موزه ویتنی، نولان جیمبو را به‌عنوان معاون موزه استخدام می‌کند

موزه ویتنی در نیویورک، نولان جیمبو را به عنوان سرپرست آرنهولد استخدام کرده است، نقشی که اخیرا توسط روجکو هاکلی بر عهده داشته است. او در 16 نوامبر این نقش را آغاز خواهد کرد.

جیمبو در حال حاضر دستیار کیوریتور در موزه هنرهای معاصر شیکاگو است، جایی که در سال 2021 به عنوان همکار کیوریتور شروع به کار کرد. در طول مدت تصدی خود در MCA شیکاگو، او نمایشگاه های انفرادی برای گرگوری بائه ترتیب داده است که در سال 2022، یک سال پس از مرگ هنرمند، در معرض دید عموم قرار گرفت. کنزی شیکاوا، اولین نظرسنجی نهادی این هنرمند؛ و مایک کلود که نامزد جوایز ARTnews 2026 است. علاوه بر این، او اجراهای هنرمندانی مانند دیوید لاملاس، تانیا لوکین لینکلیتر، ویل رالز و وو تسانگ را برنامه ریزی کرده است.

او همچنین دو مجموعه نمایش "بی پایان" (در سال 2023) و "داخلی" (2022) را سازماندهی کرد و به عنوان یکی از مدیران ابتکار تحقیقات DNA MCA خدمت کرد که بورسیه جدیدی را برای مجموعه موزه ایجاد کرد. او همچنین یکی از اعضای تیم سرپرستی دو نمایش گروهی اصلی کارلا آسودو ییتس، «رقص انقلاب: از رقص هال تا رگیتون» (2026) و «فرم پیش بینی: هنر در دیاسپورای کارائیب، دهه 1990—امروز» (2022) بود.

جیمبو پیش از این در موزه هنرهای معاصر ماساچوست (MASS MoCA) و موزه هنر دالاس سمت سرپرستی داشت. او در دوسالانه ویتنی 2024 متن هایی درباره چندین هنرمند برای کاتالوگ همراه ارائه کرد.

جیمبو در بیانیه‌ای گفت: «من مشتاقانه منتظر هستم تا بر میراث [ویتنی] و در عین حال از شیوه‌های هنری نوظهور و نادیده گرفته شده دفاع کنم، به‌ویژه در این لحظه که موزه مخاطبان جوان‌تر و متنوع‌تری را جذب می‌کند.» "روابط در قلب این کار است و من بسیار هیجان زده هستم که با هنرمندان و همچنین جامعه پر جنب و جوش همکاران و حامیان ویتنی همکاری نزدیک داشته باشم."

در ویتنی، جیمبو نمایشگاه‌ها و برنامه‌های عمومی را سازماندهی و همکاری خواهد کرد و همچنین به رشد مجموعه موزه کمک خواهد کرد. در بیانیه‌ای آمده است: «انتصاب وی نشان‌دهنده تعهد مستمر ویتنی به حمایت از هنرمندان و گسترش روایت‌های هنر آمریکایی از طریق نمایشگاه‌ها، مجموعه‌ها، بورس تحصیلی و مشارکت عمومی است.»

اسکات روتکف، کارگردان ویتنی در بیانیه‌ای گفت: «نولان ستاره‌ای در میان نسل جدیدی از متصدیان با دیدگاه‌های تازه نسبت به هنر در گذشته و حال است. کار او بین نمایشگاه‌ها، اجرا، و بورس تحصیلی حرکت می‌کند و تخصص او در هنرمندان آسیایی به روایت‌های جدیدی در هنر آمریکا می‌افزاید.