ممنوعیت رسانه های اجتماعی استرالیا با چالش دادگاه عالی روبرو است

نوجوانان استرالیایی هنوز از برنامه های رسانه های اجتماعی استفاده می کنند

تصاویر شاتر استوک/تادا

تقریبا یک سال از شروع ممنوعیت رسانه های اجتماعی مهم استرالیا می گذرد، واضح است که این قانون در جلوگیری از دسترسی بیشتر کودکان به این سیستم عامل ها شکست خورده است. در همین حال، نوجوانان امیدوارند از طریق چالش در دادگاه عالی کشور، این سیاست را لغو کنند.

نوآ جونز، یکی از شاهدان اصلی مخالف ممنوعیت این پرونده، که جلسات دادرسی آن در 3 نوامبر آغاز شد، می‌گوید: «من پرونده دادگاه عالی را مطرح می‌کنم زیرا جوانان استرالیایی حق حضور در میدان دیجیتال شهر را دارند. این دنیای فناوری است و من حق دارم همه آن را ببینم و از آن دریغ نکنم.»

ادامه مطلب حقیقت در مورد تأثیر رسانه های اجتماعی و زمان نمایش بر روی جوانان

جونز 15 ساله بود که این ممنوعیت اجرایی شد و افراد زیر 16 سال را از دسترسی به سایت های رسانه های اجتماعی از جمله اینستاگرام، فیس بوک، اسنپ چت و تیک تاک منع می کرد. او در این پرونده شاکی بود، اما به دلیل خطر پرداخت هزینه‌هایی که علیه خانواده‌اش وجود داشت، کناره‌گیری کرد.

تبلیغات

اکنون، چالش قانون اساسی توسط گروه حامی پروژه آزادی دیجیتال، در کنار Reddit هدایت می‌شود که - مانند دیگر غول‌های رسانه‌های اجتماعی - می‌ترسند که ممنوعیت رسانه‌های اجتماعی استرالیا در سایر نقاط جهان تکرار شود. بحث اصلی دادگاه این هفته این بود که این ممنوعیت آزادی ارتباطات سیاسی را برای افراد زیر 16 سال محدود می کند.

علیرغم این چالش و نگرانی‌های گسترده در مورد اجرای و اجرای ممنوعیت رسانه‌های اجتماعی برای کودکان، کشورهای متعددی از جمله بریتانیا، اندونزی، مالزی، برزیل و تعدادی از اعضای اتحادیه اروپا می‌گویند که آن‌ها نیز از این روش پیروی خواهند کرد.

خبرنامه رایگان

در The Daily ثبت نام کنید

در خبرنامه ثبت نام کنید

از لحظه اعلام این سیاست، بسیاری از کارشناسان هشدار دادند که این سیاست غیرقابل اجرا خواهد بود و می‌تواند نتایج منفی داشته باشد و هدف واقعی هر سیاستی باید پلتفرم‌ها، الگوریتم‌های آنها و آنچه به صورت آنلاین اجازه می‌دهند باشد.

بزرگترین شکست سیاستی که توسط محققان برجسته شده است این است که اکثر کودکان توانسته اند مشخصات خود را حفظ کنند. یک مطالعه توسط کورتنی بارنز در دانشگاه نیوکاسل در استرالیا و همکارانش، که بیش از 400 زیر 16 سال را قبل از ممنوعیت و سپس سه ماه پس از آن بررسی کردند، نشان داد که 85 درصد هنوز از سیستم عامل های ممنوعه استفاده می کنند.

چنین تحقیقاتی و یافته‌های مشابه از کمیسر امنیت الکترونیک استرالیا، آنتونی آلبانیز، نخست‌وزیر استرالیا را مجبور کرد تا در ماه ژوئن دو برابر شدن جریمه شرکت‌های رسانه‌های اجتماعی را از 49.5 میلیون دلار به 99 میلیون دلار استرالیا (35 تا 69 میلیون دلار) در صورت شناسایی تخلفات اعلام کند. او همچنین مجموعه‌ای از اختیارات جدید را برای کمیسیون امنیت الکترونیکی معرفی کرد تا شرکت‌ها را وادار کند اطلاعاتی در مورد کارهایی که انجام می‌دهند تا بچه‌ها را از سایت‌هایشان دور کنند، ارائه کنند.

در آن زمان، آلبانیز گفت که کشورهای سراسر جهان از استرالیا در اصلاح رسانه‌های اجتماعی پیروی می‌کنند، اما شرکت‌های رسانه‌های اجتماعی به اندازه کافی برای حذف کودکان تلاش نمی‌کنند.

با این حال، تقریبا نیم سال بعد، و با وجود شواهد گسترده مبنی بر اینکه قوانین تأثیر کمی بر استفاده نوجوانان از رسانه‌های اجتماعی داشته است، تاکنون حتی یک جریمه هم صادر نشده است.

جونز می‌گوید: «بعضی از بچه‌ها ابتدا حساب‌ها و دستگاه‌ها را از والدین پنهان می‌کردند، اما وقتی حساب‌ها بسته شد، همه ما حساب جدیدی ساختیم یا از شخصی بزرگ‌تر خواستیم که اسکن صورت را انجام دهد. بچه‌ها فقط می‌خندیدند و به استفاده از شبکه‌های اجتماعی ادامه می‌دادند. اکثر بچه‌هایی که من می‌شناسم حساب‌های رسانه‌های اجتماعی بیشتری نسبت به سال گذشته دارند، زیرا پلتفرم‌های جدیدی ظاهر شدند و ما آنها را امتحان کردیم.»

ادامه مطلب چگونه مسمومیت با هوش مصنوعی با ربات‌هایی که بدون اجازه داده‌ها را شناور می‌کنند مبارزه می‌کند

ایین کوربی از انجمن ارائه دهندگان تأیید سن در لندن می‌گوید تا 80 درصد از کودکان حساب‌های خود را حفظ کرده‌اند و نیمی از آنها گفته‌اند که هرگز به چالش کشیده نشده‌اند و بیش از یک سوم به دلیل سن‌های کاذبی که در ابتدا برای ایجاد حساب استفاده کرده‌اند، دسترسی خود را حفظ کرده‌اند.

کوربی می‌گوید: «استرالیا برای کسانی که امیدوار بودند شواهدی در مورد مزایا و معایب محدودیت‌های سنی برای رسانه‌های اجتماعی ارائه کند، فرصتی از دست رفته است، زیرا این پلتفرم‌ها قانون را با حسن نیت اجرا نکردند.

او می‌گوید سازمان دیده‌بان ارتباطات بریتانیا، آفکام، در مورد الزامات تضمین سنی بسیار مؤثر در زمانی که بریتانیا محدودیت‌های خود را در بهار آینده اعمال می‌کند، بسیار واضح‌تر بوده است و وزراء «نیاز به قوانین قوی‌ای را دارند که از راه‌های گریز جلوگیری کند». پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی ممکن است فکر کنند که آب‌ها را گل‌آلود کرده‌اند و از ایجاد سابقه موفقیت‌آمیز توسط استرالیا اجتناب کرده‌اند، اما واضح است که ناظران نیز درس‌هایی آموخته‌اند.»

سوزان مک‌لین در CyberSafety Solutions، یک مشاور استرالیایی، می‌گوید که مایه تاسف است که نوجوانان در سراسر جهان می‌توانند به حساب‌های نوجوان اینستاگرام با تنظیمات ایمنی داخلی، محتوا محدود و کنترل‌های الگوریتمی دسترسی داشته باشند، اما کودکان استرالیایی به دلیل ممنوعیت نمی‌توانند. او می گوید که این آنها را به سمت پلتفرم های بسیار کمتر ایمن سوق می دهد. مک‌لین می‌گوید: «من هرگز بچه‌های ابتدایی را پیدا نمی‌کردم، حتی اگر قبل از ممنوعیت بدانند Reddit چیست، اما اکنون برای بچه‌ها جریان اصلی است، زیرا بررسی آنها به راحتی قابل دور زدن است.»

ادامه مطلب رسانه‌های اجتماعی مرده‌اند - این چیزی است که بعدا می‌آید

کاترین پیج جفری از دانشگاه سیدنی می‌گوید فرزندانش توانسته‌اند حساب‌های رسانه‌های اجتماعی خود را حفظ کنند و می‌توان به یک «نتیجه آزمایشی» رسید که برای نوجوانان استرالیایی تغییر چندانی نکرده است. او می‌گوید اگر دولت قانون را اجرا نکند، دو برابر کردن مجازات برای نقض شرکت‌های رسانه‌های اجتماعی فایده‌ای ندارد. "اجرا به چه صورت است؟ آیا قرار است آن را ببینیم؟ آیا می‌خواهیم ببینیم که این سکوها به دادگاه کشیده می‌شوند؟" جفری می پرسد.

لیزا گیون در دانشگاه RMIT در ملبورن می‌گوید که دولت‌های سراسر جهان به جای داده‌ها، مجذوب سرفصل‌ها شده‌اند. او می‌گوید به جای ممنوعیت‌ها، تلاش‌ها باید بر روی امنیت آنلاین و وظیفه دیجیتالی مراقبت باشد.

گیون می‌گوید: جلوگیری از تعامل آنلاین کودکان غیرممکن است و تمرکز دولت‌ها باید بر ایمن‌سازی پلتفرم‌ها باشد. او می گوید: «پیام اصلی من این است که این راه حل نیست. "من فکر می کنم کشورهای دیگر واقعا باید به داده ها نگاه کنند."

نوآ جونز، شاهد جوان در پرونده دادگاه عالی، می‌گوید که استدلال‌های وکلای دولت در دادگاه این هفته او را ناامید کرد. او می‌گوید: «من به عنوان یک استرالیایی اهمیتی نمی‌دهم که می‌گویند من یک رای‌دهنده نیستم و به نظر نمی‌رسد که از نحوه برقراری ارتباط مردم امروز اطلاعی نداشته باشند. من از زمانی که اظهاراتی مبنی بر اینکه باید یک باشگاه محلی برای تبادل نظر یا انتشار جزوه‌ها ایجاد کنم، ناراحت می‌شوم – این به نظر کودکی مادرم قبل از اینترنت است.»