من یک برنامه Pebble Time 2 را کدگذاری کردم و درس های سختی آموختم

اگر زمان کافی را در اینترنت بگذرانید، به این باور خواهید رسید که کدنویسی اکنون به لطف مدل های مختلف هوش مصنوعی برای همه آسان است. کلود، ChatGPT و دیگران می توانند حتی یک تازه کار را به یک برنامه نویس ارشد تبدیل کنند و مهندسان نرم افزار باید به طور جدی شغل دوم را به عنوان سرآشپز قنادی در نظر بگیرند. جای تعجب نیست که این یک توصیف نادرست فاحش است. مدل‌های زبان بزرگ بدون ابزارهای آموزشی رسمی به افراد ارائه می‌دهند که قبلا تصورش را هم نمی‌کردند، اما این به این سادگی نیست.

بنابراین، تصمیم گرفتم خودم آن را بفهمم. من اخیرا در مورد اینکه چقدر Pebble Time 2 خود را دوست دارم نوشتم و بخشی از جذابیت PebbleOS است. این منبع باز است و افراد می توانند برنامه های خود را متناسب با نیازهای خود بنویسند. تصمیم گرفتم به شدت به نوستالژی تکیه کنم و ببینم که آیا می توانم سرویس Microsoft MSN Direct را از اواسط دهه 2000 بازسازی کنم. من می‌خواستم Pebble Time 2 من را به یاد چرتکه فسیلی من بیاندازد، بنابراین از هوش مصنوعی کمک گرفتم.