من آخر هفته را صرف تغییر سرویس های 2FA کردم و این را برای بدترین دشمنم آرزو نمی کنم

ترجیح می‌دهم کاش می‌توانستم برای همیشه از برخی کارهای مرتبط با فناوری اجتناب کنم. نمی‌توانم به شما بگویم که چقدر تمیز کردن رایانه‌ام از خرگوش‌های گرد و غبار را به تعویق انداختم، یا کمد فناوری خود را با سیستمی سازماندهی کردم که کاملا به جعبه‌های شکسته و انبوه کابل‌های مارپیچ وابسته نیست. اما همانطور که در ماه گذشته کشف کردم، هیچ یک از این وظایف کاملا با تغییر به یک سرویس جدید احراز هویت دو عاملی (2FA) قابل مقایسه نیست.

2FA، که گاهی اوقات MFA (تأیید هویت چند عاملی) نامیده می شود، یکی از ارکان بسیاری از استراتژی امنیت آنلاین من است. این با صدور یک کد یکبار مصرف مبتنی بر زمان (TOTP) کار می کند که به عنوان یک مدرک ثانویه هویت در هنگام ورود به یک سرویس عمل می کند. اگر 2FA در سرویسی فعال باشد و کد 2FA برای همراهی آن نداشته باشید، هر تلاشی برای ورود به سیستم ناموفق خواهد بود. اگر گذرواژه‌ها قفل درب من هستند، کدهای 2FA همان دروازه‌های باریک هستند. آنها حساب‌های شخصی مختلف من را دور از دسترس بازیگران بد نگه می‌دارند، حتی اگر کلید قلعه‌های دیجیتال من را به دست آورند.