باقی مانده بود، دودک به نحوی موفق شد دو بار پیاپی سریع شوا را رد کند - ابتدا با ضربه زدن به گلوله و سپس جلوگیری از پیگیری از محدوده نقطه خالی. فینال از روی نقطه پنالتی تعیین می شود - میلان اولین تیمی است که می گیرد. سرجینیو ضربه نقطهای خود را به ثمر رساند و دودک، پیرلو را نجات داد.
ریسه تنها بازیکن لیورپول بود که از دست داد - تلاش او به طرز فوق العاده ای توسط دیدا به تیر دروازه منتقل شد، اما وقتی اسمیسر تبدیل به گل شد، وظیفه شوچنکو بود که پنجمین پنالتی میلان را به ثمر برساند تا آن را به مرگ ناگهانی برساند. او ضربهاش را مستقیما به سمت دروازهبان فرستاد - لیورپول تمام شانسها را نادیده گرفت، وقتی همه چیز از دست رفته به نظر میرسید، برگشت، 2-4 در ضربات مسابقه پیروز شد و پنجمین تاج اروپایی خود را بالای سر برد. آنچلوتی به یاد می آورد: "تیم من فوق العاده خوب بازی کرد - احتمالا بهترین عملکرد در بین تیم های من - البته من در مورد نیمه اول صحبت می کنم." توضیح آنچه پس از آن اتفاق افتاد دشوار است.
بازیکنان لیورپول نیز به همان اندازه در ناباوری بودند. اینکه چگونه وقایع آن شب در استادیوم المپیک آتاتورک اتفاق افتاد فراتر از درک است و فینال 2005 یکی از بهترین ها از نظر درام و هیجان محض است. به بازی نزدیک تر شوید! چه فوتبال اروپایی خود را دوست داشته باشید و چه در این سمت از حوضچه، برنامه AS USA ما همه چیز را دارد. در پوشش زنده، بینش کارشناسان، اخبار فوری، ویدیوهای اختصاصی و موارد دیگر غوطه ور شوید. بهعلاوه، در NFL، NBA و سایر داستانهای ورزشی بزرگ و همچنین آخرین اخبار و سرگرمیها بهروز باشید.
اکنون دانلود کنید برای پوشش همه جانبه، درست در نوک انگشتان شما - در هر زمان و هر مکان. و موارد دیگر نیز وجود دارد: حلقههای TikTok و Instagram ما را برای برداشتهای بصری از همه بزرگترین اخبار و بینشهای فوتبال بررسی کنید.
متن اصلی (انگلیسی)
When was Liverpool’s “Miracle of Istanbul”? How the Champions League final against AC Milan unfolded
The Italians, and practically everyone else, thought they had the game sewn up by half-time. But Rafa Benítez’s team defied all the odds to bounce back.