"من چیزی برای کمک به مانستر دارم": آوان لی قرار عالی به نظر می رسد

ایوان لی زمانی که نقش جدید خود را به عنوان مدیر اجرایی موقت در مانستر راگبی به جای ایان فلانگان، که از اکتبر 2019 این سمت را برعهده داشت، برای سومین بار به ایرلند برمی گرداند و در پایان ماه کنار می رود.

لی در 22 اکتبر، دو روز قبل از اینکه مونستر در مسابقه قهرمانی راگبی یونایتد در استادیوم آویوا، دوبلین به مصاف لینستر برود، می‌آید. نیوزیلندی در کورک در حال شکار خانگی است، اما هفته ای یک یا دو روز را در لیمریک می گذراند.

این انتصاب برای 12 ماه است، اما لی در مورد تمایل خود برای برنده شدن این نقش به صورت تمام وقت صریح بود.

او گفت: "این 12 ماه است، موقت است، که هر چه شما از آن بگیرید. اما... از دیدگاه من، نگرش من این است که دائمی است."

"و، می دانید، وقتی یک کار خوب انجام دهم، مطمئن هستم که این اتفاق خواهد افتاد. اما من برای بررسی یک کار 12 ماهه به آنجا نمی آیم. احساس می کنم برای این فرصت نیوزیلند را ترک می کنم."

فرصت ضربه می زند: خروج ایان فلانگان درخواست ها برای راه اندازی مجدد مانستر را تشدید می کند

در دو نوبت قبلی او در دوبلین مستقر بود و در طول یک دوره هفت ساله در دهه 1990 برای کلونترف راگبی و کریکت بازی کرد و در آن با همسرش که دوبلینی بود آشنا شد و سپس سه سال دیگر در حالی که در راگبی جهانی به عنوان مدیر تجاری (2012-2013) در ابتدا، سپس مدیر کل Seven (2011) کار می کرد، بازگشت.

او در دارگاویل به دنیا آمد و در وانگاری در جزیره شمالی نیوزلند بزرگ شد، جایی که رویای او بازی برای All Blacks بود، اما همانطور که در مصاحبه ای گفت، «راستش بگویم که من می‌خواستم یک ابرقهرمان باشم، زیرا افراد زیادی همه سیاه‌پوست می‌شوند».

او قبل از سفر به دوبلین، مطالعات مدیریت و بازاریابی را در Waikato انجام داد و در آنجا برای Clontarf در تیمی که برنارد جکمن و با برنت پوپ به عنوان بازیکن-مربی حضور داشت، بازی کرد.

"بعد از دانشگاه مستقیما برای بازی راگبی به ایرلند رفتم. مستقیما به کلونترف رفتم. دو شماره تلفن در کیفم داشتم: یکی برای Old Crescent، یکی برای Clontarf. من می توانم به شما اطمینان دهم که چیزی رسمی یا پول زیادی در کار نبود، اما ابتدا به Clontarf رفتم و ماندم. برای من صادقانه بگویم که این برای من یک خانه عالی است." "من در AIL بازی نکردم زیرا به عنوان یک بازیکن خارجی اجازه بازی [طبق قوانین آن زمان] را نداشتم. لیگ Leinster و Floodlit Cup و همه آن چیزهای خوب را بازی کردم.

سپس در 23 سالگی [به دلیل] بازسازی شانه بازنشسته شدم. این پایان کار بود.

"من به آنجا رسیدم. من یک روز سه‌شنبه [به ایرلند] پرواز کردم. کسی را نمی‌شناختم و شنبه در لنزداون رود بازی کردم. فکر می‌کردم که خیلی خوب بود."

معاصران او از نظر هم تیمی شامل برخی از نام های شناخته شده بودند.

"بله، برنارد جکمن کمی ستاره بود. دیو مور، کالین پاور، مارک وودز؛ برنت پوپ به نوعی یک مربی-بازیکن بود. مت اسمیت... بنابراین تیم خوبی بود، تیم خوب. آن زمان آنها در دسته دوم بودند و ارتقا یافتند، اما من آن را دوست داشتم، واقعا دوستش داشتم. اینجا واقعا یک باشگاه است، یک مکان شگفت انگیز، مثل هر جایی که آن را دوست دارم. [با] مردم عالی،” او گفت.

"من دو دوره مختلف داشته ام. اولی تقریبا هفت سال بود و دوره بعدی سه سال بود که پس از پایان کار راگبی نیوزلند برای کار در راگبی جهانی برگشتم.

"بنابراین، بله، من همیشه احساس می‌کردم که به عقب برمی‌گردم و اکنون با 10 سال تجربه سوپر راگبی، احساس می‌کنم چیزی برای کمک به مکانی مانند مانستر دارم. بنابراین همه چیز هماهنگ است، که عالی است."

مشکلات مانستر را نمی‌توان به پای یک نفر گذاشت

لی پنج سال را در اتحادیه راگبی نیوزیلند گذراند، سه سال از آن‌ها به‌عنوان مدیر عملیات پخش و بازرگانی بین سال‌های 2007 تا 2012، به ایرلند بازگشت و مدتی را در راگبی جهانی به انجام رساند و سپس در ژوئن 2015 به عنوان مدیرعامل در راگبی سوپر راگبی در ولینگتون منصوب شد. 2016.

او نوامبر گذشته پس از 10 سال و نیم کناره گیری کرد. در ادای احترامی که از سوی باشگاه به لی انجام شد، آمده است: «هوریکنز تحت هدایت او یک شبکه تجاری متنوع هم در نیوزلند و هم در خارج از کشور ایجاد کرده است، یک فرهنگ قوی، و فهرست بازی و مربیگری با کیفیت بالا، که بستری قوی برای فصل بعدی موفقیت فراهم می‌کند.»

لی به عنوان مشاور راگبی جهانی کار می کرد و به صورت پاره وقت عضو هیئت امنای المپیک ویژه نیوزلند بود. سال گذشته نام او از نظر حدس و گمان با سمت مدیر عاملی در کریکت ایرلند مرتبط شد.

صحبت کردن با کسانی که او را به خوبی می شناسند، این اطمینان وجود دارد که مانستر یک مدیر عالی و بسیار توانا دارد.