مهاجمان شکاف وزارت خارجه هنوز در حال بهره برداری هستند

در 4 آگوست 2026، یکی از باج افزارهای وابسته به Akira شروع به پاشیدن گذرواژه ها بر روی SonicWall SSL VPN کرد. حدود هفت دقیقه بعد، یک تلاش با موفقیت انجام شد. اعتبارنامه ها معتبر بودند و حساب VPN فاقد احراز هویت چند عاملی (MFA) بود که از آن محافظت کند. تقریبا دو ساعت بعد، مهاجم از RDP برای دسترسی به کنترل کننده دامنه استفاده کرد و شروع به شمارش Active Directory کرد.

استقرار باج‌افزار در نهایت شکست خورد، اما در آن زمان مهاجم قبلا اعتبار و داده‌های اشتراک‌گذاری فایل را به سرقت برده بود.

این موضوع را نشان می‌دهد که هنوز در سال 2026 رایج است، جایی که ممکن است سازمانی برای Microsoft 365 و سایر برنامه‌های SaaS به MFA نیاز داشته باشد در حالی که مسیرهای دسترسی خاص را فقط با رمز عبور محافظت می‌کند. این شکافی است که مهاجمان مرتبا از آن سوء استفاده می کنند.

هنگامی که یک مهاجم یک حساب معتبر داشته باشد، می تواند از طریق همان مکانیسم های احراز هویت که توسط کارمندان و مدیران قانونی استفاده می شود، تعامل با محیط را آغاز کند. هوش مصنوعی با کمک به مهاجمان برای عملکرد با سرعت و مقیاس بیشتر، بعد دیگری به این مشکل اضافه می کند.

تاکتیک‌های هویت اساسی تا حد زیادی بدون تغییر هستند: مهاجمان هنوز هویت‌ها را به خطر می‌اندازند، از اعتبارنامه‌ها استفاده مجدد می‌کنند، امتیازات را افزایش می‌دهند و از دسترسی قانونی سوء استفاده می‌کنند. تهدید این است که هوش مصنوعی تکنیک‌های آشنا را ارزان‌تر و اجرا در مقیاس را آسان‌تر می‌کند.

بررسی‌های باج‌افزار Mandiant نشان می‌دهد که چرا پس از به دست آوردن اعتبارنامه اهمیت دارد. اعتبارنامه های قانونی به خطر افتاده برای دسترسی اولیه در 21٪ از حوادث سال 2025 که نقطه ورود می تواند ایجاد شود، معمولا از طریق RDP یا VPN، به حساب می آید.

RDP نیز اغلب بعدا در زنجیره حمله ظاهر شد، با مهاجمان از حساب‌های به خطر افتاده یا جدید ایجاد شده روی RDP برای جابجایی جانبی در حدود 85٪ از حوادث باج‌افزاری که مورد بررسی قرار گرفت.

احراز هویت قوی به محدود کردن کاری که مهاجم می‌تواند با رمز عبور دزدیده شده انجام دهد کمک می‌کند، اما هنوز هم ارزش دارد که قبل از استفاده، اعتبارنامه‌های افشا شده یا خطرناک را پیدا کنید. استفاده مجدد از رمز عبور، انتخاب‌های ضعیف و اعتبارنامه‌هایی که در نقض‌های قبلی ظاهر شده‌اند، همگی این شانس را افزایش می‌دهند که مهاجم رمز عبوری را پیدا کند که هنوز در جایی در محیط کار می‌کند.

این امر ممیزی منظم رمز عبور را به بخشی مفید از امنیت Active Directory تبدیل می کند. Specops Password Auditor یک ابزار ممیزی رمز عبور رایگان و فقط خواندنی است که Active Directory را برای آسیب‌پذیری‌های مربوط به رمز عبور اسکن می‌کند و یافته‌ها را در یک گزارش تعاملی ارائه می‌کند که اطلاعات خط‌مشی کاربر و رمز عبور را پوشش می‌دهد.

این به تیم‌های فناوری اطلاعات فرصت دیگری می‌دهد تا ریسک اعتبار را در منبع کاهش دهند: نقاط ضعف رمز عبور را شناسایی کنید، در صورت امکان آنها را برطرف کنید، و مطمئن شوید که رمز عبور در معرض خطر به تنهایی برای دسترسی کافی نیست.

گزارش بررسی نقض داده‌های Verizon نشان می‌دهد که اعتبارنامه‌های سرقت شده در 44.7 درصد از نقض‌ها دخیل هستند. ایمن اکتیو دایرکتوری بدون زحمت با سیاست های رمز عبور سازگار، مسدود کردن بیش از 4 میلیارد رمز عبور در معرض خطر، افزایش امنیت، و کاهش دردسرهای پشتیبانی!

مایکروسافت 365، ارائه‌دهندگان هویت و برنامه‌های کاربردی SaaS مکان‌های واضحی برای افزودن فاکتورهای احراز هویت اضافی هستند، زیرا آنها با اینترنت روبرو هستند و اغلب مورد هدف قرار می‌گیرند. مشکل این است که ابر MFA به طور خودکار به هر سیستمی که بر هویت کاربری یکسان متکی است گسترش نمی یابد.

ممکن است یک کاربر برای دسترسی به برنامه SaaS از طریق ارائه‌دهنده هویت شرکتی به MFA نیاز داشته باشد، اما همان حساب همچنان می‌تواند در جاهای دیگر فقط با یک رمز عبور پذیرفته شود.

این یک محیط احراز هویت پراکنده ایجاد می کند که در آن برخی از مسیرها بهتر از مسیرهای دیگر محافظت می شوند، که شکافی را برای مهاجمان ایجاد می کند تا از آنها سوء استفاده کنند.

VPN ها شکاف بالقوه دیگری هستند. همانطور که حمله باج‌افزار آکیرا آگوست نشان داد، یک عامل تهدید که نام کاربری و رمز عبور معتبری را به‌دست می‌آورد یا به زور می‌آورد، ممکن است بتواند آن اعتبارنامه‌ها را مستقیما به دسترسی شبکه از راه دور تبدیل کند، اگر MFA اجرا نشود.

بنابراین برای تیم‌های فناوری اطلاعات و امنیت، سؤال مفید این نیست که آیا MFA مستقر است یا خیر، بلکه این است که رمز عبور به تنهایی در کجا کافی است. ورود به سیستم ویندوز، RDP، دسترسی VPN و خدمات قدیمی‌تر مبتنی بر AD همه ارزش گنجاندن در آن بررسی را دارند.

بستن این شکاف‌ها به معنای اعمال احراز هویت قوی‌تر برای مکان‌هایی است که اعتبارنامه‌ها هنوز مورد اعتماد هستند، به جای اینکه MFA را به عنوان چیزی که فقط در مقابل برنامه‌های ابری قرار می‌گیرد، تلقی کنیم.

این جایی است که راه حل هایی مانند Specops Secure Access با گسترش MFA به ورود به سیستم ویندوز، RDP و احراز هویت VPN مناسب است. این امر به برخی از مسیرهای دسترسی که مهاجمان مرتبا با اعتبارنامه دزدیده شده اکتیو دایرکتوری هدف قرار می دهند، محافظت قوی می بخشد.

همچنین از SSO برای برنامه‌های SaaS از طریق OIDC و SAML پشتیبانی می‌کند و به سازمان‌ها کمک می‌کند تا یک رویکرد احراز هویت منسجم‌تر را در سراسر سرویس‌های داخلی و ابری اعمال کنند.

احراز هویت همچنین یک منبع مفید برای تله متری امنیتی است. Specops Secure Access با پلتفرم‌های SIEM، SOC و تجزیه و تحلیل ادغام می‌شود و به رویدادهای احراز هویت و فعالیت‌های مشکوک اجازه می‌دهد به فرآیند نظارت گسترده‌تر وارد شوند.

با این حال، محافظت از کاربر تنها بخشی از تصویر است. سوال دوم این است که آیا باید به دستگاهی که درخواست می دهد اعتماد کرد؟

در سال 2026، رمزهای عبور دزدیده شده همچنان ابزار قدرتمندی برای مهاجمان هستند، اگر توسط VPN ها، جلسات RDP یا سیستم های ویندوز بدون بررسی اضافی پذیرفته شوند. به همین دلیل است که پوشش MFA در وهله اول به اندازه پذیرش MFA اهمیت دارد. حفاظت از برنامه‌های کاربردی ابری مهم است، اما خطر ایجاد شده توسط مسیرهای احراز هویت در جاهای دیگر محیط که هنوز تنها به رمز عبور متکی هستند را از بین نمی‌برد.

هیچ کنترلی به تنهایی جلوی هر نفوذی را نخواهد گرفت و MFA نیز از این قاعده مستثنی نیست. اما سازمان‌ها می‌توانند با طرح یک سوال ساده، سرقت اعتبار را بسیار کمتر مفید کنند: کجا می‌توان رمز عبور را به تنهایی مورد استفاده قرار داد؟

افزودن یک لایه محافظ دیگر به آن مناطق با Specops Secure Access تضمین می کند که یک اعتبار سرقت شده به ساده ترین مسیر برای ورود به بقیه شبکه تبدیل نمی شود.

اگر به دنبال رفع شکاف‌های موجود در استراتژی امنیت هویت خود هستید، همین امروز یک نسخه نمایشی با Specops رزرو کنید.