من در طول این سال ها 26000 دلار برای رنگ کردن موهایم خرج کردم. بالاخره دارم خاکستری می شوم و ای کاش زودتر این کار را می کردم.

Westend61/Getty Images من از 40 سالگی با دیدن عکسی از خودم که باعث خستگی من شد شروع به رنگ کردن موهایم کردم.

در طول دهه‌ها، من هر شش هفته یکبار حدود 26000 دلار برای رنگ مو و اصلاح آن هزینه کردم.

سرانجام پس از آشنایی با زنان هم سن و سال خود که به طور طبیعی زیبا به نظر می رسیدند، تصمیم گرفتم خاکستری خود را در آغوش بگیرم. مادرم زیباترین موها را داشت. رنگ قرمز پررنگ و عمیقی بود که بیشتر شبیه بوردو بود تا هویج. عکس مورد علاقه من از او مربوط به روزهای مدلینگ اوست که به عنوان یکی از دختران اصلی برک ژست گرفته است.

سه تا از چهار پدربزرگ و مادربزرگ من مو قرمز بودند. مادربزرگ‌های من رنگ مسی رایج‌تری داشتند. این پدر مادرم بود که موهای سیاه و سفید پدربزرگ دیگرم را به رنگ قهوه‌ای تیره‌مان منتقل کرد.

در خانواده من، مو موضوع مکرر گفتگو بود. برای مادرم، در سال‌های آخر زندگی، صحبت‌ها اغلب بر این بود که چگونه مادرم خاکستری نمی‌شد. من هرگز ادعای او را مبنی بر اینکه به طور معجزه آسایی رنگ اصلی خود را حفظ می کرد زیر سوال نبردم، حتی اگر کمی باورنکردنی به نظر می رسید که هیچ رنگ سفیدی روی سر 60+ ساله او دیده نمی شد، در حالی که رگه های نقره در اوایل 40 سالگی من شروع به تکثیر روی سر من کردند.

رشته های سبک تر جدیدم آزارم نمی داد. در واقع من آنها را دوست داشتم. فکر کردم آنها به رنگ قهوه ای صاف من بعد اضافه کردند تا اینکه به عکسی از خودم نگاه کردم و زنی غمگین و خسته را دیدم.

چون کنجکاو بودم موهایم را رنگ کردم

شاید خسته بودم چون در 42 سالگی مادری مجرد با پنج فرزند از 8 ماه تا 16 سال شدم. یا شاید فقط انتخاب طبیعی بود. پدرم در اواخر 30 سالگی شروع به خاکستری شدن کرد.

بدون توجه به دلیل، تصمیم گرفتم از موضع سرکشی خود در پیری طبیعی دست بکشم و موهایم را رنگ کنم. من در مورد روند و نتایج آن کنجکاو بودم.

برای سال‌ها، هر شش هفته یک بار قرار ملاقات رزرو می‌کردم و صدها دلار برای کارهای رنگ‌آمیزی و کارها سرمایه‌گذاری می‌کردم. من تخمین می زنم که در طول دهه ها، حدود 26000 دلار خرج کرده ام. اما رنگ هرگز اصیل احساس نمی شود. در هر بازدید، به آرایشگرم می‌گفتم وقتی خیلی پیر بودم که نمی‌توانم این کار را ادامه دهم، با من صادق باشد. هیچ چیز کمتر از یک زن مسن با موهای پر از موهای تیره غیرطبیعی جذاب نیست.

موهای رنگ شده من در عکس ها عجیب به نظر می رسید

من از اینکه موهایم در عکس های خانوادگیمان مصنوعی به نظر می رسند متنفرم. بقیه قهوه ای ملایم دارند، اما رنگ من خشن به نظر می رسد.

این باعث شد که راه حل هایی مانند خاکستری کردن چند تکه اطراف صورتم را در نظر بگیرم. آرایشگرم فکر می‌کرد من دیوانه هستم، بنابراین با فرمول‌های مختلف سازش کردیم، اما من هنوز راضی نبودم.

این تلاقی وقایع بود که من را به سمت تصمیم به توقف رنگ کردن موهایم سوق داد. اول، استایلیست من قیمت یک برش و رنگ را به 200 دلار افزایش داد. سپس با گروهی از زنان هم سن و سال خود آشنا شدم که به خود زحمت رنگ کردن موهایشان را نداشتند. زیبا بودند! یکی مالش را گشاد با موج های بلند و مجلل می پوشید. دیگری اجازه داد تا به طور طبیعی فر شود، و سومی لباس او را در یک باب براق مدل داد. آنها فوق العاده به نظر می رسیدند.

با الهام گرفتن از این دوستان جدید، از آرایشگرم جدا شدم و تصمیم گرفتم خاکستری خود را در آغوش بگیرم.

این یک روند کند است که هنوز به مداخله شیمیایی نیاز دارد، اما من از آن لذت می برم. رنگ مصنوعی موهای تیره باقی مانده که با ترکیبی از سفید، خاکستری و کمی قهوه ای جایگزین شده است، از بین رفته است. استایلیست جدیدم به من می گوید اگر نتیجه نهایی را دوست نداشتم همیشه می توانم به رنگ آمیزی آن برگردم، اما فکر نمی کنم این کار را انجام دهم.

در مورد موهای مادرم که هرگز خاکستری نمی شوند؟ این درست نبود پس از مرگ او، جعبه ها و جعبه های رنگ موی Living Color را در حمام او پیدا کردم. من شرط می بندم که او با موهای خاکستری طبیعی زیبا بود.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید