مه مرموز زهره در واقع غبار کیهانی است

زهره در پرده ای از رمز و راز پوشیده شده است. "مه پایین تر" زرد رنگ در پایین جو آن توسط کاوشگر Venera و Pioneer Venus در دهه 1970 کشف شد. این فضاپیماها از جمله اولین فضاپیماهایی بودند که با موفقیت تصاویری از این سیاره را به زمین فرستادند، اما مهی که آنها دیدند برای چندین دهه غیرقابل توضیح بود. اکنون رمز و رازی که زهره از آن نگهداری می کرد، فاش شده است.

چیزی که در آن زمان هیچ کس نمی دانست این بود که مه انباشته شدن ذرات شهاب سنگ است. «ستاره‌های تیرانداز» که در جو می‌سوزند، ذرات غبار کیهانی را از خود به جای می‌گذارند و پس از تعامل اسید سولفوریک با این ذرات، مه‌ای از خود به جا می‌گذارند. سیاره‌شناس هیروکی کاریو و تیم تحقیقاتی او در دانشگاه توهوکو در شهر سندای ژاپن، سرانجام با استفاده از یک مدل میکروفیزیکی متوجه شدند که مه چگونه شکل گرفته است. این نوع مدل شامل میکروفیزیک است - فرآیندهای در مقیاس خرد که ابرها و بارندگی را روی زمین و دیگر اجرام ایجاد می کند.

کاریو در مطالعه ای که در Nature Astronomy منتشر شده است، گفت: «هجوم مداوم غبار کیهانی برای حفظ این لایه مه پایین با توزیع اندازه ذرات مشاهده شده توسط کاوشگرهای ورودی کافی است. این ذرات مه با منشأ کیهانی به عنوان هسته‌های تراکم کارآمد عمل می‌کنند و تشکیل ابر را در عرشه ابر اصلی حتی دور از منبع اولیه خود ترویج می‌کنند.»

مقاله کامل را بخوانید

نظرات