من با هواپیما به یکی از چالش برانگیزترین فرودگاه های جهان پرواز می کنم. باند فرودگاه کوچک است و تا آخرین ثانیه آن را نمی بینیم.

من برای فرود هواپیماها را به یکی از چالش برانگیزترین فرودگاه های جهان می فرستم. Tradewind Aviation، ماریت ویلیامز مایک استین یکی از 31 کاپیتان هوانوردی Tradewind است که واجد شرایط پرواز مسافران به سنت بارتز است.

این جزیره کوچک کارائیب به دلیل فرود چالش برانگیز فرودگاهی اش معروف است.

خلبانان که بین یک یال شیب دار و دریا نشسته اند، تا آخرین لحظات نمی توانند باند فرودگاه را ببینند. این مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با مایک استین، خلبان ارشد منطقه کارائیب در Tradewind Aviation و مربی فرود در فرودگاه سنت بارتز گوستاف III است. برای طول و وضوح ویرایش شده است.

وسواس من نسبت به آسمان از سنین جوانی شروع شد، زمانی که والدینم مرا برای یک پرواز آزمایشی 15 دقیقه ای با یانگ ایگلز ثبت نام کردند.

اکنون، من در میان جمع خلبانان واجد شرایط برای پرواز به فرودگاه گوستاف III در سنت بارت هستم - یک فرودگاه کوچک در دریای کارائیب که به دلیل یکی از چالش برانگیزترین رویکردهای جهان در هوانوردی تجاری شناخته شده است. فقط چند ده کاپیتان در شرکت من مجاز به پرواز در مسیر هستند.

باند فرودگاه تقریبا 2100 فوتی به طور متزلزلی بین خط الراس شیب دار بالای تپه و دریا قرار دارد و فقط می تواند هواپیماهای کوچکتر را اداره کند. خلبانان باید قبل از فرود سریع بر فراز تپه، از یک مسیر کم و دقیق بر فراز تپه پرواز کنند تا فرود را بچسبانند، در حالی که همزمان با بادهای متقاطع در حال تغییر و تلاطم خشن مبارزه می کنند.

آموزش شدید است، اما من عاشق هیجان "تپه" هستم. در اینجا چیزی است که مسافران در طول رویکرد شدید نمی بینند.

فرود آمدن در سنت بارت مانند نخ زدن یک سوزن است

من برای Tradewind Aviation کار می کنم، یک شرکت هواپیمایی چارتر برنامه ریزی شده ایالات متحده، که پروازهای خود در سنت بارتز را با موتورهای توربوپراپ Pilatus PC-12 انجام می دهد. فقط هواپیماهای کوچکتر می توانند از باند فرودگاه کوتاه جزیره استفاده کنند. هواپیماهای بزرگ بوئینگ و ایرباس نمی توانند. سنت بارتز به دلیل شهربازی افراد مشهور و میلیاردرها شناخته شده است. Tradewind Aviation برای مسافران، فرود ممکن است دلهره آور به نظر برسد. برای ما، این نتیجه سال ها تمرین و اعتماد به قضاوت ماست. از سال 2026، Tradewind دارای 31 کاپیتان واجد شرایط برای فرود در سنت بارتز است که میانگین آن بیش از 3000 ساعت پرواز است.

رویکرد بصری است: دست‌ها روی یوغ، چشمان بیرون و احساس تأثیر باد بر هواپیما است. به دلیل شیب منحصربفرد فرود از بالای تپه، باند فرودگاه تا آخرین لحظه پنهان می ماند.

همانطور که به آرامی روی تاج فرود می آیید، باند فرودگاه ظاهر می شود که توسط خلیج قاب شده است. فرود در سنت بارتز همه چیز در مورد مدیریت انرژی است. هنگامی که بتوانید آن حس را احساس کنید، کنترل رویکرد بسیار آسان تر می شود.

در داخل کابین، مسافران از منظره‌های دامنه تپه لذت می‌برند، زیرا هواپیما در ارتفاع کم به سمت آسفالت حرکت می‌کند. پرده کابین خلبان را باز می گذاریم تا مسافران بتوانند کار خلبانان را تماشا کنند. باند فرودگاه کوتاه است و به خلیج منتهی می شود. ماریت ویلیامز بهترین خلبانان سنت بارتز آنهایی هستند که مهارت‌های محکمی در سکان و چوب دارند و می‌توانند رویکردهای خود را نقد کنند، زیرا هیچ فرود در جزیره یکسان نیست. من می‌خواهم خلبان‌ها به این فکر کنند که چه کاری را به خوبی انجام دادند، چه چیزی می‌توانست بهتر پیش برود و چگونه برای پرواز بعدی خود را تنظیم کنند.

با این حال، ما هرگز مجبور به فرود نمی شویم و شرایطی وجود دارد که در آن به سادگی نمی توانیم فرود بیاییم.

اگر بادهای متقابل از حد هواپیما فراتر رود، باران بسیار شدید، آب ایستاده بیش از حد در باند فرودگاه وجود داشته باشد، یا هواپیما خیلی سریع یا خیلی کند باشد، برای ایمنی به اطراف می‌رویم یا منحرف می‌شویم.

آموزش شدید است و هر خلبانی واجد شرایط نیست

در Tradewind، جایی که من به مدت سه سال خلبان ارشد منطقه کارائیب بودم و مربی پرواز سنت بارتز هستم، چندین خلبان ما مرتبا به داخل و خارج جزیره پرواز می کنند.

اگر در Tradewind در کارائیب هستید، این پیشرفت طبیعی است. بین فرود و باد در فرودگاه، ما خلبانان خود را تحت آموزش های گسترده قرار می دهیم، اما همه نمی توانند از آن عبور کنند.

ما فقط به کاپیتان ها اجازه می دهیم در سنت بارتز فرود بیایند، بنابراین آنها از قبل با پرواز PC-12 بسیار آشنا هستند. و آموزش باید عملی باشد. مقدار مشخصی از نفوذ است که با فرود در سنت بارتز می آید. ماریت ویلیامز در حالی که شبیه‌سازهای تمام حرکتی که در خطوط هوایی اصلی استفاده می‌شوند می‌توانند ظاهر سنت بارتز را بازسازی کنند، هیچ شبیه‌سازی واقعا نمی‌تواند تغییرات ناگهانی باد و تلاطم شدید رویکرد واقعی را تکرار کند.

برای آموزش، آن‌ها را در تمرین‌های شیب‌دار در فرودگاه‌های استاندارد قرار می‌دهیم تا بتوانند مدت‌ها قبل از رسیدن به جزیره، بر فیزیک و احساس فرود شدید تسلط پیدا کنند. مرحله بعدی آموزش زنده در سنت بارتز است، جایی که خلبانان ده ها فرود و نزدیک شدن را انجام می دهند.

زمان مشخصی برای تمرین وجود ندارد ما تعیین می کنیم که خلبان چه زمانی آماده است و معمولا به اندازه نیاز به آنها زمان می دهیم تا آن را بفهمند. تا زمانی که آنها در حین آموزش در حال بهبود هستند، به آموزش آنها ادامه خواهیم داد. فرودگاه کوچک در سنت بارتز. ماریت ویلیامز برای کسانی که موفق می شوند، فرود در سنت بارتز یک رویکرد بسیار هیجان انگیز است. برای همه سرنشینان، به خصوص خلبانان، سرگرم کننده است.

مسافران احتمالا برخی از دست اندازها را احساس خواهند کرد، اما این بخشی از جذابیت است.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید