من به اولین سفر دریایی ام رفتم. 15 چیز مرا در مورد این نوع تعطیلات شگفت زده کرد

اولین سفر گزارشگر بیزینس اینسایدر یک سفر هفت روزه در کشتی رویال کارائیب Wonder of the Seas بود. جوی هادن/ بیزینس اینسایدر انتظار نداشتم اولین شبی که در یک کشتی تفریحی بودم احساس اضطراری کنم.

پنجره کابین من خیلی بزرگتر از پنجره هایی بود که در فیلم ها دیده بودم.

مطمئنا فکر نمی کردم رفتن از پله ها سریعتر از آسانسور باشد. من با ماشین، اتوبوس، قطار و هواپیما سفر کرده بودم، اما تنها قایق‌ای که تا به حال سوار شده بودم یک کشتی بود.

در واقع، قبل از آوریل 2022، زمانی که سوار کشتی Wonder of the Seas، یکی از بزرگترین کشتی های تفریحی جهان، رویال کارائیب شدم، هرگز در زندگی واقعی یک کشتی تفریحی ندیده بودم.

در طول سفر هفت شبه من در دریای کارائیب، کشتی به صورت رفت و برگشت از فورت لادردیل، فلوریدا، به رواتان، هندوراس حرکت کرد. کوزومل و کوستا مایا، مکزیک؛ و جزیره خصوصی باهامیان رویال کارائیب، کوکو کی.

از آنجایی که این شکل جدیدی از حمل و نقل و نوع جدیدی از تعطیلات بود، زمان من در دریا پر از شگفتی بود. دریافتم که سفر دریایی به خودی خود یک سبک زندگی است، و اگرچه لزوما برای من نیست، اما می توانم بفهمم که چرا مردم آن را دوست دارند.

در حالی که کشتی‌های کروز را در تلویزیون و فیلم‌ها دیده بودم، نمی‌توانستم اندازه این کشتی‌ها را بفهمم تا اینکه خودم یکی را دیدم.

جوی هادن/ بیزینس اینسایدر

فکر می‌کردم Wonder of the Seas شبیه آسمان‌خراشی در کنار آن است که در آب شناور است. این کشتی 18 عرشه 1200 فوت طول و 210 فوت عرض دارد.

در کشتی احساس می کردم در یک شهر کوچک در وسط اقیانوس هستم.

با قیمت 2000 دلار، هفت شب را در اتاقکی با منظره اقیانوس در عرشه 8 گذراندم.

جوی هادن/ بیزینس اینسایدر

این کشتی 2867 اتاق خواب دارد.

یک اتاق میان طبقه رزرو کردم - یک پله بالاتر از اتاق‌های کابینت داخلی بدون پنجره، یک پله پایین‌تر از اتاق‌های کابینت با بالکن، و دو پله زیر سوئیت‌ها.

کابین 179 فوت مربعی من حمام خصوصی، تخت کینگ سایز و منظره اقیانوس داشت.

از این که چقدر تخفیف زیاد بود تعجب کردم. برای من، 1000 دلار برای همان تعطیلات تفاوت قیمت بسیار زیادی دارد.

من آماده بودم که در اتاقم احساس تنگی کنم زیرا تنها 179 فوت مربع بود، اما وقتی داخل شدم، احساس کردم فضای زیادی دارم.

جوی هادن/ بیزینس اینسایدر

فکر می‌کردم اتاق خواب از یک فضای کوچک با فضای ذخیره‌سازی فراوان برای لباس‌ها و سایر وسایل من استفاده زیادی می‌کند. دو کمد برای جای آویزان و کشوهای بیشتری نسبت به من وجود داشت.

فکر می‌کردم همانطور که در کشتی‌ها در برنامه‌های تلویزیونی و فیلم‌ها دیده‌ام، یک پنجره سوراخ کوچک داشته باشم، اما پنجره مستطیلی من بسیار بزرگ‌تر از آن چیزی بود که انتظار داشتم.

جوی هادن/ بیزینس اینسایدر

یک سایه الکترونیکی روی پنجره را می‌توان پایین آورد تا مناظر بزرگ نمایان شود. من دوست داشتم بعد از یک شب در دریا از خواب بیدار شوم و از منظره ردیف جلو از مکانی که آن روز می‌رفتم بازدید کنم.

در حالی که اتاق‌های بدون پنجره ارزان‌تر هستند، نمی‌توانستم در آن بمانم. اتاق خواب من با منظره اقیانوس حدود 300 دلار بیشتر از یک اتاق سطح ورودی هزینه دارد.

من نمی دانستم رزرو اتاق در جلوی کشتی منجر به سواری با ضربه گیرتر می شود.

جوی هادن/ بیزینس اینسایدر

یک اتاق خواب در جلوی عرشه هشت رزرو کردم و حرکت مداوم را در اتاقم احساس کردم. بعضی از شب ها سنگ تر از بقیه بود.

در سخت‌ترین شب‌ها، هر چند دقیقه یک‌بار حس مشابهی را می‌شنیدم و احساس می‌کردم که زیر سرم رعد و برق می‌زند. صدای تپش های بلند و لرزش های سنگین در اتاقم مانند افتادن قطعات بزرگ مبلمان بود.

شب اول که این اتفاق افتاد، از بدترین اتفاق می‌ترسیدم، اما با گذشت زمان متوجه شدم که این یک جنبه عادی از سفر دریایی است - چیزی که احتمالا هرگز به آن عادت نمی‌کنم.

پس از صحبت با رزمناوهای باتجربه در کشتی، چند نفر به من گفتند که جلوی کشتی یکی از بدترین مکان‌ها برای احساس حرکت است. آنها گفتند که عرشه های بالاتر در وسط کشتی آرام تر و با ثبات تر هستند.

دفعه بعد، اتاقی را در وسط کشتی انتخاب می کنم.

همه سفرهای دریایی یک جلسه آموزشی را برای مهمانان در مورد کارهایی که باید در مواقع اضطراری انجام دهند الزامی می کند. از اینکه مال من برای تماشا در کابینم در دسترس بود تعجب کردم.

جوی هادن/ بیزینس اینسایدر

تنها کاری که برای آموزش ایمنی باید انجام می‌دادم این بود که چند ویدیو را تماشا کنم - چه در تلویزیون اتاقم یا در برنامه Royal Caribbean - و سپس در ایستگاه مونتاژ خود، منطقه‌ای که در مواقع اضطراری به من اختصاص داده شده بود، مراجعه کنم.

در ایستگاه مونتاژ، یک مهماندار برنامه Royal Caribbean را بررسی کرد تا تأیید کند که من آموزش اجباری را به پایان رسانده ام.

انتظار داشتم به محض سوار شدن به کشتی در یک جلسه آموزشی ایمنی شرکت کنم، بنابراین این جایگزین خیلی راحت بود.

کشتی دارای 24 آسانسور است، اما رفتن از پله ها اغلب سریعتر بود.

جوی هادن/ بیزینس اینسایدر

از آنجایی که تعداد زیادی آسانسور در کشتی وجود داشت، انتظار داشتم که آنها یک راه بسیار کارآمد برای رفت و آمد باشند، اما آنها اغلب آنقدر شلوغ و کند بودند که من به جای آن از پله ها رفتم.

در اواسط سفرم، مگر اینکه تا عرشه‌های استخر بالا بروم، همیشه برای صرفه‌جویی در وقت، پله‌ها را انتخاب می‌کردم.

ناوبری کشتی سخت‌تر از حد انتظار بود و من اغلب در راه رفتن به مکان‌های خاص گم می‌شدم.

جوی هادن/ بیزینس اینسایدر

کشتی دارای 16 عرشه مهمان است. هر عرشه به سه بخش - جلو، وسط و عقب تقسیم می شود.

چند روز طول کشید تا به بخش‌ها عادت کنم، و اغلب متوجه می‌شدم که به سمت عرشه سمت راست می‌روم، اما بخش اشتباهی از کشتی. خوشبختانه در هر طبقه نقشه هایی بود که تا صبح که رفتم از آنها استفاده کردم.

در فضاهای سرپوشیده مشترک، از اینکه حتی احساس نمی کردم در یک کشتی هستم، تعجب کردم.

جوی هادن/ بیزینس اینسایدر

اگر روی عرشه پنج شگفتی دریاها بیدار می شدم و هیچ خاطره ای از سفر دریایی ام نداشتم، فکر می کردم در یک مرکز خرید هستم.

جدا از حرکت خفیف کشتی، عرشه‌های داخلی آنقدر بزرگ بودند که به عنوان یک تازه‌کار در سفرهای دریایی، باور این که من در یک قایق غول‌پیکر در وسط اقیانوس بودم، سخت بود.

به هر طرف که نگاه کردم، مغازه ها، غرفه ها، رستوران ها، مجسمه های بزرگ و ساختار سقفی بی نظیری را دیدم که مرا به یاد مراکز خریدی می انداخت که بازدید کرده ام.

در طول سفر، بیشتر از آنچه فکر می کردم موسیقی زنده می شنیدم، اغلب در پس زمینه فعالیت های کشتی.

جوی هادن/ بیزینس اینسایدر

جدای از جشنواره های موسیقی، هرگز در سفر بیشتر از این کروز موسیقی زنده نشنیده ام. روی عرشه‌های عمومی، نوازندگان ساعت‌ها می‌نواختند در حالی که مردم آرام می‌گرفتند و دور آن‌ها بازی می‌کردند. همچنین از ترکیب التقاطی ژانرهایی که شنیدم، از راک گرفته تا جاز و کلاسیک، شگفت زده شدم.

علاوه بر سالن موسیقی، که در آن کنسرت‌ها به طور منظم برگزار می‌شد، گروه‌های موسیقی زنده روی عرشه‌های عمومی داخلی و خارجی اجرا می‌کردند. برخی از مردم تماشا می کردند، در حالی که برخی دیگر هنگام شنا، استراحت یا قدم زدن در اطراف گوش می کردند.

فکر می کردم شب های رسمی بیشتر اجرا شود.

جوی هادن/ بیزینس اینسایدر

من دوست دارم راحت باشم، بنابراین از شب های رسمی رفتن به این کشتی می ترسیدم.

من یک لباس فانتزی با خودم آوردم تا هر زمان که نیاز داشتم بپوشم، اما در اولین شب رسمی، متوجه شدم که کد لباس به شدت اجرا نشده است. مردم طیف وسیعی از لباس‌ها را می‌پوشیدند، از لباس‌های شب گرفته تا تی‌شرت.

برای بقیه سفر، تفسیرم از کد لباس را هم راحت کردم.

برخی از بهترین وعده های غذایی من در نرخ گنجانده شده است.

جوی هادن/ بیزینس اینسایدر

یکی از چیزهای منحصر به فرد در مورد سفر دریایی این است که بیشتر وعده های غذایی، میان وعده ها و نوشیدنی ها در نرخ کروز گنجانده شده است.

با این حال، در کشتی‌های بزرگی مانند Wonder of the Seas، بیش از ده‌ها رستوران با پیشنهادات ویژه، مانند سوشی، شامل نمی‌شوند و هزینه‌های اضافی، چه به صورت یک بار هزینه یا به ازای هر غذا، متحمل می‌شوند.

وقتی متوجه شدم که برخی از خوشمزه ترین و رضایت بخش ترین غذاهایی که خوردم در رستوران هایی که برای مهمانان در نظر گرفته شده بود، شگفت زده شدم.

تعداد انگشت شماری بوفه با انواع غذاها وجود داشت و اتاق غذاخوری اصلی هر شب یک وعده غذایی سه وعده ای با منوهای مختلف سرو می کرد. این گزینه های مکمل تک تک هوس های من را برآورده کرد. یکی از بهترین وعده های غذایی من در اتاق غذاخوری اصلی بود، جایی که تنها نشسته بودم.

دریافتم که رزرو رستوران ها و نمایش های کشتی به سرعت پر می شود، بنابراین مهم است که از قبل برنامه ریزی کنید تا دقیقا همان کاری را که می خواهید انجام دهید.

جوی هادن/ بیزینس اینسایدر

کشتی کروز مملو از فعالیت‌ها و رستوران‌هایی بود که می‌توانستم در هر زمان از آن بازدید کنم، اما برخی از رستوران‌ها، مانند رستوران‌های تخصصی، و همه نمایش‌های داخل کشتی نیاز به رزرو از طریق برنامه Royal Caribbean داشتند.

با این حال، رزرو برای نمایش و زمان‌های غذایی که در روز می‌خواستم اغلب سخت بود. بنابراین، من روزها قبل از هر رویداد، بسته به محبوبیت آن، شروع به رزرو کردم.

برای مثال، نمایش آبی آکروباتیک شبیه سیرک در Aquatheater به نظر می رسید محبوب ترین و سخت ترین نمایش باشد. من سعی کردم یکی را در روز رویداد تهیه کنم، اما نتوانستم تا زمانی که دو شب بعد نمایش داده شود، هیچ موجودی پیدا نکردم.

حتی با آماده سازی گسترده، برنامه ریزی هر چیزی در یک کشتی کروز در معرض تغییر بود.

جوی هادن/ بیزینس اینسایدر

سفری که من بیش از همه از آن هیجان زده بودم - بالون سواری بر فراز باهاما - در روز آن لغو شد، زیرا بادها بسیار شدید بودند.

در آخرین روز سفرم بود و تنها با یک روز در بندر، امکان تغییر برنامه وجود نداشت. این تجربه ای بود که بیشتر منتظرش بودم، بنابراین ناامید شدم.

در یک کشتی کروز، متوجه شدم که همه برنامه ها بر اساس چیزهایی که خارج از کنترل خدمه است، مانند آب و هوا، در معرض تغییر هستند.

فکر می‌کردم توقف‌های بندر طولانی‌تر باشد.

جوی هادن/ بیزینس اینسایدر

از آنجایی که ما مسیر طولانی را تا هر بندر طی کردیم، به اشتباه تصور کردم که زمان بیشتری را در آنها می گذرانیم. کشتی معمولا حدود ساعت 8 صبح پهلو می گرفت و در اوایل بعدازظهر حرکت می کرد.

فکر می‌کردم بعد از هر گشت و گذار مدتی فرصت داشته باشم که بندر را کاوش کنم، اما برخی از سفرهای من کل روز را به طول انجامید و درست در زمان حرکت به قایق برگردم. من همچنین امیدوار بودم که ببینم این مکان ها در شب چگونه به نظر می رسند، اما ما هرگز بعد از غروب آفتاب از آنجا خارج نشدیم.

اگرچه طعم دریای کارائیب را چشیدم، اما زمان کافی برای درک هر مکان را نداشتم، که باعث شد متوجه شوم که احتمالا ترجیح می‌دهم تنها در یک مکان تعطیلات را بگذرانم و زمانی برای کشف واقعی آن داشته باشم.

خیلی خوشحالم که بالاخره می‌دانم کروز در یک کشتی غول‌پیکر چگونه است، اما احتمالا دفعه بعد سوار هواپیما خواهم شد.

جوی هادن/ بیزینس اینسایدر

به طور کلی، سفر من را در حیرت فرو برد. فهمیدم هیچ چیز مثل نگاه کردن از بالای عرشه و دیدن تنها اقیانوسی که شما را احاطه کرده است وجود ندارد.

اما دفعه بعد که می‌خواهم از کارائیب دیدن کنم، با هواپیما به مقصدی می‌روم و آن را عمیقا کشف می‌کنم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید