من برای کار شوهرم از هند به سیاتل نقل مکان کردم. تنهایی، هزینه های زندگی و عوارضی که بر بدنم وارد شده بود مرا شوکه کرد.

نها شاه. تغذیه دیاسپورا پس از نقل مکان از هند به سیاتل، نها شاه از تلفات فوری بدنش بسیار شوکه شد.

او به جای اینکه به دنبال شغل مهندسی دیگری باشد، یک تجارت تغذیه را راه اندازی کرد.

او می‌گوید یکی از غیرمنتظره‌ترین قسمت‌های جابجایی، تنهایی شهری بود که تجربه کرد. این مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با نها شاه، بنیانگذار 38 ساله هوش آیورودا، که در منطقه شهری سیاتل مستقر است، است. برای طول و وضوح ویرایش شده است.

انتظار داشتم که انتقال من از هند به ایالات متحده حول محور سازگاری با آب و هوا، یادگیری یک فرهنگ جدید شرکتی و ایجاد یک روال باشد. در عوض، من تمام هویت خود را بازسازی کردم، از سلامتی‌ام شروع شد.

زمانی که من و خانواده‌ام در هند زندگی می‌کردیم، نقل مکان به سیاتل برای شغل شوهرم را به‌عنوان گام بعدی هیجان‌انگیز دیدم. برنامه من ساده بود: در خانه جدیدمان مستقر شوم، در بازار کار بگردیم و حرفه مهندسی نرم افزار خود را در یکی از بزرگترین مراکز فناوری آمریکا ادامه دهم.

بزرگترین شوک پس از ورود به ایالات متحده، فرهنگی نبود. فیزیکی بود در عرض چند ماه پس از حرکت، بدنم به شدت نسبت به محیط اطرافم واکنش نشان داد.

من دچار نفخ مزمن، خستگی مداوم، التهاب سیستمیک و افزایش وزن شدید شدم. چیزی که آن را بسیار گیج کننده کرد این بود که رژیم غذایی من تغییر نکرده بود: من هنوز همان غذاهای سنتی را از ابتدا می پختم که هر روز در هند می خوردم.

این امر بازگشت من به مهندسی نرم افزار را از مسیر خارج کرد و پایه و اساس هوش آیورودا را ایجاد کرد، تجارت من به عنوان یک مربی تغذیه و سلامت یکپارچه.

به عنوان یک مهندس، نمی‌توانستم پاسخ‌های مبهم به مسائل سلامتی‌ام را بپذیرم

من شروع به کندوکاو در واقعیت بیولوژیکی مهاجرت کردم و فرهنگ پذیری غذایی را کشف کردم: چگونه تغییر به یک محیط غذایی جدید میکروبیوم را تغییر می دهد و چگونه تفاوت در پردازش کشاورزی، کیفیت خاک، آب و زیرساخت های غذایی در غرب بر بدن انسان تأثیر می گذارد.

آن زمان بود که شکاف عظیم و بدون رسیدگی را در صنعت سلامت دیدم. با درک اینکه بسیاری از مهاجران آسیای جنوبی ممکن است در سکوت دقیقا از همان "اشکال محیطی" رنج می‌برند، بدون اینکه چارچوب فرهنگی هوشمندی برای رفع آن وجود داشته باشد، می‌دانستم که باید خودم راه‌حل را بسازم.

من از سال 2010 تا 2012 به عنوان مهندس در هند کار کردم و سپس پنج سال استراحت کردم تا خودم را در مادری و زندگی خانوادگی غرق کنم. پس از اینکه به ایالات متحده نقل مکان کردم و چالش های سلامتی را تجربه کردم، از طریق موسسه تغذیه یکپارچه (IIN) و یک متخصص تغذیه آیورودا خبره، به عنوان یک مربی سلامت کل نگر معتبر تبدیل شدم.

جارکاند و منطقه سیاتل کاملا متفاوت هستند

در حالی که سیاتل فرصت های حرفه ای بزرگی را ارائه می کرد، ریتم روزانه من به کلی تغییر کرد.

در Jharkhand، پیاده‌روی و تعامل اجتماعی با محصولات تازه که از زنجیره‌های عرضه کوتاه و محلی به دست می‌آیند، در روز ایجاد شد. در منطقه بزرگ سیاتل، زندگی من فورا به ماشین وابسته شد.

سیاتل در سیستم حمل و نقل خود سرمایه گذاری کرده است. ریل سبک Link به طور قابل توجهی گسترش یافته است، سواری در حال بالا رفتن است، و مدل پارک و سواری برای مسافران اداری به خوبی کار می کند، اما از نظر فرهنگی با هند، جایی که مردم به سفرهای طولانی با قطار عادت دارند یا به آنچه قابل پیاده روی است بسنده می کنند، متفاوت است.

برای زندگی روزمره در خارج از رفت و آمد اداری، مانند یک کار خودجوش، یک محصول تازه، یا وانت مدرسه، ماشین هنوز برای اکثر خانواده‌ها در منطقه سیاتل کاربردی است.

شوک هزینه زندگی تعدیل جداگانه خودش بود

در هند، کمک های داخلی، بازارهای محصولات تازه، و حمایت گسترده خانواده، زندگی روزمره را حتی با درآمد متوسط قابل مدیریت کرد. در سیاتل، خانواده من بین 5000 تا 7000 دلار در ماه برای مسکن خرج می کنند. هزینه مواد غذایی در یک ماه برای ما بیشتر از هزینه ای است که مادرم در یک ماه صرف پختن هشت نفر کرده است.

در هند به کلینیک رفتم، همان روز به پزشک مراجعه کردم، چیزی که به نظرم هیچی نبود پرداخت کردم و با نسخه بیرون آمدم. در سیاتل، یاد گرفتم که فرانشیز چیست، کسر پرداخت چیست، و به چه معناست که سه هفته برای یک قرار ملاقات برای چیزی که احساس فوری می کند، صبر کنم.

مزیت حقوق در آمریکا واقعی است، اما زمانی که هزینه زندگی در اینجا را محاسبه کنید، کاهش می یابد. در هند، درآمد من شامل اجاره خانه، غذا، کمک های خانگی و مراقبت های بهداشتی می شد، در حالی که هنوز اتاق را ترک می کردم. در سیاتل، همان نسبت درآمد بدون مدیریت دقیق، اجاره و بیمه درمانی و نه چیزهای دیگر را پوشش می دهد.

در هند هرگز به تنهایی فکر نکرده بودم

مادرم 12 ساعت دورتر از من با قطار زندگی می‌کرد، اما این فاصله چیزی به نظر نمی‌رسید، زیرا ارتباط آن‌قدر در زندگی روزمره بافته شده بود که یک تماس تلفنی و یک سفر یک شبه می‌توانست آن را کاملا بسته کند - و انجام آن سفر طبیعی بود.

همسایگان من در هند با خانواده همسایه بودند. آنها بدون اینکه از آنها خواسته شود با غذا حاضر شدند. اگر من مریض بودم، یکی از همسایگان قبل از اینکه تصمیم بگیرم به آن اشاره کنم می‌دانست. زیرساخت های اجتماعی زندگی هندی ها به قدری کامل است که من آن را به عنوان زیرساخت تشخیص ندادم تا زمانی که به طور کامل ناپدید شد.

در اینجا، همسایه‌های همسایه‌ام وقتی از مسیر عبور می‌کنیم لبخند مؤدبانه‌ای می‌زنند و سپس درهایشان را می‌بندیم. آنها نامهربان نیستند، فقط به گونه ای خودکفا هستند که من هیچ مرجعی برای آن نداشتم. یادم می‌آید که در یک بعدازظهر یکشنبه در آپارتمانم ایستاده بودم، کاملا تنها، با باران روی هر پنجره، و فکر می‌کردم: منظور مردم این است که وقتی می‌گویند ساکت است. تا به حال چنین آرامشی را تجربه نکرده بودم.

مادر شدن در آمریکا آنطور که انتظار داشتم چیزی نبود - و این احساس خوبی داشت

در هند، مادری یک پروژه اجتماعی است. مادرم برای زایمان آنجا بود و در 40 روز اول نقل مکان کرد. مادران تازه متولد شده با غذاهای گرم کننده خاص تغذیه می شوند، روزانه ماساژ روغن داده می شوند و زنانی که قبلا این کار را انجام داده اند، احاطه می شوند. معرفت از حضور و از طریق کسی می گذرد که تماشا می کند و به آرامی آنها را اصلاح می کند.

چیزی که انتظارش را نداشتم این بود که چقدر احساس خوبی داشتم که آن را به شکلی متفاوت انجام دادم.

پدر و مادرم پرواز کردند. ما تا جایی که می‌توانستیم مراقبت‌های سنتی را بازسازی کردیم: غذاهای گرم، بقیه، ریتم، اما بدون شبکه گسترده، هیچ عقیده‌ای رقیب به دست نیامد، هیچ اضطرابی از طریق خویشاوندان خوش‌نیت منتقل نشد، و هیچ‌کس ترس‌های خود را به نوزاد من یا بدن من نشان نداد. فقط پدر و مادرم، شوهرم، و آنقدر ساکت هستم که واقعا برای اولین بار غرایز خودم را بشنوم.

تنهایی مادری آمریکایی واقعی است، اما وضوح ذهنی ناشی از آن واقعا مرا شگفت زده کرد.

پیدا کردن یک جامعه در سیاتل ساده تر از آن چیزی بود که انتظار داشتم

بسیاری از شهرهای متمرکز بر فناوری در آمریکا دارای جوامع مهاجر هندی بزرگ، تحصیلکرده و عمیقا ریشه‌دار هستند. با همکاران شوهرم در آمازون شروع شد. سپس گردهمایی‌های اجتماعی، بازارهای کوچک و رویدادهای فرهنگی. یک مقدمه به مقدمه‌ای دیگر منتهی می‌شود، و خیلی زود حلقه‌ای داشتیم که هر دو جهان را بدون نیاز به توضیح درک می‌کند.

دلتنگی هرگز به طور کامل ناپدید نمی شود، اما زمانی قابل کنترل می شود که ارتباط را اختیاری تلقی نکنید و آن را به عنوان یک تعهد تلقی کنید. ما همچنین بازدید هر سال یا هر سال دیگر را غیرقابل مذاکره می کنیم.

توصیه من برای کسانی که از خارج به ایالات متحده مهاجرت می کنند

برای کسانی که از خارج از کشور به ایالات متحده مهاجرت می کنند، سیستم غذایی ایالات متحده را مانند مالیات یا مراقبت های بهداشتی مطالعه کنید.

فرض نکنید که ترکیبات ظاهری آشنا در اینجا مشخصات غذایی یکسانی دارند. تفاوت در کشاورزی، سلامت خاک، فرآوری گندم و پاستوریزاسیون به این معنی است که بدن شما با یک اکوسیستم کاملا جدید در تعامل است.

مهمتر از همه، در سال اول به بدن فیزیکی خود توجه کنید. نفخ مداوم، خستگی ناگهانی یا افزایش وزن غیرقابل توضیح فقط استرس نیستند. آنها می توانند نشانه های اولیه بیولوژیکی باشند که نشان می دهد میکروبیوم روده شما در حال تلاش برای سازگاری با محیط غذایی جدید است.

قبل از اینکه ناراحتی جزئی به مشکلات سلامتی مزمن تبدیل شود، به این سیگنال‌ها رسیدگی کنید.

آیا برای کار نقل مکان کرده اید و می خواهید داستان خود را به اشتراک بگذارید؟ به ویرایشگر، اگنس اپلگیت، به آدرس aapplegate@businessinsider.com ایمیل بزنید.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید