من نمی دانستم که بارداری خطر لخته شدن خون را افزایش می دهد.

مشاور مالیاتی آلما دی بروین درست از آغاز بارداری دوم خود مضطرب بود، زیرا اولین بارداری او به سقط جنین ختم شده بود.

او می‌گوید: «من نسبت به احساس بدنم و آنچه در حال تغییر است، آگاهی تقریبا بالایی داشتم. وقتی در هفته 10 کمردرد داشت، آن را به باردار بودن سپرد. با این حال، او یک نمونه ادرار را در جراحی پزشک عمومی خود انداخت تا بررسی کند که عفونت مجاری ادراری نبوده و واضح است.

او به یاد می آورد که هنگام کار در خانه در جنوب دوبلین روی زمین دراز کشیده بود تا کمی از کمردرد تسکین یابد. اما در طول آن غروب جمعه، "درد از پایین کمر به پایین به ناحیه کشاله ران، پایین پایم به سمت زانوی من شروع شد. کمی احساس سرمای عجیبی در پایم داشتم."

او همچنین متوجه یک ته رنگ آبی خفیف شد.

یک شبه درد تشدید شد و در یک ساق پا کمی ورم داشت. صبح روز بعد، خدمات پزشک بدون ساعات کاری آنها، دکتری را به خانه آنها فرستاد که با توجه به علائمش، فکر می کرد که سیاتیک است. او به او توصیه کرد تا حد امکان قدم بزند و برای ملاقات با فیزیوتراپ وقت بگذارد.

آلما می‌گوید: «به نظر نمی‌رسید این تشخیص غیرمنطقی باشد.

در آخر هفته، او با عصاهایی که در خانه داشتند، تلاش می کرد تا در باغ بالا و پایین راه برود. اما درد بدتر می شد و ورم در یک پا بیشتر می شد.

در صبح روز دوشنبه، او با یک فیزیو قرار ملاقات گذاشت، اما همچنین با پزشک عمومی خود تماس گرفت و او به او پیشنهاد داد که در اسرع وقت به عمل جراحی برود. فورا ساق شلوارم را بالا کشید و گفت: «فکر می‌کنم لخته شده‌ای.»

این احتمال هرگز به ذهن آلما خطور نکرده بود. او لخته شدن خون را با پروازهای طولانی مدت یا اقامت طولانی مدت در بیمارستان مرتبط کرد. اما اولین نگرانی او این بود که چه معنایی برای کودک دارد.

از شادی آواز بخوانید: "یکی از بهترین کارهایی که می توانید برای سلامت روان خود انجام دهید، پیوستن به گروه کر است"

پزشک عمومی به او توصیه کرد که مستقیما به بیمارستان ملی زایمان در خیابان هولز برود، جایی که او قبلا تحت مراقبت یک متخصص زنان و زایمان رزرو شده بود. در آنجا او قبل از ارجاع به سنت وینسنت برای اسکن لخته مشکوک، یک رقیق کننده خون تزریق کرد. شوهرش باستیان، که او را به آنجا رساند، نتوانست وارد شود زیرا نوامبر 2021 بود و محدودیت‌های کووید وجود داشت.

آلما می‌گوید: «من هرگز آن سونوگرافی را فراموش نمی‌کنم، زیرا وقتی کاوشگر را به سمت جلو حرکت دادند و مجبور شدند آن را به پا فشار دهند، آزاردهنده بود.

وقتی سه یا چهار دکتر به زودی روی تخت او جمع شدند، او می دانست که این خبر خوبی نیست. آنها توضیح دادند که من لخته قابل توجهی داشتم، ترومبوز ورید عمقی، که از ورید ساق پای راست من سرچشمه می گرفت. این لخته تمام طول پای من را طی کرده بود و وارد ورید اجوف من شده بود، که، همانطور که می فهمم، یکی از رگ های اصلی است که به سمت قلب شما می رود.

به طور معمول، درمان با دوز بسیار بالایی از رقیق‌کننده‌های خون است، اما این خطر می‌تواند حاملگی را خاتمه دهد. آلما، که از او پرسید آیا جایگزینی وجود دارد یا پیامد عدم استفاده از آن درمان چه خواهد بود، می‌گوید: «شنیدن آن واقعا دشوار بود. آنها به من آماری می‌دادند، مانند اینکه اگر از شر این لخته خلاص نشوید یا سعی نکنید آن را حل کنید، این خطر وجود دارد که تا آخر عمر بی‌حرکت بمانید.»

یک مشاور عروقی در بیمارستان، که با یک همکار هماتولوژیست و متخصص زنان و زایمان آلما صحبت کرده بود، گفت که او رادیولوژیست را در بیمارستان Mater می‌شناسد که در مدیریت لخته در ایالات متحده و تکنیک ترومبکتومی تخصص داشت. این روش شامل رفتن به پشت زانوی آلما و مکیدن لخته است. او می‌گوید وقتی به او اطمینان داده شد که هیچ خطری برای نوزاد وجود ندارد، انتخاب آن «بی‌معنی» بود.

"در این مرحله، یک هفته از تشخیص اولیه من گذشته بود و پایم بزرگ بود. من اصلا قادر به راه رفتن نبودم."

GLP-1s در ایرلند: نحوه عملکرد داروهای کاهش وزن تحت سیستم HSE

به او گفته شد که این اولین بار است که این نوع ترومبکتومی مکانیکی با استفاده از این ابزار خاص در ایرلند انجام می‌شود.

روشی که در Mater انجام شد، که برای آلما "به اندازه کافی آسیب زا" بود، زیرا حاملگی میزان تسکین درد او را محدود می کرد، با موفقیت بیشتر لخته را از بین برد. او برای بهبودی به سنت وینسنت بازگشت، در آستانه کریسمس مرخص شد. "مدت زیادی طول کشید تا بتوانم مسافت های طولانی تری را پیاده روی کنم. و نه تنها اثرات فیزیکی لخته شدن خون، بلکه روانی نیز وجود داشت."

اما بقیه دوران بارداری او به خوبی تحت نظر بود و از آنجایی که او از داروهای رقیق کننده خون استفاده می کرد، باید برنامه ای برای زایمان او در نظر گرفته شود. من دو هفته قبل از موعد مقرر برای القای قرار داشتم. 48 ساعت قبل از القای داروهای رقیق کننده خون را قطع می کردم.

با این حال، پس از القاء، نگرانی در مورد ضربان قلب نوزاد وجود داشت. آلما می‌گوید: «تصمیم برای انجام یک سزارین اضطراری گرفته شد، که باز هم از نظر ذهنی برای آن آمادگی نداشتم، زیرا در تمام مدت صحبت این بود که آنها نمی‌خواهند سزارین را انجام دهند زیرا خطر خونریزی وجود دارد.

اما پسر آنها، زندر، سالم به دنیا آمد و "این یکی از بهترین روزهای زندگی ما بود". آلما به استفاده از داروهای رقیق کننده خون و همچنین پوشیدن جوراب های فشاری که از انگشتان پا تقریبا تا باسن او می رود تا شش هفته آینده ادامه داد. با این حال، زمانی که او پوشیدن جوراب ساق بلند را متوقف کرد، پای آسیب دیده او دردناک و سنگین شد. رگ من آسیب دیده است، بنابراین تصمیم گرفته شد که جوراب فشاری بلند مدت بپوشم و هنوز هم این کار را می کنم.

چگونه می توان هزینه های بی رویه در خدمات بهداشتی را مهار کرد؟

او قبل از یک پرواز طولانی مدت و همچنین پس از هر عمل جراحی از داروهای رقیق کننده خون استفاده می کند.

او با نگاهی به گذشته می‌گوید: «من اصلا نمی‌دانستم که باردار بودن خطر لخته شدن خون را افزایش می‌دهد.» اگر او داشت، نمی‌دانست که آیا تفاوتی ایجاد می‌کرد یا نه، اما «شاید ممکن بود زودتر تشخیص داده باشم».

با این حال، او خود را بسیار خوش شانس می داند. آلما که از تجربه خود برای افزایش آگاهی استفاده می کند، به عنوان نماینده بیمار در شورای ترومبوز در بنیاد قلب ایرلندی (IHF) می گوید: «من خیلی به پزشک عمومی خودم مدیون هستم که خیلی سریع عمل کرد.

دکتر دنیس اوکیف، متخصص هماتولوژیست مشاور، مسئول بالینی ملی ترومبوآمبولی وریدی (VTE) می‌گوید لخته‌های خون عامل اصلی مرگ مادران در جهان غربی هستند، اما چنین مرگ‌هایی بسیار نادر است. خطر ایجاد لخته در دوران بارداری افزایش می یابد، اما پس از تولد نوزاد به بالاترین حد خود می رسد. او می‌گوید در تکامل، شایع‌ترین دلیل مرگ زنان در هنگام زایمان به دلیل خونریزی بود، بنابراین سیستم انعقاد خون آنها در دوره پس از زایمان به عنوان یک عامل محافظتی افزایش می‌یابد.

این خطر افزایش لخته می تواند با عواملی مانند سزارین، یا اگر مادر به هر دلیلی ناخوشایند و بی حرکت باشد، افزایش یابد.

قرص های ضد بارداری ترکیبی (یعنی استروژن و پروژسترون، بر خلاف قرص های کوچک فقط پروژسترون) با خطر بالاتر لخته شدن همراه است، همانطور که درمان جایگزینی هورمون (HRT) در یائسگی. اوکیف که در بیمارستان دانشگاه لیمریک مستقر است، می گوید: با این حال، با گزینه جدیدتر دریافت HRT از طریق لکه های پوستی، به جای خوراکی، خطر بسیار کم است. هر سال حدود 6000 نفر در ایرلند به VTE مبتلا می شوند، یعنی لخته خون در یک ورید عمیق، معمولا در قسمت پایین ساق پا تشکیل می شود، اما ممکن است قسمت هایی از آن پاره شود و در یک سرخرگ در ریه ها گیر کند و باعث ایجاد نف شود.

آمبولی اوناری این سومین علت شایع مرگ و میر ناشی از بیماری های قلبی عروقی پس از حمله قلبی و سکته است.

حداکثر 50 تا 60 درصد از کل موارد VTE در طول یا بعد از بستری شدن در بیمارستان رخ می دهد. سال گذشته، HSE دستورالعمل های بالینی را برای بهبود تشخیص و مراقبت از بیماران مبتلا به لخته شدن خون راه اندازی کرد. آنها به عنوان "پروتکل حوا" شناخته می شوند، به یاد ایو کلیری (21) از کوربالی، لیمریک، که در ژوئیه 2019 در بیمارستان دانشگاه لیمریک درگذشت، تنها چند ساعت پس از اینکه به دلیل شکستگی مشکوک پا از بیمارستان مرخص شد.

یک تحقیق در سال 2021 نشان داد که علت مرگ او ایست قلبی، ثانویه به لخته شدن خون گسترده در ریه بوده است. جان مک نامارا، پزشکی قانونی، با بازگرداندن حکم یک حادثه ناگوار پزشکی، گفت واضح است که "فرصت های از دست رفته" وجود داشته است.

O'Keeffe می گوید هنگامی که VTE تشخیص داده می شود، درمان بسیار موثر و ساده است. برای اکثر مردم، این یک قرص ضد انعقاد است. ترومبکتومی بسیار نادر است. او می‌گوید: «اینجا در غرب میانه و لیمریک ممکن است سالانه چهار یا پنج بیمار داشته باشیم که معیارهای نیاز به آن درمان را برآورده می‌کنند.

او می‌گوید: پروازهای طولانی مدت بیش از شش ساعت یک عامل خطر جزئی هستند، اما برای افرادی که عوامل خطر متعددی دارند، «این ممکن است محرک نهایی باشد». این عوامل دیگر عبارتند از: سیگار کشیدن، اضافه وزن، سرطان و سابقه خانوادگی لخته.

امیلی بوری، پرستار پیشرفته متخصص در ترومبوز در بیمارستان دانشگاه سنت وینسنت در دوبلین، می‌گوید: زنان باید عوامل خطر خود را بشناسند، به ویژه در دوران بارداری. واقعا مهم است که آنها در همان ابتدا از پزشک عمومی یا ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود بپرسند: "آیا باید نگران باشم؟" از هر 1000 زن، 5 نفر در دوران بارداری دچار لخته می شوند، اما این میزان از هر 1000 زن پس از زایمان به 20 نفر می رسد. او می گوید: «قوی ترین خطر تا 13 هفته پس از زایمان وجود دارد و سپس شروع به کاهش می کند.

بوری که رئیس شورای ترومبوز IHF است، می‌گوید در حالی که کمپین‌های آگاهی عمومی قوی در مورد سکته و سپسیس وجود داشته است، «من فکر می‌کنم ما از نظر کمپین ترومبوز عقب هستیم».

این وضعیتی است که آنها در تلاشند تا آن را اصلاح کنند، اکنون که IHF از زمان منحل شدن ترومبوز ایرلند در سال گذشته، پشتیبانی از بیماران در این زمینه را بر عهده گرفته است. او می‌گوید: «من فکر می‌کنم بسیاری از مردم نمی‌دانند که ترومبوز عامل اصلی مرگ و میر قابل پیشگیری در بیمارستان است. بیماران تا 90 روز پس از ترخیص در معرض خطر بیشتری قرار دارند. او می گوید توصیه این است که تا حد امکان متحرک بمانید، هیدراته بمانید و در صورت تجویز از جوراب های فشاری استفاده کنید.

IHF یک «کارت هشدار لخته خون» ایجاد کرده است که علائم و نشانه‌های آن را مشخص می‌کند تا به بیمارانی که از بیمارستان خارج می‌شوند داده شود.

همچنین افراد را تشویق می کند تا مطمئن شوند که خطر ترومبوز در 24 ساعت پس از بستری شدن در بیمارستان ارزیابی می شوند. IHF برای هر کسی که نگرانی مرتبط با لخته خون دارد یا به دنبال اطلاعات بیشتر است، یک خط کمک به رهبری پرستار راه اندازی می کند.

در همین حال، پس از اینکه آلما و باستیان به دنبال مشاوره پزشکی برای داشتن فرزند دوم شدند، تصمیم گرفتند که تلاش نکنند. آلما می‌گوید نه تنها خطر لخته شدن مجدد در بارداری بسیار زیاد بود، بلکه اگر این اتفاق در همان پا رخ می‌داد، ممکن بود نتواند دوباره ترومبکتومی انجام دهد زیرا ورید بسیار آسیب دیده بود.

خطر بی حرکتی دائمی نیز افزایش یافت.

او می‌گوید: «به همین دلیل و به دلیل خطرات، تصمیم گرفتیم که یکی از آنها برای ما عالی است.»

خط کمک IHF: 01 668 5001; ایمیل support@irishheart.ie .