من یک مادر فرانسوی با یک فرزند در یک مدرسه آمریکایی هستم. من روحیه مدرسه، روزهای کوتاهتر و رویکرد سختگیرانه کمتر را دوست دارم.

نویسنده فرانسوی است، اما کودک 9 ساله خود را در آمریکا بزرگ می کند. با حسن نیت از ویرجینی روماری دختر 9 ساله من در یک مدرسه ابتدایی دولتی آمریکا ثبت نام کرده است.

سیستم مدرسه در اینجا به طور قابل توجهی با سیستم در فرانسه متفاوت است.

من دوست دارم که آن را کمتر سفت و سخت، با بسیاری از فعالیت های فوق برنامه و یک حس قوی از جامعه است. 10 سال پیش از فرانسه به آمریکا نقل مکان کردم. دختر 9 ساله من در فلوریدا به دنیا آمد و وقتی زمان ثبت نام او در مدرسه فرا رسید، ترجیح دادم او را در یک مدرسه فرانسوی ثبت نام نکنم. من می خواستم او سیستم آموزشی آمریکا را تجربه کند تا بخشی از جامعه باشد.

من روح مدرسه اینجا را دوست دارم

آنچه من در مورد مدارس آمریکایی بیشتر قدردانی می کنم این است که آنها به عنوان یک جامعه عمل می کنند، در حالی که در فرانسه، آنها در درجه اول مکان هایی برای آموزش آکادمیک هستند.

من تحسین می کنم که چگونه روح مدرسه به طور فعال در اینجا ترویج می شود. دختر من به مدرسه خود افتخار می کند و تی شرت مورد علاقه اش دارای رنگ های آن است. او مشتاقانه در هفته های روح، روزهای لباس پوشیدن، و رویدادهای سرگرم کننده مختلف مانند مسابقه رنگ که هرگز نمی خواهد از دست بدهد شرکت می کند.

من همچنین برای مراسم صبحگاهی در ایالات متحده، از جمله اعلامیه های صبحگاهی و بیعت، ارزش قائل هستم. چنین اقداماتی در فرانسه وجود ندارد.

دخترم عمیقا با مدرسه اش درگیر است. او حس تعلقی دارد که من هرگز در کودکی آن را تجربه نکردم، زیرا تحصیلات من صرفا بر آموزش رسمی متمرکز بود، بدون فعالیت های سرگرم کننده.

روزهای مدرسه آمریکایی ها کوتاه تر است

ابتدا که متوجه شدم ساعت 14 مدرسه دخترم تمام می شود، وحشت کردم. چطور قرار بود همزمان کار کنم؟ با این حال، هنگامی که برنامه روزانه خود را سازماندهی کردم، واقعا قدردانی کردم که او روز فشرده تری داشت و بعدازظهرها زمان بیشتری برای تمرکز بر فعالیت های فوق برنامه مانند شنا یا پخش موسیقی داشت.

به طور معمول، در فرانسه، روزهای مدرسه طولانی تر است، از صبح زود تا اواخر بعد از ظهر، با استراحت بیشتر و یک دوره ناهار طولانی تر. چهارشنبه‌ها برای کوچک‌ترین‌ها نیم‌روز یا تعطیل هستند و به بچه‌ها زمان می‌دهند تا در فعالیت‌های فوق‌درسی که ممکن است بخواهند در آن شرکت کنند، شرکت کنند. با این حال، برنامه‌های فوق‌درسی تحت حمایت مدرسه وجود ندارد و تئاتر، موسیقی یا ورزش‌های رقابتی در کلوپ‌های خارج از سیستم مدرسه انجام می‌شود.

اغلب در عصر، از مسابقات فوتبال در دبیرستان مجاور موسیقی و تشویق می شنوم و مشتاقانه منتظر دخترم هستم که چنین تجربه ای داشته باشد. تا آن زمان، من ارزش می‌گذارم که روزهای او متعادل‌تر باشد، بعدازظهرهایی که به مهارت‌های غیر آکادمیک اختصاص دارد، حتی اگر به این معنی باشد که او در طول سال تعطیلات کمتری دارد.

مدرسه در ایالات متحده کمتر سفت و سخت است

در فرانسه، من هرگز معلم دخترم را با لباس خواب برای روز پیژاما یا مدیر مدرسه اش را که برای هالووین گوش های خرگوش به پا می کند، نمی بینم. مرزهای بین مدرسه و خانه در آنجا سخت‌تر است و معلمان تمایل دارند موضع اقتدارگرایانه‌تری اتخاذ کنند.

در ایالات متحده، دخترم رابطه رسمی کمتری با معلمش دارد و جزئیات زندگی شخصی خود را می داند. معلم او به راحتی در خارج از کلاس در دسترس است و تلاش قابل توجهی برای تشویق و تمجید شاگردانش می کند. من اغلب از دریافت جوایز برای دخترم تعجب می کنم، زیرا این عمل در فرانسه رایج نیست. معلم او همیشه چیزهای مثبتی برای بیان پیدا می کند، حتی اگر به سادگی بگوید: "من انرژی شما را دوست دارم" برای کودکی که تلاش می کند روی صندلی بماند.

رویکرد فرانسوی متفاوت است و معلمان تمایل کمتری به تعریف و تمجید دارند. آنها بیشتر روی اصلاح و بهبود تمرکز می کنند و از یک مقیاس درجه بندی 20 امتیازی استفاده می کنند که نمره کامل را تقریبا غیرممکن می کند. من سیستم درجه حروف را در اینجا استرس کمتری یافتم، با A قابل دستیابی تر. در نتیجه، ساختن رول افتخار آسان تر است. این به رسمیت شناختن حتی در فرانسه وجود ندارد، جایی که دستاوردهای کودکان به طور عمومی تجلیل نمی شود.

با این حال، همه چیز کامل نیست. من همچنین چند نگرانی در مورد سیستم مدارس آمریکا دارم، مانند فرهنگ تست استاندارد و فضای رقابتی. با این حال، دخترم از مدرسه اش لذت می برد، که آرامش بزرگی است.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید