پرش به محتوای اصلی

ممکن است یک سیاره کوتوله جدید درست فراتر از پلوتون وجود داشته باشد

نیوساینتیست۱۴۰۵ آبان ۶, چهارشنبه، ساعت ۲۰:۲۱حدود 3 دقیقه مطالعه

ستاره شناسان با استفاده از رصدخانه Vera C. Rubin سیاره ای کوتوله را در خارج از منظومه شمسی مشاهده کردند - اگر تایید شود، به یک باشگاه کوچک و انحصاری می پیوندد.

موزاییکی از تصاویر گرفته شده توسط رصدخانه Vera C. Rubin از سیاره کوتوله تازه کشف شده نامزد ED138

باشگاه کوچک سیارات کوتوله در منظومه شمسی ممکن است به تازگی یک عدد بزرگ شده باشد. اخترشناسانی که از رصدخانه جدید Vera C. Rubin در شیلی استفاده می کنند، جسمی فراتر از پلوتون را مشاهده کرده اند که به نظر می رسد به اندازه کافی بزرگ باشد که بتواند به عنوان یک سیاره کوتوله واجد شرایط باشد. در واقع، این یکی از بزرگترین نامزدهای سیاره کوتوله است که ما تا کنون از خورشید مشاهده کرده ایم.

این شی که ED138 نام دارد، بین 600 تا 1500 کیلومتر عرض دارد. برای اینکه به عنوان یک سیاره کوتوله به جای یک سیارک بزرگ واجد شرایط باشد، یک سنگ فضایی باید به اندازه کافی عظیم باشد که گرانش خود آن را به شکل تقریبا کروی فشرده کند. اندازه گیری مستقیم جرم یا شکل این اجرام بسیار دشوار است، اما به طور کلی پذیرفته شده است که سیارک هایی با قطر بیشتر از حدود 600 کیلومتر باید به اندازه کافی جرم داشته باشند.

در حال حاضر، اتحادیه بین المللی نجوم پنج سیاره کوتوله رسمی را به رسمیت می شناسد: سرس، پلوتون، هائومیا، ماکماکه و اریس. تعداد انگشت شماری دیگر از جمله Sedna و Quaoar نیز اعضای غیررسمی گروه محسوب می شوند و با توجه به اندازه آن، به نظر می رسد ED138 آماده ورود به آن گروه غیررسمی بزرگتر است.

در حالی که نسبتا بزرگ و روشن است، تشخیص ED138 به دلیل موقعیتش در آسمان، نزدیک به هواپیمای کهکشان راه شیری، دشوار بود. رصدخانه های قبلی با وجود تعداد زیادی اشیاء درخشان پشت آن، قادر به تشخیص آن نبودند.

ماریو جوریک از دانشگاه واشنگتن در بیانیه‌ای گفت: «روبین به ما ظرفیت بی‌سابقه‌ای برای کشف آسمان از طریق ترکیبی از سرعت، عمق و دقت می‌دهد. و این کشف تازه آغاز است: هنگامی که یک شی جدید را شناسایی می‌کنیم، می‌توانیم ماه‌ها و گاهی حتی دهه‌ها قبل جستجو کنیم و آن را در تصاویری پیدا کنیم که هیچ‌کس نمی‌دانست نگاه کند.»

پس از اینکه همکارش متیو هولمن در مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین در ماساچوست برای اولین بار ED138 را در اکتبر مشاهده کرد، جوریک فهرست گذشته روبین را جست‌وجو کرد و از مارس 30 مشاهده دیگر از آن پیدا کرد. شکارهای بیشتر از طریق آرشیو تلسکوپ‌های دیگر مشاهدات آرشیوی را پیدا کرد که به سال 2017 بازمی‌گردد. هولمن و جوریک کار خود را در نشست سالانه بخش علوم سیاره‌ای در واشنگتن در 27 اکتبر ارائه کردند.

این مشاهدات به محققان اجازه داد مدار ED138 را بازسازی کنند و دریافتند که حدود 281 سال طول می کشد تا دور خورشید در مسیری که حدود 25 درجه نسبت به صفحه منظومه شمسی کج شده است، بچرخد. این دقیقا همان چیزی است که ما از جسمی انتظار داریم که مدارش از طریق فعل و انفعالات گرانشی با نپتون تغییر کند.

مشاهدات بیشتری برای تأیید اندازه ED138 و وضعیت بالقوه به عنوان یک سیاره کوتوله مورد نیاز است. اگر تایید شود، ممکن است به زودی سیارات کوتوله بیشتری کشف شود. هولمن در بیانیه‌ای گفت: «روبین به مدت ده سال بارها و بارها از کل آسمان جنوبی تصویر می‌کند، بنابراین هر فرد دیگری که در مکان‌هایی که بررسی‌های قبلی نادیده گرفته شده‌اند، اکنون در دسترس هستند.

خواندن متن کامل در نیوساینتیستبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

There may be a new dwarf planet just beyond Pluto

Astronomers spotted what appears to be a dwarf planet in the outer solar system using the Vera C. Rubin Observatory – if confirmed, it joins a small and exclusive club

همه‌ی اخبار علم